INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), uzupełniony w dniu 10 kwietnia 2012 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 10 kwietnia 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Zamierza Pan sprzedać niezabudowaną nieruchomość, składającą się z działki gruntu, będącą Pana własnością, która w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę. Plan zagospodarowania przestrzennego nie był uchwalony (zmieniony) z Pana inicjatywy.
Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym z tytułu prowadzonej działalności rolniczej, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej, w szczególności polegającej na obrocie nieruchomościami i nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, a także nie zamierza w przyszłości dokonywać takiej sprzedaży. Nieruchomość mająca być przedmiotem sprzedaży wchodzi w skład majątku osobistego. Została nabyta na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego o przysądzeniu własności z dnia 19 października 2001 r. i była wykorzystywana do celów prywatnych (uprawa buraków).
W momencie nabycia nieruchomości gruntowej zamierzał Pan wykorzystywać nieruchomość wyłącznie w celach prywatnych i nie brał pod uwagę (nie miał takiego zamiaru), aby ją odsprzedać. Od momenyu nabycia, grunt ten nie był nigdy oferowany na sprzedaż na rynku nieruchomości. Dopiero, gdy został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący omawianą nieruchomość, pojawił się kupiec - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - zamierzająca wybudować elektrownię systemową o łącznej mocy do 2000 MW, który zaoferował określoną cenę.
Zainteresowanie kupującego wynika z faktu, iż leży ona w rejonie, który objety jest planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym teren przewidziany jest pod budowę elektrowni. Nabywca z własnej inicjatywy zgłosił chęć dokonania zakupu przedmiotowej działki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż omawianej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż omawianej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ: nastąpi z majątku osobistego i nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, w tym rolniczej oraz Wnioskodawca nie będzie występował w tej transakcji, jako podatnik podatku od towarów i usług. Po powołaniu treści art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wskazał Pan, że sprzedaż ta nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej (w szczególności działalności polegającej na obrocie nieruchomościami) ani też w ramach działalności rolniczej, w rozumieniu przepisów powołanej ustawy.
Stwierdził, iż stosownie do art. 2 pkt 15 ustawy, działalnością rolniczą jest tylko produkcja roślinna i zwierzęca oraz świadczenie usług. Podniósł Pan, że aby transakcja mogła podlegać opodatkowaniu, już w momencie nabywania takich nieruchomości musi być spełniony warunek polegający na zamiarze częstotliwej i zorganizowanej sprzedaży nieruchomości. Zatem w momencie nabywania gruntów powinien istnieć cel prowadzenia profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na handlu nieruchomościami.
Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał Pan liczne wyroki (TSUE sygn. akt C-291/92, sygn. akt C-230/94, NSA: sygn. akt I FPS 3/07, sygn. akt I FSK 1129/07, sygn. akt I FSK 1556/07, sygn. akt 1 FSK 253/08, sygn. akt FSK 778/07, sygn. akt III FSK 603/06, sygn. akt III FSK 603/06, sygn. akt 1 FSK 1575/08, sygn. akt I FSK 35/09 oraz, WSA: sygn. akt III SA/Wa 3885/06, sygn. akt 1 SA/Wr 1254/05, sygn. akt 1 SA/Gd 25/10, sygn. akt III SA/Wa 4176/06, sygn. akt I SA/Wr 1277/08). W ocenie Pana, każdorazowo należy badać czy w danej sytuacji osoba dokonująca określonej czynności występuje, jako podatnik podatku od towarów i usług.
Przy czym fakt, iż jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w związku z prowadzoną działalnością rolniczą, nie może determinować opodatkowania czynności polegającej na zbyciu majątku prywatnego. Stwierdził Pan, iż biorąc pod uwagę pogląd NSA wyrażony w wyroku w składzie siedmiu sędziów w każdym przypadku z osobna konieczne jest ustalenie, w jakim charakterze występuje dany podmiot dokonujący określonej czynności, w tym przypadku sprzedaży nieruchomości (gruntu z majątku prywatnego).
