INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. z zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2014 r. (data wpływu 15 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 13 października 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za działalność gospodarczą sprzedaży niezabudowanych działek gruntu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 13 października 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za działalność gospodarczą sprzedaży niezabudowanych działek gruntu. We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Od 1972 r. pracuje Pan w gospodarstwie rolnym, które przejął po ojcu. Od 1975 r. wspólnie z żoną zajmuje się prowadzeniem około 10 hektarowego gospodarstwa położonego w miejscowości P. prowadząc uprawę roślin rolniczych.
W dniu 27 maja 1986 r. zakupił Pan wraz z żoną do wspólności majątkowej działki o numerach: 329, 527, 28/2, położone w miejscowości P., o łącznej powierzchni 9,88 ha, w celu powiększenia prowadzonego gospodarstwa rolnego. Dnia 7 października 1994 r. nabył Pan od Skarbu Państwa (Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa) działkę nr 405/17 o powierzchni 9,5137 ha położoną w miejscowości P., na której, tak jak na pozostałych nieruchomościach, prowadził uprawę roślin rolniczych. Od 2004 r. otrzymywał Pan i nadal otrzymuje dopłaty do prowadzonego gospodarstwa.
W 2014 r. wspólnie z żoną dokonał Pan sprzedaży czterech działek o numerach: 405/114, 405/112, 405/79, 405/77, które zostały wydzielone z działki wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego. Sprzedane działki są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Od dokonanej sprzedaży nie naliczył Pan podatku od towarów i usług, ani go nie odprowadził, gdyż nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości, lecz dokonywał czynności związanych z zarządzaniem majątkiem wspólnym.
Wraz z żoną posiada Pan również inne wydzielone i niesprzedane działki przeznaczone pod zabudowę, które zamierza stopniowo wyprzedawać. Do czasu sprzedaży poszczególnych dziełek prowadzona jest przez Pana działalność rolnicza. Nie występował Pan z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ani nie wykonywał żadnych czynności marketingowych związanych z tą sprzedażą. Przed sprzedażą kolejnych działek nie zamierza Pan wykonywać czynności mających na celu przygotowanie przedmiotowego gruntu do sprzedaży, nie będzie Pan występować z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ani nie będzie podejmować czynności marketingowych związanych z tą sprzedażą.
Wraz z żoną dokonał Pan podziału części gospodarstwa na mniejsze działki z uwagi na swój wiek i stan zdrowia oraz związane m.in. z tym coraz gorsze warunki prowadzenia gospodarstwa rolnego i niemożność utrzymania się wyłącznie z pracy na roli. Powodem wydzielenia działek było również opracowane w 2001 r. „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P.”, w którym odnośnie obszarów, na których położone były i są wspólne działki Pana i żony wskazano, że: „Zabudowę terenów leżących po prawej stronie drogi krajowej nr …. w kierunku autostrady A-1, przeznacza się pod zabudowę.
Z uwagi na ich lokalizację pomiędzy ważnymi szlakami komunikacyjnymi, należy przyjąć je jako ofertę, w zależności od zapotrzebowania inwestorów”. Pan i żona nadal posiadają kilkanaście hektarów gospodarstwa rolnego, na którym prowadzą działalność rolniczą. Nie uzbrajał Pan działek, ani nie umieszczał ogłoszeń o ich sprzedaży. W 2013 r. żona uległa wypadkowi oraz został u niej wykryty nowotwór złośliwy. Żona została poddana intensywnemu leczeniu. Konieczność sprawowania opieki nad żoną utrudnia Panu samodzielne prowadzenie działalności rolniczej, a w celu pokrycia kosztów leczenia żony zamierza Pan dokonać dalszej sprzedaży posiadanych nieruchomości.
Ponadto pozostało Panu 5 lat do przejścia na emeryturę, która będzie wypłacana z KRUS, a warunkiem jej uzyskania w pełnym wymiarze jest wyzbycie się nieruchomości rolnych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy dokonana przez Pana sprzedaż przedstawiona w opisanym stanie faktycznym i przyszła sprzedaż działek stanowiących tereny budowlane stanowiła i będzie stanowić wykonywanie samodzielnie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wydzielonych działek stanowiących tereny budowlane zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego następowała i będzie następować w wyniku zarządu majątkiem objętym wspólnością majątkową małżeńską i nie stanowiła i nie będzie stanowić w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jakkolwiek sprzedaż działek ma charakter powtarzalny i będzie kontynuowana, to jednak nie będą spełnione inne okoliczności, które mogłyby wskazywać na prowadzenie działalności w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Nie prowadzi Pan bowiem zorganizowanej działalności w zakresie sprzedaży działek. Sprzedawane działki były wydzielane z nieruchomości zakupionych przez współmałżonków na cele prowadzenia działalności rolnej. Działalność rolna jest prowadzona na nieruchomościach od niemalże 30 lat. Pan i żona od 2004 r. stale uzyskują dopłaty unijne do prowadzonej działalności rolniczej.
Wydzielenie działek przeznaczonych do sprzedaży z części nieruchomości rolnych było podyktowane wyznaczonym kierunkiem zagospodarowania Gminy oraz trudnościami w prowadzeniu działalności rolnej wynikającej z wieku i zdrowia podatnika i jego żony oraz z uwagi na konieczność wyzbycia się nieruchomości w celu uzyskania emerytury z KRUS. Podatnik i jego żona nie uzbrajali działek, a informacja o możliwości ich zakupu nie była ogłaszana w sposób profesjonalny, ale rozniosła się wśród sąsiadów i znajomych.
Wydzielone działki, które zamierza Pan sprzedawać znajdują się w rejonie dotychczasowej zabudowy miejscowości P., w odległości około 1 km od centrum i teren ten w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy z 2001 r. jest przeznaczony pod zabudowę. Zgodnie z kierunkami wskazanymi w studium uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym sprzedane i przeznaczone do sprzedaży działki przeznaczono pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Przeznaczenie pod zabudowę przedmiotowych działek nastąpiło więc po wielu latach od zakupu nieruchomości przez podatnika i jego żonę.
Pana zdaniem, w Jego sprawie zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 (J. przeciwko Ministrowi Finansów) i C-181/10 (E. i H. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie), będącym odpowiedzią na zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prejudycjalne w zakresie dostawy działek budowlanych, dojdzie do zarządu majątkiem prywatnym podatnika i jego żony. W przywołanym wyroku TSUE stwierdził, że nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej osoby fizycznej, która dokonuje sprzedaży gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
Natomiast jeżeli osoba ta, w celu dokonania wspomnianej sprzedaży, podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą”, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych, których podatnik i jego żona nie prowadzili.
Tak więc ich działania należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenów budowlanych można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Również w wyroku w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, wskazano na kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy też z zarządem majątkiem prywatnym.
Sąd wskazał, że stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
Podatnik i jego żona dokonując sprzedaży gruntów nie zachowywali się jak handlowcy, lecz z uwagi na zmianę warunków życiowych i osobistych ograniczając działalność rolną, zamierzają wyzbyć się nieruchomości do tej pory wykorzystywanych do prowadzenia działalności rolnej. W świetle powyższego uważa Pan, że dotychczasowa i dalsza sprzedaż działek nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w konsekwencji nie będzie opodatkowana tym podatkiem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla Pana żony, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną winna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.
W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy – Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla Pana żony. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.