INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2011 r. (data wpływu 30 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług najmu środków transportu od podmiotu z Niemiec - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 czerwca 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług najmu środków transportu od podmiotu z Niemiec. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka świadczy na terenie Niemiec usługi polegające na łapaniu kaczek i załadunku ich na podstawione przez właściciela Tiry. Usługi wykonywane są w oparciu o umowy podpisane z kontrahentami niemieckimi. Pracownicy Spółki są dowożeni do pracy do konkretnych kurników znajdujących się w różnych miejscowościach, w różnych terminach.
Harmonogramy prac są uzgadniane z odbiorcami i wynikają przede wszystkim z cyklu dorastania i chowu kaczek. Pracownicy mieszkają na terytorium Polski. Do przewozu pracowników Spółka wynajmuje od niemieckich firm 3 samochody: umowa najmu od 1 sierpnia 2009 r. na czas nieokreślony, umowa najmu od 31 grudnia 2008 r. na czas nieokreślony (samochód służbowy Prezesa Zarządu), umowa najmu od 19 października 2009 r. na czas nieokreślony. Samochody po przewiezieniu pracowników do Polski tankują paliwo i garażują w Polsce. W czerwcu 2011 r. Spółka otrzymała pierwszy raz faktury za najem pojazdów z niemieckim podatkiem oraz pisemne uzasadnienie doradcy podatkowego.
W związku z powyższym zadano następujące pytania. Jakie jest miejsce świadczenia usług wynajmu ww. środków transportu? Czy należy zakwalifikować, że miejscem świadczenia tych usług jest Polska i opodatkować te usługi wg zasad ogólnych na podstawie art. 28b - w miejscu siedziby, bądź stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy (rozpoznać import usług)? Zdaniem Wnioskodawcy, usługi te winny być opodatkowane według zasad ogólnych zgodnie z art. 28b ustawy - przez usługobiorcę w miejscu jego siedziby, bądź stałego miejsca prowadzonej działalności. Spółka wskazała, że środki transportu wynajmuje nieprzerwanie od kilku lat.
Samochody przewożą pracowników do Niemiec i z Niemiec. Wskazała również, iż nie można powiedzieć, że pojazdy są w dużej mierze wykorzystywane w Niemczech. Powołując treść art. 28j ustawy Spółka stwierdziła, że z regulacji tej wynika, iż usługi wynajmu środków transportu, niespełniające definicji krótkoterminowego wynajmu w rozumieniu tego przepisu (wynajem powyżej 30 dni), opodatkowane będą według zasad ogólnych - w przypadku usług na rzecz podatników - przez usługobiorcę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Według art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego. Na podstawie ust. 3 powyższego artykułu, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97. Stosownie do ust. 3a powołanego artykułu, przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do świadczenia przez podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 usług, do których ma zastosowanie art. 28e.
W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca ich świadczenia. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy nie. Ogólną zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług, dla potrzeb podatku od towarów i usług, określa art. 28b ustawy, zgodnie z którym, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika, miejscem świadczenia jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.
Na potrzeby stosowania regulacji dotyczących miejsca świadczenia usług, ustawodawca zdefiniował pojęcie podatnika. Zgodnie z art. 28a ust. 1 ustawy, ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a), która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
Od ogólnej zasady określania miejsca świadczenia usług, ustawodawca przewidział szereg wyjątków. Jednakże w przepisach określających szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia, odnośnie usług najmu środków transportu ustawodawca przewidział jedynie przypadek dotyczący najmu nieprzekraczającego 30 dni (krótkotrwałego). Zgodnie z art. 28j ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy.
Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni (ust. 2 ww. artykułu). Z wniosku wynika, że Spółka świadczy na terenie Niemiec, dla niemieckich kontrahentów, usługi polegające na łapaniu kaczek i załadunku ich na samochody podstawione przez właściciela. Pracownicy Spółki są dowożeni do pracy do konkretnych kurników znajdujących się w różnych miejscowościach w różnych terminach. Pracownicy mieszkają na terytorium Polski.
Do ich przewozu na teren Niemiec Spółka wynajmuje od niemieckich firm samochody. Po przewiezieniu pracowników do Polski samochody są tankowane i garażowane w Polsce. Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w związku z faktem, iż samochody, o których mowa we wniosku, są wykorzystywane przez Spółkę na podstawie umów zawartych w 2009 r. na czas nieokreślony, nie można uznać, aby usługi te stanowiły usługi krótkoterminowego wynajmu środków transportu w rozumieniu art. 28j ust. 2 ustawy. Zatem przy określaniu miejsca świadczenia przedmiotowych usług należy kierować się zasadą ogólną wynikającą z art. 28b ust. 1 ustawy.
Miejscem ich świadczenia i tym samym opodatkowania jest więc terytorium Polski, wobec czego – stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy - Spółka jako usługobiorca jest podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tego tytułu. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.