INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 sierpnia 2009 r. (data wpływu 10 sierpnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 8 października 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie usług pośrednictwa (prowizja sprzedaży) - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 8 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie usług pośrednictwa (prowizja sprzedaży). W przedmiotowym wniosku oraz uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Spółka świadczy usługi pralnicze. Zawarła umowę ze swoim odbiorcą, który zobowiązał się rekomendować usługi Spółki swoim podległym jednostkom.
W zamian za świadczone usługi Spółka będzie płaciła kontrahentowi wynagrodzenie za kolejne okresy sprawozdawcze (kwartał). Wysokość wynagrodzenia jest ustalana na podstawie całkowitej wartości sprzedaży netto dokonanej przez Spółkę na rzecz jednostek kontrahenta (ustalony procent - nie ma wyznaczonych progów kwotowych), w danym okresie sprawozdawczym. Dokładna wielkość sprzedaży zafakturowanej przez Spółkę na rzecz tych jednostek, będzie przesyłana kontrahentowi w terminie 14 dni od zakończenia okresu sprawozdawczego. Kontrahent wystawi Spółce odpowiednią fakturę VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy otrzymana przez Spółkę faktura za prowizje sprzedaży, daje prawo do odliczenia podatku naliczonego w niej wykazanego? Zdaniem Wnioskodawcy faktura obejmująca prowizję od sprzedaży daje uprawnienie do odliczenia wykazanego w niej podatku, bowiem prowizja jest świadczeniem usług i podlega opodatkowaniu. Nie ma do niej zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zasady dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi - w myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu - suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, że przedmiotowe prawo, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, a podatek naliczony winien wynikać z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który - co do zasady - związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez danego podatnika. Warunkiem uprawniającym podatnika do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni i bezsporny związek dokonywanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Ustawodawca umożliwił skorzystanie z tego prawa w określonych terminach, formułując zastrzeżenie dotyczące spełnienia zarówno przesłanki istnienia związku zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz niewystąpienia przesłanek negatywnych, które zostały wymienione w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Czynnościami tymi, stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy są: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import usług; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadcząc usługi pralnicze zawarł umowę ze swoim odbiorcą, który będzie rekomendował usługi Spółki swoim podległym jednostkom.
Będzie on przedstawiał swoim jednostkom, jako potencjalnym nabywcom, ofertę Spółki. Działania podejmowane przez niego będą zmierzały do zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy Spółką a nabywcami. W zamian będzie on otrzymywał od Wnioskodawcy, określone w umowie wynagrodzenie prowizyjne, płatne od całkowitych obrotów netto dokonanych przez Spółkę na rzecz tych jednostek, w danym okresie sprawozdawczym (nie ma wyznaczonych progów kwotowych). Z tytułu tej czynności kontrahent wystawi dla Spółki fakturę VAT.
Jak wykazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1), musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
W kontekście powyższego należy uznać, że kontrahent Spółki występując w roli pośrednika świadczy określone umową usługi na rzecz Wnioskodawcy, otrzymując za nie wynagrodzenie w formie umownej prowizji. Ponieważ zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca nie przewidział, iż czynności te są zwolnione od podatku lub nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem, zatem są one opodatkowane tym podatkiem.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o wskazane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że otrzymując od kontrahenta fakturę za prowizję sprzedaży (związaną z wykonywaniem czynności opodatkowanych – usługi pralnicze), Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych usług, o ile nie wystąpią inne wyłączenia wynikające z treści art. 88 ustawy.
Odnosząc się do stanowiska Spółki, iż „prowizja jest świadczeniem usług” należy zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, w opisanym zdarzeniu przyszłym, całokształt podjętych działań przez kontrahenta Spółki, a nie – jak wskazał Wnioskodawca – wypłata prowizji, z tytułu świadczenia usług, wobec czego stanowisko należało uznać za nieprawidlowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.