INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 styczeń 2011 r. (data wpływu 18 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 25 lutego 2011 r. (daty wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług pralniczych, maglowania i dezynfekcji bielizny szpitalnej - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 stycznia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 25 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług pralniczych, maglowania i dezynfekcji bielizny szpitalnej. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny. Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej nie będący jednostką budżetową wykonuje odpłatnie usługi pralnicze, maglowania i dezynfekcji na rzecz innych podmiotów tj. publicznych ZOZ-ów osiągając z tego tytułu dodatkowe dochody.
Usługi te polegają na odbiorze, praniu brudnej bielizny szpitalnej i dostarczaniu jej po wykonaniu usługi do danej jednostki. Do chwili obecnej usługi te były objęte 22% stawką podatku od towarów i usług. Na podstawie ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług - art. 43 ust. 1 pkt 18 – usługi pralnicze są ściśle związane z usługami w zakresie opieki medycznej, poprawiania i przywracania zdrowia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wykonywanie usług pralniczych, maglowania i dezynfekcji przez SPZOZ na rzecz innych samodzielnych ZOZ-ów powinno być zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez SPZZOZ usługi pralnicze, maglowania i dezynfekcji świadczone na rzecz innych publicznych ZOZ-ów na podstawie ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 18) powinny być zwolnione od podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1, wprowadzonym do ustawy art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane przez zakłady opieki zdrowotnej.
Zgodnie z ust. 17 powyższego artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22–24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22–24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Należy wskazać, że powyższe przepisy stanowią implementację do krajowego porządku prawnego zapisów zawartych w art. 132 ust. 1 lit b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347/1), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają transakcje w zakresie opieki szpitalnej i medycznej oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze.
Z treści art. 43 ust. 1 pkt 18 oraz ust. 17 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że świadczenie usług ściśle związanych z usługami w zakresie opieki zdrowotnej nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy zachodzi jedna z niżej wymienionych przesłanek: zakład opieki zdrowotnej wykonuje ww. usługi bez wykonywania usługi podstawowej na rzecz tego samego usługobiorcy, usługi te nie są niezbędne do wykonania usługi w zakresie opieki zdrowotnej, głównym celem ww. usług jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku, nie mogą korzystać z przedmiotowego zwolnienia.
Należy podkreślić, że wszelkie zwolnienia stanowią wyjątek od ogólnej zasady i dlatego zastosowanie ich może być zrealizowane wyłącznie w granicach określonych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i wydanych na podstawie delegacji ustawowej aktów wykonawczych do tej ustawy. Z treści wniosku wynika, że Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej nie będący jednostką budżetową, świadczy odpłatnie usługi pralnicze, maglowania i dezynfekcji bielizny szpitalnej m. in. na rzecz publicznych ZOZ-ów, osiągając z tego tytułu dodatkowe dochody.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż świadczenie ww. usług nie może zostać objęte zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, gdyż SPZZOZ nie wykonuje na rzecz tych placówek usług w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W związku z powyższym świadczenie usług, o których mowa we wniosku, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.