INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.), uzupełnionym w dniu 16 grudnia 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku czynności polegającej na wycofaniu z ewidencji środków trwałych i prowadzonej działalności gospodarczej budynków gospodarczych oraz części budynków restauracyjnego i hotelowego - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 października 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 16 grudnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku czynności polegającej na wycofaniu z ewidencji środków trwałych i prowadzonej działalności gospodarczej budynków gospodarczych oraz części budynków restauracyjnego i hotelowego. W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług agroturystycznych, wybudowała Pani w latach 2004-2006, na własnym gruncie, budynki służące tej działalności, tj. budynek z 6 pokojami gościnnymi, budynek restauracyjny i dwa zabudowania gospodarcze. W trakcie budowy, od poniesionych nakładów inwestycyjnych, odliczyła Pani podatek naliczony.
Przedmiotowe budynki zostały oddane do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych w 2006 r. Obecnie, ze względu na stan zdrowia, zmuszona jest Pani ograniczyć prowadzoną działalność, dlatego też zamierza wycofać z działalności gospodarczej i ewidencji środków trwałych niektóre budynki, tj. budynki gospodarcze oraz część budynków restauracyjnego i hotelowego. Wyjaśniła Pani, że obiekty użytkowane były zgodnie z charakterem prowadzonej działalności agroturystycznej, czyli służyły wczasowiczom przebywającym na terenie tego przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wycofanie budynków z prowadzonej działalności gospodarczej korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości będzie czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Przytoczono treść ust. 1 pkt 10 lit. b) powołanego artykułu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle postanowień zawartych w ust. 2 powołanego artykułu, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Z treści złożonego wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybudowała Pani w latach 2004-2006 budynki, które oddała do użytkowania i wprowadziła do ewidencji środków trwałych w 2006 r. Od poniesionych nakładów inwestycyjnych odliczyła Pani podatek naliczony. Obecnie zamierza Pani wycofać budynki gospodarcze i część budynków restauracyjnego i hotelowego z prowadzonej działalności gospodarczej i ewidencji środków trwałych. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wskazana wyżej czynność polegająca na wycofaniu środka trwałego z działalności gospodarczej mieści się w pojęciu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.
Przekazanie przedmiotowych budynków nastąpi na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a przy ich budowie skorzystała Pani z prawa do odliczenia podatku naliczonego, co oznacza, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną ich dostawą. Oznacza to, że czynność przekazania na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą ww. obiektów będzie w tym przypadku stanowić dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0% lub zwolnienie od podatku. Z regulacji art. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wynika, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Natomiast pkt 10a tego artykułu stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
W art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia.
Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej; Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).
Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w planuje Pani wycofać z prowadzonej działalności gospodarczej budynki gospodarcze i część budynków restauracyjnego i hotelowego, które zostały oddane do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych w 2006 r. Przedmiotowe obiekty użytkowane były zgodnie z charakterem działalności agroturystycznej - służyły wczasowiczom przebywającym na terenie tego przedsiębiorstwa.
Tym samym planowana przez Panią dostawa (przekazanie towarów na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem) nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. W oparciu o tak przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy uznać należ, iż przekazanie na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem przedmiotowych budynków lub ich części nie może – wbrew twierdzeniom Pani - korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
Nie może korzystać również ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż z tytułu poniesionych nakładów inwestycyjnych na wybudowanie przedmiotowych budynków dokonała Pani odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie wskazuje się, że kwestię dotyczącą obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z planowanym wycofaniem z ewidencji środków trwałych i prowadzonej działalności gospodarczej budynków gospodarczych i części budynków restauracyjnego i hotelowego rozstrzygnięto w interpretacji znak ITPP2/423-846b/09/AD. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.