Dlatego - zdaniem Pana - aby uznać, że podmiot działa w charakterze podatnika, należałoby stwierdzić, czy sprzedaż rozpatrywanych nieruchomości ma być dokonana w ramach wykonywania jednego z rodzajów działalności wymienionych w art. 15 ust. 2 ustawy. Reasumując stoi Pan na stanowisku, że sprzedaż jednorazowa przedmiotu majątku prywatnego, która nie jest związana z działalnością gospodarczą oraz działalnością rolniczą, a także nie była nabyta w celu jej odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. To, iż jest Pan podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wynika wyłącznie z faktu prowadzenia działalności rolniczej opodatkowanej na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy.
Natomiast, sprzedaż nieruchomości będzie następowała z majątku osobistego w warunkach nie wskazujących na zamiar powtarzania i nadania tej sprzedaży zorganizowanego charakteru działalności gospodarczej. Dlatego – w Pana ocenie - sprzedaż omawianej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazał Pan również, iż stanowisko Pana znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektorów Izby Skarbowej w Katowicach (nr IBPP1/443-567/08/LSz), Poznaniu (nr ILPP1/443-295/08-2/AK) i w Warszawie (nr IPPP1/443-83/07-9/SM).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami - w myśl postanowień art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Wskazując w ustawie czynności podlegające opodatkowaniu ustawodawca odszedł od czysto cywilistycznego pojęcia dostawy towarów, jako przeniesienia własności towaru. Z brzmienia ww. przepisów wynika bowiem, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód. W przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10).
Udzielając odpowiedzi na postawione pytania prejudycjalne Trybunał wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie, zdaniem Trybunału, okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej.
Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu, na działaniach marketingowych. Trybunał podkreślił, że działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W powyższej kwestii wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. I FSK 1059/10 orzekając, iż istotna jest ocena, czy w świetle okoliczności danej sprawy zainteresowany w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w świetle tego przepisu, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.
Fakt podjęcia takich czynności jak np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.
Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy gruntów nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z treści złożonego wniosku wynika, iż zamierza Pan sprzedać niezabudowaną nieruchomość, składającą się z działki gruntu, będącą Pana własnością, która w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę. Plan zagospodarowania przestrzennego nie był uchwalony (zmieniony) z Pana inicjatywy. Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym z tytułu prowadzonej działalności rolniczej, opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
Dotychczas nie prowadził Pan działalności gospodarczej, w tym polegającej na obrocie nieruchomościami i nie dokonywał takiej sprzedaży a także nie zamierza w przyszłości dokonywać. Grunt mający być przedmiotem sprzedaży wchodzi w skład majątku osobistego, został nabyty na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 19 października 2001 r. o przysądzeniu własności i był wykorzystywany do celów prywatnych (uprawa buraków). W momencie nabycia nieruchomości zamierzał Pan wykorzystywać ją wyłącznie w celach prywatnych i nie nie miał zamiaru odsprzedży. Od momenyu nabycia, grunt ten nie był nigdy oferowany na sprzedaż na rynku nieruchomości.
Dopiero, gdy został uchwalony nowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący omawianą nieruchomość, pojawił się kupiec, zamierzający wybudować elektrownię, który zaoferował określoną cenę. Zainteresowanie kupującego wynika z faktu, iż leży ona w rejonie, który objety jest planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym teren przewidziany jest pod budowę elektrowni. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby w związku ze sprzedażą ww. działki gruntu, działał Pan w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył Pan grunt w celu dalszej odsprzedaży.
Treść wniosku wskazuje, że czynność w zakresie zbycia przedmiotowej działki, zostanie dokonana okazjonalnie, bez zamiaru nadania jej stałego i zorganizowanego charakteru. Z opisu przedstawionego we wniosku nie wynika również, aby dokonywał Pan czynności mających na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. W konsekwencji należy uznać, że zbywając ww. działkę będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
Reasumując należy stwierdzić - mając na uwadze również aktualne orzecznictwo sądowe, a także ww. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że czynność sprzedaży działki nie będzie podlegać opodatkowaniu, bowiem nie ma normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika podatku od towarów i usług. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń