INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (data wpływu 16 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 2 października 2012 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia od podatku do planowanej sprzedaży lokalu użytkowego -jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 lipca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 2 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia od podatku do planowanej sprzedaży lokalu użytkowego. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na realizacji inwestycji budowlanych o charakterze biurowo-usługowym.
Spółka działając w charakterze dewelopera planuje w przyszłości wybudować budynek z lokalami o charakterze użytkowym, w którym nastąpi prawne wyodrębnienie lokali. Lokale te będą przedmiotem sprzedaży na rzecz zainteresowanych kontrahentów. W chwili obecnej Spółka przygotowuje szczegóły swojej oferty, która skierowana zostanie następnie do potencjalnych nabywców. Powyższe czynności o charakterze przedinwestycyjnym wiążą się także z koniecznością określenia stawki podatku od towarów i usług, którą będzie stosować przy dostawie przedmiotowych nieruchomości na rzecz ich nabywców.
Podatek od towarów i usług uiszczany przez Spółkę będzie uwzględniany w cenie sprzedaży lokalu, którą uiszczać będzie jego nabywca. Określenie prawidłowej stawki podatku od towarów i usług jest zatem czynnikiem cenotwórczym wpływającym na treść oferty formułowanej przez Spółkę. Spółka przewiduje możliwość wystąpienia problemów związanych z natychmiastowym zbyciem lokali. W związku z powyższym dopuszcza możliwość oddania niecieszącego się chwilowo zainteresowaniem lokalu na rzecz Galerii - będącej samorządową instytucją kultury, która działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.
U. z 1991 r. Nr 13, poz. 123 ze zm.) - na podstawie umowy użyczenia na czas określony. Zatem przedmiotowy lokal przed sprzedażą, eksploatowany będzie w takim przypadku na podstawie umowy użyczenia przez Galerię. Galeria jako podmiot biorący w używanie nie będzie zobowiązana uiszczać Spółce jakichkolwiek należności. Opłaty za media uiszczane będą przez Galerię bezpośrednio do dostawców. Podczas budowy budynku, w którym znajduje się Galeria, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług służących budowie. Spółka będzie zarządzać lokalami, jednak nie będzie to dotyczyć lokalu przekazanego Galerii.
W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie. Czy oddanie lokalu na rzecz Galerii do używania na podstawie umowy użyczenia stanowi „pierwsze zasiedlenie” w rozumieniu 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 - dalej ustawa), a jeżeli tak, czy sprzedając taki lokal po upływie dwóch lat od oddania go w użytkowanie Wnioskodawca mógłby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie?
Zdaniem Wnioskodawcy oddanie lokalu na rzecz Galerii w używanie na podstawie umowy użyczenia stanowi pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem zbycie lokalu na rzecz kontrahenta mogłoby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dopiero po upływie dwóch lat od zawarcia umowy użyczenia. Spółka wskazała, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”.
Kluczowym zagadnieniem przy ustalaniu możliwości zastosowania powyższego zwolnienia jest ustalenie, czy w danym przypadku doszło do pierwszego zasiedlenia. Jak wynika z treści art. 2 pkt 14 ustawy, za „pierwsze zasiedlenie” uważa się: „oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej".
Zdaniem Spółki, konstrukcja powyższej definicji prowadzi do wniosku, że aby doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy, wszystkie przesłanki definicji muszą zostać spełnione łącznie (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r. IPPP1-443-357/11-4/PR). W celu ustalenia, czy w niniejszym przypadku doszło do pierwszego zasiedlenia trzeba zatem rozważyć spełnienie wszystkich trzech przesłanek zawartych w powyższej definicji. Pierwsze zasiedlenie musi być dokonane w ramach wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu.
Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie - moment oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu nabywcy (najemcy, dzierżawcy), mając na względzie, iż sformułowanie w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu dotyczy czynności wymienionych w art. 5 obecnie obowiązującej ustawy (tak: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 maja 2011 r. IPPP1/443-313/11-2/ISz). Czynnościami opodatkowanymi są, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.
Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce nie tylko w przypadku nabycia budynku w drodze dostawy towarów, ale również w przypadku realizacji odpłatnego świadczenia usług (np. na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu). W ocenie Spółki, w niniejszym przypadku lokal będzie wydany do używania na podstawie umowy użyczenia, która ze swej istoty posiada charakter nieodpłatny.
Jednakże w takiej sytuacji należy rozważyć możliwość wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanek z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym „za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów".
Powstaje zatem pytanie, czy oddanie lokalu do użytkowania w wykonaniu umowy użyczenia związane jest z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. Ustawa nie określa, co należy rozumieć przez usługi świadczone do celów działalności gospodarczej. Odwołując się zatem do dotychczasowego orzecznictwa w tym zakresie uznać należy, że powyższe sformułowanie należy rozumieć jako ściśle związane z celem i działalnością konkretnego podmiotu.
W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie I FSK 326/2009 wskazano: „(...) Odpowiadając na podstawowe pytanie, jak należy rozumieć usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy stwierdzić, że chodzi o takie usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa” (cytowane orzeczenie zostało wydane w oparciu o stan prawny przed nowelizacją, która weszła w życie dnia 1 kwietnia 2011 r., jednak rozważania w zakresie celu działalności podatnika uznać należy za aktualne).
W niniejszej sprawie, przekazanie lokalu użytkowego do bezpłatnego używania Galerii nie powinno być zatem zakwalifikowane jako usługi świadczone do celów działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, gdyż czynność ta pozostaje bez realnego związku z jej potrzebami i funkcjonowaniem. Z uwagi na powyższe Spółka stoi na stanowisku, że na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, świadczenie usług na podstawie umowy użyczenia jako pozostające bez związku z jej prowadzoną działalnością powinno być zrównane z odpłatnym świadczeniem usług.
W takiej sytuacji przesłanka opodatkowania czynności będącej podstawą oddania lokalu do użytkowania powinna zostać uznana za spełnioną, co umożliwia uznanie użytkowania lokalu przez galerię za „pierwsze zasiedlenie”. Spółka zaznaczyła, że nie można jednak całkowicie wykluczyć sytuacji, w której umowa użyczenia lokalu na rzecz Galerii mogłaby zostać zakwalifikowana jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu z uwagi na związek świadczonych usług z działalnością przez nią prowadzoną, która w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa ma zamiar także zarządzać lokalami użytkowymi.
Istnieje zatem prawdopodobieństwo, że przesłanka opodatkowania czynności, w wykonaniu której oddano lokal do użytkowania nie zostanie spełniona. W takim przypadku oddanie lokalu do użytkowania na rzecz Galerii nie mogłoby zostać uznane za pierwsze zasiedlenie, gdyż nie doszłoby do łącznego spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 2 ust. 14 ustawy. W związku z powyższym - zdaniem Spółki - należałoby rozważyć, czy jako pierwsze zasiedlenie będzie można uznać nabycie lokalu przez kontrahenta na podstawie umowy sprzedaży.
Ponieważ literalne brzmienie definicji „pierwszego zasiedlenia” wskazuje, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić na rzecz pierwszego nabywcy lub użytkownika powstaje pytanie, czy nabycie lokalu przez kontrahenta będzie stanowiło „pierwsze zasiedlenie”, skoro podmiot nie byłby pierwszym użytkownikiem lokalu (niewątpliwie takim użytkownikiem jest biorący do używania, tj. Galeria). W tym przypadku również należałoby stwierdzić, że w stosunku do nabycia lokalu przez kontrahenta nie wszystkie przesłanki zawarte w art. 2 pkt 14 ustawy zostały spełnione łącznie.
