INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2014 r. (data wpływu 22 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy do sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy do sprzedaży nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca jest spółką niemającą osobowości prawnej, powołaną do prowadzenia działalności gospodarczej m.in. w zakresie inwestycji związanych z nieruchomościami. W dniu 28 lutego 2014 r. Wnioskodawca zawarł ze spółką B. umowę sprzedaży nieruchomości, składającej się z pięciu działek gruntu, częściowo zabudowanych budynkami i budowlami nie ujawnionymi w księgach wieczystych (nieruchomość opisano w umowie jako niezabudowaną, zgodnie z treścią ksiąg wieczystych). Cenę sprzedaży określono na 8.499.000 zł netto, powiększoną o podatek VAT według stawki 23% (10.453.770 zł brutto). Przedmiotem transakcji było wyłącznie przeniesienie prawa własności nieruchomości.
Na nabywcę nie zostały przeniesione żadne inne prawa, ani zobowiązania Wnioskodawcy, w tym także prawa do dokumentacji projektowej, ani prawa wynikające z pozwolenia na budowę. W związku z tą sprzedażą, działając na podstawie art. art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, strony złożyły w dniu 27 lutego 2014 r. zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku oraz o wyborze opodatkowania dostawy budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości.
Część ceny sprzedaży (odpowiadająca wartości netto) została skompensowana z zobowiązaniem Wnioskodawcy do dokonania wpłaty na pokrycie zwiększonego kapitału zakładowego w spółce B., pozostała część (odpowiadająca wartości podatku VAT) ma zostać zapłacona na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Obie strony umowy są zarejestrowane jako czynni podatnicy VAT. Sprzedana nieruchomość stanowiła główny składnik majątku Wnioskodawcy. Aktualnie, Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki B. oraz właścicielem praw do dokumentacji projektowej, dotyczącej inwestycji na sprzedanej nieruchomości.
Obecnie trwają uzgodnienia co do dalszego przebiegu tej inwestycji i rozważane są różne warianty, w ramach których wspomniana dokumentacja może zostać wykorzystana. Być może inwestycja będzie realizowana przez spółkę B. na cudzym gruncie lub dojdzie w tym zakresie do innego rodzaju współpracy. W przyszłości możliwe jest podjęcie kolejnych inwestycji, finansowanych środkami uzyskanymi z odpłatnego zbycia udziałów w spółce B. lub pochodzącymi od wspólników Wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w rozumieniu przepisów ustawy o VAT możliwe jest przyjęcie, że przedmiotem sprzedaży dokonanej w dniu 28 lutego 2014 r. było przedsiębiorstwo, w związku z czym transakcja ta jest wyłączona z opodatkowania? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym, dlatego zastosowanie znajduje definicja zamieszczona w Kodeksie cywilnym, wedle której ma być ono rozumiane, jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.
Przedsiębiorstwo obejmuje w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przedmiot umowy sprzedaży zawartej w dniu 28 lutego 2014 r. stanowiło wyłącznie prawo własności nieruchomości, a więc składnik przedsiębiorstwa wymieniony jako pierwszy w punkcie 2 przytoczonej definicji. Na nabywcę nie został przeniesiony żaden z innych elementów, wskazanych tym przepisie. W ocenie Wnioskodawcy nie istnieją przesłanki do twierdzenia, że przedmiotowa transakcja dotyczyła przedsiębiorstwa i jako taka objęta jest dyspozycją art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Czynności dokonane na podstawie umowy sprzedaży stanowią dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Przedmiot sprzedaży został jednoznacznie określony w akcie notarialnym, zgodnie z aktualnymi wypisami z ksiąg wieczystych, i nie ma wątpliwości, jaka nieruchomość została nabyta przez spółkę B. (podano numery ksiąg wieczystych oraz numery działek z adresami). Podobnie nie ma żadnych wątpliwości co do prawnej skuteczności umowy sprzedaży. Dodatkowo doszło do wydania nieruchomości nabywcy, co jest zdarzeniem przesądzającym o powstaniu obowiązku podatkowego w VAT, nawet wówczas gdy przewłaszczenie jeszcze nie nastąpiło, ponieważ wydanie w takich okolicznościach jest przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
Jak wspomniano powyżej, dokumentacja projektowa ani żadne inne prawa i obowiązki nie zostały przekazane nabywcy i nie mogły mieć żadnego znaczenia dla przebiegu transakcji i zasad jej opodatkowania. Określenie w umowie sprzedaży nieruchomości, jako niezabudowanej, nie ma znaczenia dla cywilnoprawnej ani podatkowej skuteczności transakcji, nawet wówczas, gdy na nieruchomości znajduje się zabudowa, nieujawniona w księdze wieczystej. Zgodnie z zasadą supeficies solo cedit, umowa sprzedaży prawa własności działki obejmuje także budynki i budowle, będące częściami składowymi gruntu.
W wystawionej przez Wnioskodawcę fakturze VAT wskazane zostały dane pozwalające na identyfikację działek, będących przedmiotem transakcji, co wystarczająco identyfikuje przedmiot dostawy. Podobnie nie ma podstaw do stwierdzenia, że przedmiotem transakcji była zorganizowana część przedsiębiorstwa, którą zgodnie z art. 2 pkt 27e stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Taki zespół składników nie był w żaden sposób wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, a na nabywcę nie przeniesiono nic, poza własnością nieruchomości. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zasadności opodatkowania stawką podstawową czynności sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie zadano pytania.
Ponadto należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.