INTERPRETACJA INDYWIDUALNA WYDANA W WYNIKU UWZGLĘDNIENIA SKARGI W związku ze skargą z dnia 13 marca 2013 r. (data wpływu 18 marca 2013 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2012 r. nr ITPP2/443-1214a/12/AW w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w pełnej kwocie podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów osobowych oraz furgonetek, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw do ich napędu, obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu oraz stawki podatku obowiązującej do dostawy tych pojazdów, doręczoną w dniu 27 grudnia 2012 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów, w trybie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), uwzględniając skargę w całości, zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2012 r. nr ITPP2/443-1214a/12/AW, uznając stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek złożony w dniu 5 października 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w pełnej kwocie podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów osobowych oraz furgonetek, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw do ich napędu, obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu oraz stawki podatku obowiązującej do dostawy tych pojazdów, indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2012 r. nr ITPP2/443-1214a/12/AW.
W ww. wniosku przedstawiono opis zdarzenia przyszłego, z którego wynikało, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek. Planuje zakup nowych samochodów o wartości przekraczającej 3.500 zł, o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, które posłużą do celów demonstracyjnych. Samochody te nie zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych i traktowane będą jako towary handlowe.
Przy zakupie samochodów odliczony zostanie podatek od towarów i usług w pełnej wysokości, jak również w trakcie korzystania z pojazdów odliczany będzie podatek od paliwa do tych samochodów. Samochody używane będą do jazd testowych dla klientów, a więc wykorzystywane będą w podstawowej działalności gospodarczej Spółki. Prowadzona będzie ewidencja jazd. Spółka planuje sprzedać samochody demonstracyjne przed upływem roku od ich zakupu, jednakże możliwe jest, że nie zostaną one w tym czasie sprzedane.
W takim wypadku, nawet po upływie roku od ich zakupu, samochody demonstracyjne dalej traktowane będą jako towary handlowe, nie zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych i dalej będą używane jako samochody demonstracyjne. Sprzedaż takiego samochodu, bez względu na to, czy nastąpi w ciągu roku od dnia zakupu, czy po jego upływie, opodatkowana zostanie podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy od samochodów nabywanych w celu ich odsprzedaży, które używane będą do tego czasu jako samochody demonstracyjne, można odliczyć pełną kwotę podatku od towarów i usług, czy tylko 60% wartości tego podatku, nie więcej jednak niż 6.000 zł?
Czy można odliczyć pełną wartość podatku od towarów i usług od paliwa do samochodów demonstracyjnych za okres od dnia ich zakupu do dnia ich odsprzedaży, przy założeniu, że w okresie tym będą one używane jedynie jako samochody demonstracyjne? Jeżeli obowiązkiem jest wprowadzenie samochodów demonstracyjnych do ewidencji środków trwałych po upływie roku od ich zakupu, czy w takim wypadku konieczna będzie korekta podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu? Czy odsprzedaż takiego samochodu będzie opodatkowana według stawki 23% i jaki wpływ ma na to kwestia, czy odsprzedaż ta będzie dokonana przed, czy po upływie roku od dnia nabycia tych pojazdów?
Zdaniem Wnioskodawcy, zasadnym będzie odliczenie pełnej kwoty podatku, ponieważ nabyte pojazdy tylko czasowo używane są jako samochody demonstracyjne, jednak zasadniczo przeznaczone są do odsprzedaży. Pojazdy te nie przestają więc być traktowane jako towary handlowe.
Spółka wskazała, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług, w okresie od dnia wejścia w życie tej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Dodała, że ust. 2 pkt 7 lit. a) omawianej regulacji przewiduje, iż art. 3 ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów).
Spółka nadmieniła, że w myśl art. 4 ww. ustawy zmieniającej, w okresie od dnia wejścia jej w życie do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1. Wskazała, że z cytowanych regulacji wynika, iż prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw do samochodów osobowych przysługuje wówczas, gdy paliwo to nabywane jest celem napędu pojazdów ściśle związanych z działalnością gospodarczą podatnika.
