INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2012 r. (data wpływu 13 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży oddziału Spółki w upadłości likwidacyjnej - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży oddziału Spółki w upadłości likwidacyjnej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka w upadłości likwidacyjnej, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, po ogłoszeniu upadłości prowadzi nadal działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż akcesoriów i wyposażenia łazienek.
Działalność jest prowadzona w siedzibie, w miejscowości R. (oddział w R.) oraz w oddziale zlokalizowanym w miejscowości O. Wobec faktu, że przedsiębiorstwo upadłego jako całość nie znalazło nabywcy, po przeprowadzeniu kolejnego przetargu, zostanie sprzedany oddział zlokalizowany w miejscowości R., w skład którego wchodzą następujące składniki majątkowe: prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości R., przy ul. G., województwo p., stanowiącej działkę gruntu numer 213/26 o powierzchni „0.90.90” ha, zabudowanej budynkiem handlowo-biurowym (salon sprzedaży z częścią biurową) o powierzchni użytkowej 3.619,76 m2 oraz budynkiem magazynowym o powierzchni 1.503,43 m2, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w miejscowości R., przy ul. G., województwo p., stanowiącej działki gruntu numer 213/15 i 213/17 o łącznej powierzchni „1.31.23” ha wraz z prawem własności budynku magazynowego o łącznej powierzchni użytkowej 3.766,83 m2, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo własności nieruchomości niezabudowanej położonej w miejscowości R., przy ul. G., województwo p., stanowiącej działkę numer 213/13 o powierzchni 1.080,00 m2, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo własności nieruchomości niezabudowanej położonej w miejscowości R., przy ul. G., województwo p., stanowiącej działkę numer 213/20 o powierzchni 2.056,00 m2, dla której sąd rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo własności ruchomości w postaci środków transportu, w tym prawo własności ruchomości w postaci pojazdów mechanicznych oraz prawo własności ruchomości w postaci wózków widłowych, prawo własności ruchomości w postaci środków trwałych, prawo własności ruchomości w postaci towarów handlowych, marka spółki.
Ze sprzedaży, zgodnie z przepisami prawa upadłościowego i naprawczego, wyłączone zostaną: środki pieniężne zgromadzone w kasie i na rachunkach Spółki; zobowiązania Spółki, które zaspokajane będą w trybie postępowania upadłościowego, co stanowi podstawowy cel prowadzonego postępowania upadłościowego; pracownicy Spółki, którym zostaną wypowiedziane umowy o pracę zgodnie z przepisami prawa upadłościowego i naprawczego. Oddział w R. jest oddziałem odrębnie funkcjonującymi pod względem operacyjnym, jest w pełni wyposażony w składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia działalności. Posiada zatrudnionych w nim pracowników, przypisanych do tego oddziału.
Oddział posiada własnego kierownika, odpowiedzialnego wyłącznie za ten oddział. Dla całej Spółki prowadzono jedną wspólną dokumentację księgowo-rachunkową oraz sprawozdawczo-podatkową, jednakże w sposób umożliwiający bez większych problemów przypisanie każdemu z oddziałów kosztów i przychodów związanych z jego działalnością. Dotyczy to zarówno zapisów przychodów, jak i rozliczania kosztów działalności, w tym amortyzacji, pracowników oraz pozostałej struktury kosztów. W księgach poszczególne aktywa przypisane są do oddziałów, do działalności których były przeznaczone.
W ocenie Spółki pozwala to na przyjęcie, że całe przedsiębiorstwo było sumą zorganizowanych, wydzielonych funkcjonalnie części przedsiębiorstwa w postaci oddziałów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż ww. oddziału Spółki należy uznać za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem na podstawie art. 6 tej ustawy, będzie to czynność podlegająca wyłączeniu z opodatkowania tym podatkiem?
Zdaniem Wnioskodawcy, oddział, którego sprzedaż jest planowana, należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem stanowi on organizacyjnie wydzielony zespół składników majątkowych, który będzie mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące swoje zadania. W konsekwencji transakcja ta, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów usług, będzie wyłączona z tego podatku.
Po powołaniu treści art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług Spółka wskazała, że ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa mamy do czynienia, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. W ocenie Spółki, przedmiotowy oddział obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych, zgodnie z powyższymi wymogami.
Składniki materialne obejmują m.in.: ruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, wyposażenie oddziału, towary handlowe, komputery, środki transportu, itp., zaś składniki niematerialne obejmują m.in.: programy komputerowe, bazy danych, w tym o klientach, organizację działalności oddziału, markę, znaki towarowe, itp. Zdaniem Spółki, przedmiotowe kategorie składników odznaczają się pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania podmiotu w obrocie gospodarczym. Tworzą one zwarty zespół składników, służący do prowadzenia działalności, nie zaś zbiór przypadkowych elementów.
Spółka wskazała, iż wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej. Ocena powyższego musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne, w tym zobowiązania, odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa oraz na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp.
Odnosząc powyższą definicję do stanu faktycznego wskazała, że oddział w miejscowości R. został wyodrębniony organizacyjne w Jej strukturze. Co więcej, został wyposażony w zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowo podkreśliła, iż działalność tego oddziału prowadzona była w odrębnej lokalizacji, a jednocześnie w ramach działalności oddziału wyodrębniony był zespół pracowników zatrudnionych na terenie oddziału i do niego przypisanych, na podstawie zawartych umów o pracę.
Stwierdziła, że przedmiotowy oddział stanowił organizacyjnie wyodrębnioną część, w ramach Jej wewnętrznej struktury, albowiem posiadał własną hierarchiczną strukturę stanowisk pracy. Wyodrębnienie organizacyjne przejawiało się również w posiadaniu własnego kierownictwa nadzorującego oddział. Jednocześnie pracownicy oddziału funkcjonowali w Spółce jako wyodrębniona grupa pracownicza. Tym samym oddział w R. stanowił wyodrębnioną organizacyjnie jednostkę w Jej strukturze.
Spółka podniosła, iż wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego, możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza jednocześnie pełnej, całkowitej samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zdaniem Spółki, przesłanka ta została spełniona w odniesieniu do ww. oddziału, mimo, iż nie była prowadzona odrębna księgowość i rachunkowość dla tego oddziału, jednakże w strukturze przychodów i kosztów, można bez większych problemów wyodrębnić te, które są z nim związane i do niego je przyporządkować.
Wskazała, iż kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
W ocenie Spółki, w zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego, oddział w R. jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Posiada potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. W momencie sprzedaży, składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład umożliwią nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Mając na uwadze powyższe podniosła, iż przedmiot transakcji stanowi nie tylko minimum środków pozwalających na kontynuowanie działalności gospodarczej, lecz także całość pod względem podmiotowym, funkcjonalnym i przedmiotowym.
Na potwierdzenie powyższego powołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r. (I FSK 688/07), w którym stwierdzono, iż dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej. Zdaniem Spółki, w świetle przedstawionych powyżej argumentów Jej oddział stanowi wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół składników przeznaczonych do realizacji określonych zadań, który zarazem może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W efekcie, stanowi on zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Stwierdził, iż bez znaczenia pozostaje fakt wyłączenia z transakcji sprzedaży niektórych elementów, w szczególności: środków pieniężnych, zobowiązań oraz należności ich dotyczących. Nie wpływa to bowiem na uznanie składników ww. oddziału za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nawet bez tych elementów stanowi on zespół składników stanowiących niezbędne minimum, pozwalające realizować zadania gospodarcze zarówno w ramach struktury przedsiębiorstwa upadłego, jak również u nabywcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.