INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2015 r. (data wpływu 16 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniach 8 i 24 kwietnia 2015 r. (daty wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży i darowizny nieruchomości niezabudowanej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 8 i 24 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży i darowizny nieruchomości niezabudowanej. We wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 1972 r., w wieku 26 lat kupił Pan gospodarstwo rolne w ..., składające się z dwóch działek, z których jedną sprzedał Pan w 1987 r. na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji O/Budowy Tras Komunikacyjnych w ..., natomiast druga część jest nadal Pana własnością. Jest to działka o pow.
2 ha 19 ar o numerze 17/2. W 2004 r. skorzystał Pan z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczególnych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich – otrzymał Pan rentę strukturalną na okres od dnia 8 listopada 2004 r. do dnia 8 października 2014 r. Obecnie przeszedł Pan na rentę z KRUS. Jest Pan po operacji biodra, pod opieką kardiologiczną, ma grupę inwalidzką w stopniu umiarkowanym. Ze względu na stan zdrowia nie jest Pan w stanie pracować jako rolnik. To jest pierwszy powód chęci sprzedaży działki nr 17/2 położonej przy ul. K. w ....
Drugim powodem jest fakt, że działka ta została objęta planem zagospodarowania przestrzennego ... w ... , uchwalonym Uchwałą Rady Miasta z dnia 17 września 2007 r. i aktualnym do dnia dzisiejszego, w którym to planie działka ta przewidziana jest pod zabudowę jednorodzinną. Wobec powyższego postanowił Pan sprzedać grunt rolny, którego jest jedynym właścicielem. Nie udało się znaleźć jednego nabywcy. W dniu 10 marca 2011 r. wystąpił Pan z wnioskiem o wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka została podzielona na 28 działek budowlanych oraz 2 drogi wewnętrzne. Działki nie są jeszcze przekształcone na działki budowlane.
Obecnie w W. jest bardzo duża podaż działek budowalnych i realnie patrząc na możliwość sprzedaży nawet tych mniejszych, wydzielonych działek – nie nastąpi to szybko. Uważa Pan, że sprzedaż potrwa kilka lat. Zamierza Pan zatrzymać dla siebie i sióstr część działek, abyście Państwo mogli zamieszkać blisko siebie i nawzajem się sobą opiekować. Siostrom zamierza Pan przekazać działki w formie darowizn. Do tych działek, po ich przekształceniu, trzeba doprowadzić przyłącza. Warunki dla przyłączy obejmować będą sąsiednie, przyszłe działki budowlane, przynajmniej w jakimś zakresie.
Od czasu zakupu gospodarstwa rolnego, tj. od 1972 r. do chwili obecnej płaci Pan podatek rolny, ponieważ działki nie mają założonych ksiąg wieczystych i nie są wydzielone, poza działkami stanowiącymi drogi wewnętrzne. Gruntu nie wynajmował Pan i nie wydzierżawiał Nie podjął żadnych aktywnych działań celem przygotowania działek do sprzedaży, tzn. nie ogłaszał w prasie, Internecie, nie zawierał żadnych umów z biurami nieruchomości. W dniu 20 maja 2013 r. zostało zarejestrowane stowarzyszenie na rzecz budowy infrastruktury w ul. J. (ulica ta to dwie działki stanowiące drogi wewnętrzne wydzielone z Pana pola). Jest Pan członkiem tego stowarzyszenia.
W dniu 19 maja 2014 r. została zawarta umowa pomiędzy Gminą Miasta ... a członkami ww. stowarzyszenia na budowę sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej. Budowa finansowana była w 56,18% przez Gminę Miasto, w pozostałej części przez stowarzyszenie. Inwestycja po zakończeniu budowy została w całości przejęta przez Gminę. Przez stowarzyszenie będzie jeszcze realizowana sieć kanalizacji deszczowej, ale nie ma jeszcze takiej sieci w drodze gminnej, w związku z tym stowarzyszenie będzie istniało do czasu zaistnienia warunków budowy takiej sieci.
Nigdy nie był Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie płacił podatku od towarów i usług od sprzedaży towarów z prowadzonej działalności rolniczej. W związku z powyższym opisem, we wniosku oraz jego uzupełnieniu, zadano następujące pytania. Czy sprzedając pozostałe działki będzie Pan musiał sprzedawać je z podatkiem od towarów i usług? Czy darowizna działek gruntowych dla sióstr będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinna wystąpić sprzedaż objęta podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ sprzedaje swój majątek i choć będą to transakcje rozłożone w czasie i będą się powtarzały, nie wynikają z działalności gospodarczej. Obecnie ma Pan 68 lat i nie prowadzi działalności gospodarczej, a ww. działka stanowi majątek, który zabezpieczy Pana starość. Gruntu rolnego nie zakupił w celach prowadzenia obrotu nieruchomościami, lecz przez bardzo wiele lat pracował na nim jako rolnik. Na poparcie swojego stanowiska zaznacza Pan, że zmiana przeznaczenia gruntów rolnych na budowlane nie następuje z Pana inicjatywy, lecz na podstawie decyzji Rady Miasta.
