INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2014 r. (data wpływu 4 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „R.” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „R.”.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina kończy realizację projektu inwestycyjnego pn. „R.”. Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej Nr 6 Środowisko Przyrodnicze Regionalnego Programu Operacyjnego. Przedmiotem inwestycji jest budowa sieci kanalizacyjnej, stacji uzdatniania wody oraz modernizacja oczyszczalni ścieków. Wszystkie faktury dotyczące realizacji inwestycji są wystawiane na Gminę. Poniesione wydatki nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej, gdyż sprzedaż taka dotyczy tylko sprzedaży mienia komunalnego.
Po zakończeniu inwestycji sieć kanalizacyjna, stacja uzdatniania wody zostaną przekazane w nieodpłatne używanie dla Z. Sp. z o.o., która w 100% jest własnością Gminy. Gmina zachowa prawa właściciela majątku powstałego w wyniku przedmiotowej inwestycji. Ww. Zakład jest eksploatatorem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, kotłowni oraz urządzeń związanych z wykonywaniem zadań polegających na dostarczaniu ludności wody i odprowadzaniu ścieków oraz dostarczaniu energii cieplnej. Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.
W ramach zadań nałożonych na gminy mieści się zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności między innymi takich jak zaopatrzenie ludności w wodę, usuwanie i oczyszczanie ścieków komunalnych. Gmina, pozostając właścicielem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz stacji uzdatniania wody i oczyszczalni ścieków, realizować będzie to zadanie za pośrednictwem spółki komunalnej - eksploatatora, który jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury za wykonanie ww. usług poszczególnym mieszkańcom wystawiać będzie spółka. Gmina nie będzie pobierać od eksploatatora żadnych opłat oraz nie będzie wystawiać na jego rzecz faktury VAT, a więc powierzy wykonywanie tego zdania nieodpłatnie.
Wydatki związane z konserwacją i eksploatacją sieci będą kosztami spółki. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym Gmina, jako zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizowaną inwestycją budowy przyłączy do sieci kanalizacyjnych? Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.
Poza tym zgodnie z art. 5 ustawy, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i usług, a Gmina nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych, ponieważ nie będzie pobierać żadnych opłat za odprowadzanie ścieków od ostatecznych odbiorców usług, jak eksploatator. Oświadcza, że wykonanie tej inwestycji nie będzie miało związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z postanowieniami art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje – co do zasady – wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje czynny podatnik, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656).
Przepisy rozdziału 4 przywołanego rozporządzenia regulują przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Przed dniem 1 stycznia 2014 r. powyższa kwestia była uregulowana w § 8 ust. 3 i 4 rozdziału 9 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.). Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, gdyż przy wykonywaniu zadań, którym mają służyć jej efekty, nie wystąpi w charakterze podatnika. Ponadto dokonane zakupy nie będą służyły wykonywaniu przez nią czynności opodatkowanych, ponieważ – jak wskazano we wniosku – po zakończeniu inwestycji powstała infrastruktura zostanie nieodpłatnie przekazana spółce.
Nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu ww. podatku, gdyż środki uzyskane na realizację inwestycji nie są środkami wymienionymi w § 8 ust. 3 i 4 powołanych rozporządzeń. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.