INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2011 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 26 marca 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia wkładu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 26 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia wkładu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka cywilna jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem działalności jest świadczenie usług telemarketingowych.
Wspólnicy Spółki nabyli na współwłasność łączną nieruchomość z zamiarem wynajmowania znajdujących się w niej lokali użytkowych (w nieruchomości nie ma lokali mieszkalnych). Nieruchomość jest wpisana do ewidencji środków trwałych Spółki i jest amortyzowana. Wspólnicy planują restrukturyzację prowadzonej działalności gospodarczej w taki sposób, aby część prowadzonego przedsiębiorstwa związaną ze świadczeniem usług telemarketingowych wnieść w formie wkładu do spółki komandytowej, której wspólnikami będą ci sami wspólnicy. W chwili obecnej organizacja Spółki wygląda w ten sposób, że uchwałą wspólników, wyodrębniono w niej dział usług telemerketingowych i dział usług wynajmu lokali.
Do realizacji zadań gospodarczych związanych ze świadczeniem usług telemarketingowych służy określony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania.
Na zespół ten składają się umowy o pracę lub umowy cywilnoprawne z osobami świadczącymi usługi telemarketingowe, osobami zajmującymi się szkoleniem takich osób oraz ich rekrutacją i obsługą działu usług telemarketingowych oraz świadczenia publicznoprawne związane z zawarciem takich umów (jak składki na ubezpieczenia społeczne), umowy zawarte z przedsiębiorcami, na rzecz których świadczone są usługi telemarketingowe, umowy najmu lokali, w których przebywają osoby wykonujące usługi telemarketingowe zatrudnione przez Spółkę, umowy o dostawę mediów do tych lokali, umowy ubezpieczenia wyposażenia i rzeczy, w tym towarów znajdujących się w tych lokalach, a wykorzystywanych do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług telemarketingowych, umowy o świadczenie usług niezbędnych do należytego wykonywania pracy przez dział usług telemarketingowych takie jak, m.in. usługi niszczenia dokumentów, usługi kurierskie, usługi związane z obsługą strony internetowej, usługi pozycjonowania w Internecie.
Wszystkie przychody i wydatki oraz przepływy finansowe związane z ww. zespołem składników są wyodrębnione przez Spółkę i alokowane do przedmiotowej części Jej przedsiębiorstwa. Do realizacji zadań gospodarczych związanych ze świadczeniem usług wynajmu lokali służy inny zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania.
Na ten zespół składa się przede wszystkim nieruchomość, w której znajdują się wynajmowane lokale, umowy o najem lokali znajdujących się w tej nieruchomości, umowa kredytu refinansującego wydatki na zakup nieruchomości z opcją wykorzystania kredytu na remont lub modernizację nieruchomości, umowa o zarządzanie nieruchomością, umowa o świadczenie usług ochroniarskich tej nieruchomości, umowy o dostawę mediów do tej nieruchomości, w tym zakup oleju opałowego do tej nieruchomości, umowa ubezpieczenia tej nieruchomości.
Wszystkie przychody i wydatki oraz przepływy finansowe związane z ww. zespołem składników są wyodrębnione przez Spółkę i alokowane do części Jej przedsiębiorstwa, składającej się na dział usług wynajmu lokali. Spółka jest również właścicielem samochodów i motocykla oraz ma zawarte umowy leasingu samochodów i motocykla. Dwa samochody i dwa motocykle wykorzystywane są przez wspólników i służą do prowadzenia całego przedsiębiorstwa, a nie poszczególnych jego części. Pozostałe samochody wykorzystywane są do obsługi tej części przedsiębiorstwa, która jest wyodrębniona jako dział usług telemarketingowych.
Spółka planuje, że wszystkie samochody i motocykle wniesie jako wkład do spółki komandytowej bez względu na to, czy obecnie stanowią Jej własność, czy są przedmiotem umowy leasingu. Wskazać jednak należy, że umowy leasingu pojazdów, jak i umowy zakupu pojazdów zostały zawarte w czasie, gdy Spółka świadczyła wyłącznie usługi telemarketingowe. Fakt, że samochody i motocykle są obecnie wykorzystywane przez wspólników do czynności związanych z prowadzeniem całego przedsiębiorstwa jest naturalną konsekwencją nabycia nieruchomości i rozpoczęcia świadczenia usług polegających na wynajmie lokali.
Spółkę wiąże również cywilnoprawna umowa o świadczenie usług odpłatnego prowadzenia ksiąg rachunkowych i w chwili obecnej otrzymuje jedną fakturę na obsługę księgowo-podatkową całego przedsiębiorstwa, która jest przyporządkowywana w części do działu usług telemerketingowych i w części do działu usług wynajmu lokali, choć teoretycznie możliwe jest odrębne fakturowanie takich usług dotyczących każdej z dwóch części przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym zadano następujące pytania : Czy przepis art. 6 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług będzie miał zastosowanie do planowanej transakcji związanej z wniesieniem przez wspólników Spółki do spółki komandytowej jako wkładu części ich obecnego przedsiębiorstwa, składającego się z zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji zadań gospodarczych związanych z wykonywaną działalnością telemarketingową i wobec tego transakcja taka nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług?