Na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego terenu działkę podzielono na 28 mniejszych i dwie drogi wewnętrzne. Pomimo podziału działki na mniejsze, jak też zamiaru częściowego ich uzbrojenia, uważa Pan, że nie działa jako podatnik VAT, a jedynie sprzedaje majątek prywatny (poza częścią pozostawioną dla osobistych celów mieszkaniowych) w sposób możliwy do jego zbycia, tj. poprzez podział dużej działki na mniejsze co znacząco zwiększa szanse na popyt na nie. Nie zamierza Pan przeznaczyć uzyskanych ze sprzedaży środków na zakup kolejnych działek w celu ich późniejszej sprzedaży, czyli nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami.
Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10, w ktorym uznał, że sprzedaż przez rolnika działek przeznaczonych pod zabudowę nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli transakcja wynika ze zwykłego wykonywania prawa własności. Czynność darowizny nie jest objęta podatkiem od towarów i usług. Choć sama czynność darowizny traktowana jest jako dostawa (sprzedaż), to ponieważ nie wykonuje jej Pan w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, ani nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie podlega ona podatkowi od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa towarów, w tym gruntów, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
W świetle zaś definicji zawartych w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Działalność gospodarcza może przybierać różne formy.
Jedną z nich jest szeroko rozumiana działalność handlowa. Należy zauważyć, że nawet w przypadku pojedynczych dostaw działek, należących do majątku osobistego osoby fizycznej, możliwe jest uznanie takich transakcji jako działalności handlowca jeśli tylko przybiera ona cechy profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Wymaga podkreślenia, że o uznaniu konkretnego składnika majątku za towar handlowy nie mogą przesądzać jedynie zamiary danego podmiotu istniejące w momencie nabycia. Obowiązujące przepisy nie wykluczają bowiem zmiany planów co do przeznaczenia majątku osobistego i wykorzystywania go do wykonywania czynności opodatkowanych.
W takim przypadku, podmiot rozpoczynający działalność gospodarczą będzie wykorzystywać w tej działalności składniki majątku osobistego, jeśli te okazały się zbędne dla jego prywatnych potrzeb. W szczególności może dokonać dostawy tychże składników i jeśli takie świadczenia będą miały charakter profesjonalny, to podmiot ten będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Nie ma zatem znaczenia dotychczasowy sposób wykorzystywania nieruchomości.
W takich okolicznościach istotne będą bowiem okoliczności związane z przygotowaniem nieruchomości do transakcji, a także z samym zbyciem działek powstałych po podziale, a nie ich pierwotne przeznaczenie oraz dotychczasowy sposób wykonywania prawa własności. Zbycie działek budowlanych może bowiem stanowić, samo w sobie, przejaw działalności handlowej, a zatem jednej z form działalności gospodarczej, której prowadzenie czyni z osoby fizycznej podatnika podatku od towarów i usług. Ważne jest w tym kontekście to w jakich warunkach i okolicznościach dochodzi do transakcji sprzedaży, a także jak w ramach tych transakcji zachowuje się zbywający.
Nie ma w tym przypadku znaczenia, czy dana osoba jest zdeklarowanym handlowcem, trudniącym się zawodowo obrotem nieruchomościami, czy osobą prywatną. Niezależnie bowiem od strony podmiotowej danej dostawy, zasada powszechności podatku od wartości dodanej gwarantuje obciążenie całości obrotu, ale również zapewnia jednolite zasady opodatkowania zdarzeń gospodarczych składających się na ten obrót na danym rynku. Nie może bowiem dojść do sytuacji, w której zachwiane zostaną zasady uczciwej konkurencji między różnymi podmiotami, dokonującymi na danym terenie tych samych świadczeń o tym samym profesjonalnym charakterze.
Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane – zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe zwolnienie od podatku dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Z treści wniosku wynika między innymi, że od dnia 8 listopada 2004 r. do dnia 8 października 2014 r. otrzymywał Pan rentę strukturalną uzyskaną w trybie przewidzianym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Aktualnie nie jest Pan w stanie z uwagi na zły stan zdrowia pracować jako rolnik i otrzymuje rentę z KRUS. Ponadto nie był Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie płacił podatku z tytułu sprzedaży towarów z prowadzonej działalności rolniczej.