Stosując bowiem wykładnię gramatyczną, nabycie lokalu przez kontrahenta nie stanowiłoby pierwszego zasiedlenia, gdyż nie był on pierwszym jego użytkownikiem. Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdy nabycie lokalu przez kontrahenta nie stanowiłoby pierwszego zasiedlenia, dostawa lokalu powinna podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy, tj. jako dokonana „przed pierwszym zasiedleniem”. Pozostaje jednak wątpliwość, czy w takim przypadku do „pierwszego zasiedlenia” w odniesieniu do lokalu oddanego wcześniej do używania (na podstawie umowy użyczenia) w ogóle dojdzie, co sugerowałoby zastosowanie gramatycznej wykładni art. 2 pkt 14 ustawy.
Takie rozumowanie wydaje się jednak sprzeczne z celami Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Intencją twórców powyższej Dyrektywy było wprowadzenie jako zasady zwolnienia od podatku obrotu dokonywanego na rynku wtórnym i opodatkowanie obrotu dokonywanego na rynku pierwotnym i obrotu spekulacyjnego (zob. Tomasz Michalik, VAT. Komentarz Rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C. H. Beck). Konieczne byłoby zatem posłużenie się wykładnią celowościową.
Charakter pierwszego zasiedlenia określono np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2010 r. I SA/Kr 1581/2010, w którym wskazano, że „Istotą pierwszego zasiedlenia jest oddanie do użytkowania, które następuje w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. (...) Pierwszym zasiedleniem będzie zatem tylko pierwsza czynność opodatkowana dotycząca danych budynków (ich części) lub budowli”. Stosując się do powyższej wykładni, możliwe byłoby uznanie nabycia lokalu przez kontrahenta za pierwsze zasiedlenie. W ocenie Spółki w takim wypadku dostawa lokalu podlegałaby opodatkowaniu bez względu na datę zawarcia umowy sprzedaży lokalu.
Reasumując, w ocenie Spółki oddanie lokalu w użytkowanie na podstawie użyczenia stanowić będzie pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem zbycie lokalu na rzecz kontrahenta mogłoby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po upływie dwóch lat od zawarcia umowy użyczenia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj.
Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanki uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie są spełnione. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie usług (w cywilistycznym rozumieniu) uznać za świadczenie odpłatne, podlegające opodatkowaniu na gruncie przepisów z zakresu podatku od towarów i usług, musi być ono realizowane na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt (lub jego część) będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pierwsze zasiedlenie może mieć również miejsce, jeżeli dany obiekt, bądź jego część będzie przedmiotem czynności, o których mowa w art. 7 ust. 2 oraz 8 ust. 2 ustawy.
W świetle art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 – zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy - musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Według ust. 7a ww. artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka zamierza wybudować budynki z wyodrębnionymi lokalami o charakterze użytkowym. Lokale te będą przedmiotem sprzedaży na rzecz zainteresowanych kontrahentów. Spółka przewiduje możliwość wystąpienia problemów związanych z natychmiastowym zbyciem lokali.
W związku z powyższym dopuszcza możliwość oddania lokalu niecieszącego się chwilowo zainteresowaniem na rzecz Galerii (samorządowej instytucji kultury) na podstawie umowy użyczenia na czas określony. Galeria nie będzie zobowiązana uiszczać Spółce jakichkolwiek należności. Opłaty za „media” uiszczane będą przez Galerię bezpośrednio do dostawców. W trakcie budowy budynku, w którym znajduje się ww. lokal Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług służących tej budowie. Spółka będzie zarządzać lokalami, jednak nie będzie to dotyczyć lokalu przekazanego Galerii.
Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży lokalu użytkowego. Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawiony w złożonym wniosku oraz treść powołanych przepisów potwierdzić należy pogląd Spółki, że dostawa lokalu użytkowego, który zostanie uprzednio użyczony innemu podmiotowi, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jeżeli będzie miała miejsce po upływie 2 lat od dnia użyczenia tego lokalu.
Jak bowiem słusznie uznała Spółka udostępnienie na rzecz Galerii lokalu w ramach nieodpłatnego użyczenia (tj. czynności, która pozostaje „bez realnego związku z potrzebami i funkcjonowaniem” Spółki), będzie czynnością opodatkowaną w świetle art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, a tym samym wywrze skutek prawnopodatkowy w postaci zaistnienia pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.