INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2014 r. (data wpływu 18 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 26 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie działania w charakterze podatnika w transakcji zbycia udziałów w gruntach - jest prawidłowe.
U Z A S A D N I E N I E W dniu 18 lipca 2014 r., uzupełniony w dniu 26 września 2014 r., został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie działania w charakterze podatnika w transakcji zbycia udziałów w gruntach. We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 18 lipca na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr 916/80 w trybie i zasadach wywłaszczania nieruchomości wykupiona została na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość Pani rodziców, oznaczona działkami nr 11/2, 11/3 i 11/4 o łącznej powierzchni 10,12 ha.
W późniejszym terminie numeracja została zmieniona (odnowienie ewidencji, podziały). Do ww. umowy dołączono decyzję Wojewody z dnia 13 grudnia 1979 r. oraz z dnia 14 maja 1980 r. w sprawie planu realizacyjnego budowy osiedla oraz zezwolenie na przeznaczenie nieruchomości na cele nierolnicze. Po 18 latach od wywłaszczenia Pani, razem z siostrami i matką, jako spadkobiercy (przed zwrotem zmarł Pani ojciec) wystąpiła do Gminy o zwrot nieruchomości, gdyż stały się one zbędne do celów wywłaszczenia. Nieruchomość nie została zagospodarowana, a w 1997 r. teren ten objęto miejscowym planem zagospodarowania, o odmiennym przeznaczeniu niż cel wywłaszczenia, na cele oświatowe i parkingi.
Plan ten obowiązuje do chwili obecnej i oznaczony jest symbolem „UOZ” i „P”. „UOZ – teren projektowanego szkolnictwa specjalnego z rekreacją, sportem i funkcją towarzyszącą wg. opracowań szczegółowych” „P – parkingi obsługujące tereny rekreacji i usług”. Według Pani w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, ww. grunty stanowią tereny budowlane. W wyniku postępowania spadkowego stała się Pani współwłaścicielem nieruchomości w udziale 1/8 części, które w 1998 r. decyzją Wojewody zostały zwrócone po wcześniejszym wywłaszczeniu za odszkodowaniem. Obecnie jest Pani współwłaścicielem w 1/8 części w nieruchomości oznaczonej działkami nr 27/7, 130/8 i 181/6 o łącznej pow.
2,9484 ha, działki stanowiącej nieruchomość o nr 27/18 o pow. 0,5140 ha oraz działki nr 326/2 o pow. 0,0187 ha. Działka nr 27/18 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i gospodarczym wzniesionym przed wywłaszczeniem przez Pani rodziców. Oba budynki są ruiną, odłączone od mediów i przeznaczone do rozbiórki. Zarówno przed zwrotem jak i po zwrocie budynki nie były przez Panią wykorzystywane. Obecnie jest Pani w trakcie procesu sprzedaży udziałów w 1/8 części w działkach nr 27/7, 130/8, 131/6, 27/18 i 326/2. Sprzedaż w imieniu Pani prowadzi pośrednik, który przedstawił ofertę sprzedaży i zgodnie z zawartą umową prowadzi czynności pośrednictwa.
Na powyższym terenie nie dokonywała Pani uzbrojenia terenu, prac projektowych zmierzających do uzyskania pozwolenia na budowę. Obecnie teren ten jest włączony do obszaru objętego zmianą planu zagospodarowania przestrzennego z 1997 r. Udziały te są Pani ostatnimi udziałami w nieruchomościach otrzymanych w wyniku spadkobrania i stanowiły Pani majątek osobisty. Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej. Działki nr 27/18, 326/2, 27/7, 131/6 i 130/8 nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej czynności o podobnym charakterze.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy przy zbyciu udziałów w działkach nr 27/7, 130/8, 131/6, 27/18 i 326/2, obrębie 126 miasta O., będzie Pani „płatnikiem” podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien być „płatnikiem” podatku od towarów i usług przy sprzedaży 1/8 części udziałów w działkach nr 27/7, 130/8, 131/6, 27/18, 326/2, w obrębie 126 miasta O., o łącznej powierzchni 3.4811 ha ponieważ: udziały w gruntach stały się własnością w wyniku ich zwrotu od Skarbu Państwa, przed zwrotem nieruchomości zmarł ojciec i po przeprowadzeniu postępowania spadkowego stał się współwłaścicielem gruntów w wysokości udziałów 1/8 części, udziały te stanowiły majątek osobisty, nie zamierza dokonywać podziałów, nie dokonywał uzbrojenia terenu, nie przystąpił do czynności projektowych celem uzyskania pozwolenia na budowę, w jego imieniu pośrednik w obrocie nieruchomościami zgodnie z ofertą i zawartą umową prowadzi sprzedaż, działka nr 27/18 zabudowana była jeszcze przed wywłaszczeniem i budynki były wzniesione przez rodziców.
Przez całe lata są nieużytkowane, zdewastowane, odcięte od mediów i przeznaczone do rozbiórki, grunt nie był wykorzystywany od momentu zakończenia postępowania spadkowego i jego zwrotu do obecnej chwili, nie występował o decyzję o warunkach zabudowy przy zwrocie „dokonał odszkodowania” na rzecz Gminy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarze należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie, musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Analiza przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, powołanych regulacji oraz aktualnego orzecznictwa, przy uwzględnieniu orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C 180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C 181/10) z dnia 15 września 2011 r., prowadzi do wniosku, że trudno uznać Panią za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży udziałów w gruntach. Pomimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują, że sprzedając przedmiotowe grunty, będzie Pani działać w charakterze handlowca.
Nie można stwierdzić, że nabyła Pani przedmiotowe udziały w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, gdyż otrzymała je Pani w drodze spadku. Ponadto grunt nie był wykorzystywany w pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji, dokonując sprzedaży ww. udziałów, będzie korzystała Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynności sprzedaży będą stanowiły działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.
Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.