INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2011 r. (data wpływu 18 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 8 i 14 marca 2011 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy świadczeniu usług transportowych na rzecz podatników zagranicznych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 stycznia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 8 i 14 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podatku obowiązującej przy świadczeniu usług transportowych na rzecz podatników zagranicznych. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka świadczy usługi transportu towarów w ruchu międzynarodowym, m.in. na rzecz podmiotów zagranicznych, czynnych podatników w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi wykonywane są do miejsc, w których odbiorcy posiadają siedziby.
Spółka posiada dokumenty zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy: listy przewozowe CMR świadczące o tym, że nastąpiło przekroczenie granicy między UE a krajem trzecim. Usługi świadczone na terytorium UE nie są częścią transportu międzynarodowego. W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii: Z jaką stawką Spółka winna wystawiać faktury dla zagranicznego odbiorcy za usługę wykonaną na terytorium UE (np. Polska–Litwa) lub poza terytorium UE (Polska–Turcja)? Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli faktura jest wystawiona dla zagranicznego odbiorcy, to nie ma znaczenia miejsce wykonywania usług (Spółka wystawia faktury „np”) i nie ma zastosowania § 5 rozporządzenia.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Zgodnie z zasadą ogólną, wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.
Stosownie do ust. 2 tego artykułu, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności. Na potrzeby stosowania regulacji dotyczących miejsca świadczenia usług, ustawodawca zdefiniował pojęcie podatnika.
Zgodnie z art. 28a ust. 1 ustawy, ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a), która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej. Od ogólnej zasady określania miejsca świadczenia usług, ustawodawca przewidział szereg wyjątków.
Jednakże w przepisach określających szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia nie wymieniono usług transportu towarów świadczonych na rzecz podatników, zatem w przedmiotowym przypadku należy stosować zasadę ogólną. Stosownie do § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), w przypadku świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, będącego usługobiorcą tych usług, posiadającego na terytorium kraju siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub stałe miejsce prowadzenia działalności, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości poza terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie odbywa się transport. Według § 9 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi część usługi transportu międzynarodowego.
Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania określone zostały w rozdziale 3 (§ 4 - § 25) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).
Zgodnie z § 25 ust. 1, ww. rozporządzenia, przepisy § 5, § 7-21a i § 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze. Według ust. 2 powyższego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka świadczy usługi transportu towarów w ruchu międzynarodowym, na rzecz podmiotów m.in. zagranicznych, będących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, do miejsc, w których posiadają oni siedziby. Spółka jest w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy, t.j. listów przewozowych CMR dokumentujących, że nastąpiło przekroczenie granicy między UE, a krajem trzecim.
Mając na uwadze powyższe, powołane regulacje prawne oraz fakt, iż usługi wykonywane są na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy z innych krajów niż Polska, należy stwierdzić, że w sytuacjach, gdy: trasa przewozu przebiega pomiędzy Polską a innym krajem UE (np. Polska-Litwa) – przy uwzględnieniu faktu, iż usługa nie stanowi części usługi transportu międzynarodowego, przewóz następuje pomiędzy krajem UE a krajem trzecim (np. Polska-Turcja), miejscem świadczenia i tym samym opodatkowania usług jest kraj, w którym usługobiorca posiada siedzibę.
Usługa ta nie jest więc opodatkowana na terytorium Polski, wobec czego na fakturze – stosownie do postanowień § 25 ust. 2 powołanego rozporządzenia - nie wykazuje się stawki i kwoty podatku. Należy także potwierdzić stanowisko Spółki, iż w przedmiotowych przypadkach nie ma zastosowania § 5 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie należy wskazać, że kwestia stawki podatku obowiązującej dla usług transportu towarów na rzecz podatników krajowych, została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/ 443-69b/11/AP.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.