INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2009 r. (data wpływu 12 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych sfinansowanego częściowo ze środków PFRON - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych sfinansowanego częściowo ze środków PFRON. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Dom Pomocy Społecznej jest jednostką budżetową podległą samorządowi terytorialnemu. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, sklasyfikowane w PKWiU wg grupowania ex 85, które jako wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług (poz. 9 – symbol 85.2) – są zaklasyfikowane do usług zwolnionych od podatku. W 2008 r. realizując umowę z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o dofinansowanie projektu w ramach „Programu wyrównywania różnic między regionami” obszar D „Sprawny i bezpieczny dojazd”, Dom Pomocy Społecznej zakupił samochód Renault Trafic przeznaczony do przewozu osób niepełnosprawnych. Zakup został częściowo sfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Inwestycja w postaci zakupu samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych nie jest związana z czynnościami opodatkowanymi, nie przysługuje więc prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Dom Pomocy Społecznej, ze względu na specyfikę świadczonych usług, nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wydatek poniesiony na ww. inwestycję? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej nabycie samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi zwolnione od podatku (usługi ochrony zdrowia sklasyfikowane w PKWiU wg grupowania 85), a zakupiony samochód do przewozu osób niepełnosprawnych nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanego przepisu należy stwierdzić, że skoro zakupiony samochód nie służy wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, to w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
W konsekwencji, z uwagi na brak spełnienia podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie przedmiotowego samochodu. Podkreślić jednak, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych świadczonych usług, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj.
Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji statystycznej świadczonych usług, a niniejszą interpretację wydano w oparciu o klasyfikację podaną przez Dom Pomocy Społecznej. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.