Czy u zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa zajdzie konieczność dokonania korekty podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z wniesieniem do spółki komandytowej wkładu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa? Zdaniem Wnioskodawcy, planowana czynność wniesienia do spółki komandytowej wkładu w postaci zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji zadań gospodarczych związanych z wykonywaną działalnością telemarketingową, spełnia przesłanki wskazane w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wynika to z faktu, że prowadzenie działalności telemarketingowej jest wyodrębnione organizacyjnie, stanowiąc odrębny dział w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Przychody, wydatki i przepływy związane z prowadzeniem działalności telemarketingowej są alokowane do tej właśnie części przedsiębiorstwa, gdyż bez trudu można je do niej przyporządkować, co oznacza, że spełniony jest warunek finansowego wyodrębnienia tej części przedsiębiorstwa. Spółka wskazała, że wydzielony w ten sposób zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, może stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.
Jej zdaniem, oznacza to, że spełnione są wszystkie przesłanki definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarte w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka podniosła, iż fakt, że nabywane usługi księgowe dotyczą obecnie całego przedsiębiorstwa nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że mamy do czynienia z planowaną transakcją zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż usługi te nie stanowią istoty tego przedsiębiorstwa, a prowadzenie jednej księgowości dla całego przedsiębiorstwa wymuszone jest przez przepisy prawa podatkowego.
Poza tym, zarówno istniejąca obecnie Spółka, jak i spółka komandytowa, do której planowane jest wniesienie takiego wkładu, będą mogły zawrzeć odrębne umowy na obsługę księgowo-podatkową.
Zdaniem Spółki, podobnie fakt, że część pojazdów (dwa samochody i dwa motocykle) służą obecnie obsłudze całego przedsiębiorstwa, nie sprzeciwia się zastosowaniu do takiej transakcji przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż pozostała w ramach Spółki część przedsiębiorstwa również może stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania z zakresu wynajmu lokali, a jego istotą jest wynajem lokali, wobec czego nawet bez tych pojazdów może ono wykonywać zadania z zakresu wynajmu.
Spółka wskazała, iż w związku z planowaną transakcją wniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako wkładu do spółki komandytowej, u zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie zajdzie konieczność dokonywania korekty podatku od towarów i usług, ze względu na regulację zawartą w art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, z której wynika, że ewentualna korekta dokonywana jest przez nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Na mocy art. 6 cyt. ustawy, z zakresu opodatkowania wyłączono pewne czynności.
Do czynności tych – z uwagi na treść pkt 1 powołanego przepisu - należą transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).
Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem dla uznania części przedsiębiorstwa za zorganizowaną jego część jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w spawie wspólnego system podatku od wartości dodanej (Dz.
U. UE L 347/1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
Powyższy przepis wprowadza, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do regulacji art. 91 ust. 1 tej ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Według ust. 2 powyższego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Stosownie do brzmienia ust. 9 ww. artykułu, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z treści wniosku wynika, iż podstawowym przedmiotem działalności Spółki, będącej podatnikiem podatku od towarów i usług, jest świadczenie usług telemarketingowych. Wspólnicy Spółki nabyli nieruchomość z zamiarem wynajmowania znajdujących się w niej lokali użytkowych.
Planują restrukturyzację prowadzonej działalności polegającą na wniesieniu części prowadzonego przedsiębiorstwa związanej ze świadczeniem usług telemarketingowych w formie wkładu do spółki komandytowej, której będą wspólnikami. Uchwałą wspólników wyodrębniono dział usług telemerketingowych i dział usług wynajmu lokali. Do realizacji zadań gospodarczych związanych ze świadczeniem usług telemarketingowych służy określony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania. Wszystkie przychody i wydatki oraz przepływy finansowe związane z ww. zespołem składników są wyodrębnione przez Spółkę i alokowane do przedmiotowej części jego przedsiębiorstwa.
Do realizacji zadań gospodarczych związanych ze świadczeniem usług wynajmu lokali służy inny zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania. Wszystkie przychody i wydatki oraz przepływy finansowe związane z ww. zespołem składników są wyodrębnione przez Spółkę i alokowane do części jego przedsiębiorstwa, składającej się na dział usług wynajmu lokali. Spółka jest również właścicielem samochodów i motocykla oraz ma zawarte umowy leasingu samochodów i motocykla. Dwa samochody i dwa motocykle wykorzystywane są przez wspólników i służą do prowadzenia całego przedsiębiorstwa.
Pozostałe samochody wykorzystywane są do obsługi tej części przedsiębiorstwa, która jest wyodrębniona jako dział usług telemarketingowych. Spółka planuje, że wszystkie samochody i motocykle wniesie jako wkład do spółki komandytowej bez względu na to, czy obecnie stanowią Jej własność, czy są przedmiotem umowy leasingu. Spółkę wiąże również cywilnoprawna umowa o świadczenie usług odpłatnego prowadzenia ksiąg rachunkowych i w chwili obecnej otrzymuje jedną fakturę na obsługę księgowo-podatkową całego przedsiębiorstwa, która jest przyporządkowywana w części do działu usług telemerketingowych i w części do działu usług wynajmu lokali.
Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści wniosku – dział usług telemarketingowych jest wyodrębniony w sposób organizacyjny i finansowy, stanowiąc zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji ściśle określonych zadań gospodarczych, to – o ile w momencie jego przekazania posiadać będzie cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług – stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
W konsekwencji, czynność wniesienia tego działu jako wkładu do spółki komandytowej, na podstawie art. 6 pkt 1 ww. ustawy, będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na powyższe, Spółka nie będzie miała obowiązku dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 9 ustawy. Końcowo wskazać należy, iż definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy przekazywane w ramach tej czynności składniki majątkowe wypełniają definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.