Dodała, że celem Jej działalności jest m.in. sprzedaż samochodów. Stwierdziła, iż nabycie samochodów z zamiarem ich odsprzedaży w ciągu roku od dnia zakupu jest działaniem związanym z działalnością, tak więc możliwe jest odliczenie całości „należnego” podatku od paliwa napędzającego te samochody w okresie od dnia rejestracji samochodów demonstracyjnych do dnia ich odsprzedaży.
Według Spółki, w przypadku samochodów demonstracyjnych używanych dłużej niż rok, które tracą walor towaru handlowego, stosuje się ograniczenia w możliwości odliczenia podatku do 60% jego wartości, jednakże w kwocie nie wyższej niż 6.000 zł, a co za tym idzie, konieczna jest korekta podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu tych samochodów do ww. wysokości. Zdaniem Spółki, sprzedaż samochodu demonstracyjnego po upływie roku korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Stwierdziła, iż sprzedaż samochodów demonstracyjnych po pół roku a przed upływem roku powoduje, że takie samochody mają status towaru używanego zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy, jednakże nadal spełniają warunki do uznania ich za towary handlowe. W takiej sytuacji sprzedaż takiego samochodu nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy (gdyż przy zakupie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego). Wskazała, że sprzedaż takiego samochodu - zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy - powinna być opodatkowana stawką podatkową 23%.
Zaznaczyła, że sytuacja ta nie będzie jednak miała miejsca w przypadku odsprzedaży przed upływem 6 miesięcy od ich nabycia, gdyż samochód taki nie jest towarem używanym w świetle art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów, w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 19 grudnia 2012 r. nr ITPP2/443-1214b/12/AW uznał stanowisko Spółki za: nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów osobowych oraz furgonetek, nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw do ich napędu, nieprawidłowe - w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu, nieprawidłowe - w zakresie zwolnienia od podatku dostawy pojazdów użytkowanych co najmniej pół roku, prawidłowe - w zakresie stawki podatku obowiązującej do dostawy pojazdów użytkowanych w okresie krótszym niż pół roku.
Nie zgadzając się z treścią ww. interpretacji, w dniu 15 stycznia 2013 r. (data nadania 10 stycznia 2013 r.) Spółka złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów, w odpowiedzi z dnia 7 lutego 2013 r. znak ITPP2/443W-4/13/AJ na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.
W dniu 18 marca 2013 r., za pośrednictwem tutejszego organu, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na wydaną interpretację indywidualną, w której wniosła o: uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w części, tj. w zakresie: prawa do odliczenia w pełnej kwocie podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów w celu ich odsprzedaży i czasowym ich używaniem do celów demonstracyjnych, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliw do ich napędu, obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabywaniu; przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia zasądzenie na Jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Ww. interpretacji indywidualnej Spółka zarzuciła: naruszenie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2010 r. nr 247 poz. 1652 ze zm.), poprzez odmowę uznania prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu samochodów demonstracyjnych nabywanych przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest odsprzedaż tych samochodów, art. 4 ww. ustawy zmieniającej, poprzez odmowę uznania prawa odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów demonstracyjnych, „ § 81 ust. 1” Ordynacji podatkowej, poprzez uznanie, że nie będzie zobowiązana do korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu pojazdów, w sytuacji gdy przyznanie prawa do pełnego odliczenia skutkować będzie koniecznością skorygowania deklaracji podatkowej po zaliczeniu tych samochodów do środków trwałych.
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (…).
Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 13 marca 2013 r. uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczące podatku od towarów i usług jest prawidłowe. W treści skargi Spółka nadmieniła, że wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej dotyczył samochodów nabytych w 2012 r..
Wobec powyższego, pomimo iż z treści wniosku to nie wynikało, oceny prawnej stanowiska dokonano w oparciu o przepisy brzmieniu obowiązującym w 2012 r. Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl postanowień ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy: pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy; pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (ust. 3 analizowanego artykułu).
W świetle art. 4 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r., w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1. Z powołanych wyżej uregulowań prawnych wynika, że - co do zasady - w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.
Ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej nie ma zastosowania m.in. w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 7 lit. a) omawianego artykułu, tj. gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów (pojazdów). Zauważyć należy, że przepis ten nie określa przeznaczenia tych pojazdów, ani nie odwołuje się do okoliczności zadysponowania jakimś konkretnym pojazdem, a jedynie odwołuje się do działalności podatnika.
Wobec powyższego przepis art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a) ustawy zmieniającej ma również zastosowanie w sytuacji, gdy nabywane z zamiarem dalszej odsprzedaży samochody osobowe i inne pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony są czasowo wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej w charakterze samochodów demonstracyjnych, np. do jazd próbnych, zaprezentowania nabywcy. Samochody te będą bowiem nadal służyły podatnikowi do podstawowej jego działalności, jaką jest odsprzedaż samochodów. Tylko wzgląd na konieczne działania marketingowe, typowe w handlu, powoduje że nie zostają od razu sprzedane, lecz przez pewien okres służą do celów demonstracyjnych.
Fakt ten bowiem nie zmienia tego, że podatnik nabywa ten pojazd celem odsprzedaży, a chwilowo wykorzystuje go celem zwiększenia sprzedaży pojazdów. Zatem do podatników określonych w art. art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a) ustawy nie mają zastosowania ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego określone w art. 3 ust. 1, a ma zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy, przewidujący jako zasadę prawo do odliczenia podatku naliczonego, warunkiem zastosowania której jest to, aby nabyte towary i usługi były wykorzystywane do działalności opodatkowanej. Z treści złożonego wniosku wynikało, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek. Planuje zakup nowych samochodów o wartości przekraczającej 3.500 zł, o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, które posłużą do celów demonstracyjnych. Samochody te nie zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych i traktowane będą jako towary handlowe. Używane będą do jazd testowych dla klientów, w związku z czym prowadzona będzie ewidencja przebiegu tych pojazdów. Spółka planuje sprzedać samochody demonstracyjne przed upływem roku od ich zakupu, jednakże możliwe jest, że nie zostaną one w tym czasie sprzedane.
W takim wypadku, nawet po upływie roku od ich zakupu, samochody demonstracyjne dalej traktowane będą jako towar handlowy, nie zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych i dalej będą używane jako samochody demonstracyjne.
Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w związku z nabyciem do dalszej odprzedaży samochodów osobowych oraz „furgonetek” stanowiących inne pojazdy samochodowe o odpuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, które będą czasowo wykorzystywane jako samochody demonstracyjne, Spółka była/jest uprawniona do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących ich nabycie, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.
Tym samym przysługuje (będzie przysługiwało) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie paliwa do ich napędu, bowiem samochodów tych nie dotyczy zakaz odliczania podatku naliczonego, o którym mowa w przepisie art. 4 ustawy zmieniającej. Wskazać należy, że w przypadku obowiązku wprowadzenia ww. samochodów osobowych do ewidencji środków trwałych, nawet gdy wynika to z powodów niezależnych od Spółki, zastosowanie znajdzie uregulowanie zawarte w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 16 grudnia 2010 r., co skutkuje obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego w momencie wprowadzenia ich do tej ewidencji.
Zatem Spółka jest/będzie zobowiązana skorygować podatek naliczony, odliczony uprzednio w pełnej kwocie, do wysokości 60%, nie więcej niż 6.000 zł kwoty wynikającej z faktur dokumentujących nabycie tych pojazdów. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl postanowień art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (ust. 2 ww. artykułu). Stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku: określonej w fakturze lub wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowych samochodów przed powstaniem obowiązku wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, tj. przed upływem roku od momentu ich nabycia, będzie opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług z uwagi na fakt, iż przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego. Natomiast w przypadku sprzedaży tych pojazdów po wprowadzeniu ich do ewidencji środków trwałych i dokonaniu korekty odliczonego uprzednio podatku do wysokości 60% kwoty wynikającej z faktur potwierdzających ich zakup, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.