INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. (data wpływu 11 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pt. „…” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pt. „…”.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, otrzymała na mocy uchwały Zarządu Województwa z dnia 25 lutego 2016 r. dofinansowanie w formie dotacji celowej na realizację zadania pt. „…”, w ramach konkursu na działania wspierające gminy miejskie i miejsko-wiejskie z obszaru województwa w zakresie przygotowania programów rewitalizacji zdegradowanych obszarów miast ze środków Funduszu Spójności w ramach ….. Przy realizacji przedmiotowego projektu Gmina poniesie koszty zakupu usług. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizowanym zadaniem będą wystawione na Gminę.
Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Realizując projekt będzie wykonywała zadanie własne nałożone na jednostki samorządu terytorialnego przepisami ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2015 r., poz. 1777), a tym samym nie będzie prowadziła sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, ani usług związanych z realizowanym zadaniem. Opracowanie dokumentu w postaci Gminnego Programu Rewitalizacji nie jest związane z czynnościami opodatkowanymi. Nabywane usługi będą służyły do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu.
Również korzystanie z przedmiotowego dokumentu opracowanego w ramach realizacji zadania będzie nieodpłatne, a Gminny Program Rewitalizacji zarówno trakcie jego opracowywania, jak i po jego zakończeniu, nie będzie generował przychodów, a jedynie koszy związane ze stworzeniem dokumentu. Opracowany i przyjęty stosowaną uchwałą Rady Miejskiej Gminny Program Rewitalizacji będzie stanowił w przyszłości załącznik i podstawę przy ubieganiu się o środki zewnętrzne, zarówno krajowe jak i zagraniczne, w tym z Unii Europejskiej na kompleksową realizację zdań zapisanych w Programie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy Gmina, jako Wnioskodawca ponoszący wydatki w planowanym projekcie współfinansowanym ze środków Funduszu Spójności, w ramach …, będzie miała możliwość odzyskania podatku od towarów i usług w całości lub w części, zarówno w trakcie realizacji zadania, jak i po jego zakończeniu? Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie miał możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w całości lub części, zarówno w trakcie jak i po zakończeniu realizacji zadania, ponieważ wskazane zadanie będzie realizowane jako zadanie własne ustalone przepisami ustawy o rewitalizacji oraz nie będzie prowadził sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług z wykorzystaniem przedmiotu zadania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz.1054, z późn. zm.).
Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4).
Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu. Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie nie zostaną spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego - o ile jak wskazano we wniosku - efekty realizacji projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Gminie nie będzie przysługiwało również prawo do otrzymania zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu. Należy wskazać, że interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.