INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2008 r. (data wpływu 28 lipca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 października 2008 r. (data wpływu 28 października 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabywaniem towarów służących dostarczaniu energii cieplnej do prywatnych lokali mieszkalnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 lipca 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 15 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabywaniem towarów służących dostarczaniu energii cieplnej do prywatnych lokali mieszkalnych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca jest jednostką budżetową i związku z tym, że nie ma jednostki podległej prowadzącej działalność gospodarczą, nalicza należności za pobór (sprzedaż) wody, odprowadzanie ścieków oraz za dostarczoną energię cieplną do lokali mieszkalnych. Wystawiając faktury za powyższe należności Wnioskodawca nalicza i odprowadza do urzędu skarbowego podatek od towarów i usług, zgodnie z obowiązującymi stawkami. Pismem z dnia 15 października 2008 r. Wnioskodawca uzupełnił przedstawiony we wniosku stan faktyczny o następujące informacje.
Urząd Gminy nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, z wyjątkiem naliczania należności za czynności takie jak: odprowadzanie ścieków, pobór wody, za dostarczoną energię cieplną do prywatnych lokali mieszkalnych. Sprzedaż tych usług dokonywana jest na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z odbiorcami usług i ich wartość nie wchodzi w skład czynszu. Na potrzeby tych mediów nabywany jest opał, energia elektryczna oraz drobne części zamienne (faktury wystawiane są na Urząd Gminy). W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca, jako jednostka budżetowa, może odliczać podatek naliczony od zakupów (opał, energia elektryczna) na potrzeby dostarczania energii cieplnej do lokali mieszkalnych? Wnioskodawca uważa, że nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wyżej wymienionych zakupów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. obniżenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, występujący w takim charakterze, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika (art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy). Przypadki, w których nabycie towarów i usług nie uprawnia podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostały określone przez ustawodawcę w art. 88 ustawy. Wyłączenie odliczenia podatku naliczonego, w świetle tego artykułu, opiera się m. in. na niemożności zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Z postanowień art. 15. ust. 6 ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wnioskodawca dokonując nabycia towarów służących dostarczaniu energii cieplnej do lokali mieszkalnych, powziął wątpliwość co do prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących te zakupy.
Przedmiotowe zakupy, zgodnie z opisem stanu faktycznego, związane są odpłatnymi dostawami na rzecz odbiorców indywidualnych, które to dostawy realizowane są na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zatem Wnioskodawca mimo, że co do zasady występuje w obrocie prawnym, jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne (wynikające z przepisów odrębnych), to z tytułu odpłatnej dostawy towarów (np. sprzedaży energii cieplnej), bądź odpłatnego świadczenia usług dokonywanych na podstawie tych umów, zyskuje w tym zakresie status podatnika podatku od towarów i usług.
Podstawowym prawem podatnika podatku od towarów i usług, wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy, jest prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z tym należy uznać, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w przedmiotowych fakturach dokumentujących zakupy służące wykonywaniu czynności opodatkowanych, o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że nie występują przesłanki wyłączające to prawo wynikające z art. 88 tej ustawy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Końcowo informuje się, iż interpretacja w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie udzielona odrębnym pismem.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.