Wskazane powyżej rozporządzenie określa między innymi warunki jakie należy spełnić by otrzymać rentę strukturalną. Jednym z warunków przyznania renty strukturalnej jest to, że ubiegając się o nią należy wykazać, że jest się producentem rolnym będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz to, że prowadzi się nieprzerwanie działalność rolniczą w okresie co najmniej 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalna i w tym okresie podlegało się ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, przez okres co najmniej 5 lat.
Powyższe wynika z treści § 4 pkt 2 ww. rozporządzenia. Fakt otrzymania renty strukturalnej przez Pana na mocy ww. rozporządzenia oznacza, że prowadził Pan działalność rolniczą, w ramach której wykorzystywał co najmniej przez 10 lat posiadane grunty.
Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług: przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą (...) a także świadczenie usług rolniczych (pkt 15), przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych (pkt 19), przez produkty rolne rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim (pkt 20).
Należy wskazać, że definicję działalności gospodarczej wypełniają również czynności podejmowane przez rolnika ryczałtowego (dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczenie usług rolniczych). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy ze zwolnienia od podatku korzysta tylko dostawa produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz świadczenie usług rolniczych.
Analiza przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, treści powołanych przepisów prawa, jak również aktualnego orzecznictwa sądowego, w tym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10), prowadzi do stwierdzenia, że - wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku - planowane zbycie (zarówno sprzedaż jak i darowizna) wydzielonych działek gruntu nie będzie stanowiło rozporządzania majątkiem osobistym.
Podjął Pan bowiem działania polegające na dokonaniu podziału gruntu, a poprzez stowarzyszenie, którego jest członkiem, powstałego na rzecz budowy infrastruktury zawarł umowę mającą na celu partycypację w kosztach budowy sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej na gruncie, który ma być przedmiotem sprzedaży. W planach jest również realizacja przez wspomniane stowarzyszenie inwestycji polegającej budowie kanalizacji deszczowej. Realizacja podjętych działań, które skutkować będą powstaniem infrastruktury nie pozostaną bez wpływu na wartość majątku należącego do członków stowarzyszenia (właścicieli gruntów) w tym Pana.
Działania te stanowią czynności charakteryzujące podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem nieruchomościami. Dlatego też stwierdzić należy, że okoliczności te powodują, że opisanych czynności nie można interpretować jako rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do przygotowania gruntu do zbycia. Wobec tego należy uznać, że sprzedaż gruntów, o których mowa we wniosku, nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Pana aktywność jest porównywalna do działań handlowca wykonywanych w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Zatem w odniesieniu do planowanych dostaw wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Natomiast z tytułu planowanej darowizny gruntu, choć nie będzie wykonywana w ramach czynności zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, nie wystąpi Pan jako podatnik, ponieważ istotą prowadzenia działalności gospodarczej jest między innymi przysporzenie sobie z tego tytułu korzyści. Z istoty umowy darowizny wynika natomiast, że korzyści osiąga jedynie strona obdarowana.
Podkreślić należy, że ww. orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 23 lipca 2013 r. (sygn. akt I FSK 1386/12), z dnia 13 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 890/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.
Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zbiorem pewnych zorganizowanych działań – sprzedaż gruntu będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Z uwagi na fakt, że sprzedaż dotyczyć będzie terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9. Z przedstawionych okoliczności w treści wniosku wynika, że prowadził Pan gospodarstwo rolne i – na co wskazuje treść wniosku – posiadał status rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, ponieważ z tytułu sprzedaży towarów pochodzących z gospodarstwa nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z powyższym sprzedaż produktów rolnych dokonywana przez Pana była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że grunt mający być przedmiotem sprzedaży był wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, a Panu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wobec tego zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym sprzedaż tych gruntów będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie tej regulacji.
Odnosząc się z kolei do kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania wydzielonych nieruchomości gruntowych na rzecz najbliższej rodziny (sióstr) należy stwierdzić, że czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie będą spełnione warunki określone w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy (nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego). Należy wskazać, że w przedstawionym we wniosku własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego stwierdził Pan między innymi: „Uważam, że nie powinna, w mojej sytuacji wystąpić sprzedaż objęta podatkiem od towarów i usług (VAT), ponieważ sprzedaję swój majątek osobisty”.
Tut. organ pragnie zauważyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego (brak konieczności wykazania podatku należnego z tytułu przedmiotowej dostawy) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolnione od podatku” nie są tożsame. W związku z powyższym, Pana stanowisko należało w całości uznać za nieprawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.