INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2016 r. (data wpływu 14 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Powiat zrealizował w latach 2010-2011 inwestycję drogową pn.
„…” dofinansowaną ze środków unijnych, tj. ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Powiat jest beneficjentem projektu zrealizowanego na podstawie umowy o dofinansowanie Nr …. o współfinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi Priorytetowej 5 – „Infrastruktura transportowa, regionalna i lokalna”, Działanie 5.1 „Rozbudowa i modernizacja infrastruktury transportowej warunkującej rozwój regionalny”, Poddziałanie 5.1.6 „Infrastruktura drogowa warunkująca rozwój regionalny” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, zawartej w dniu xx.xx.2010 r. z Zarządem Województwa jako Instytucją Zarządzająca.
Projekt obejmował przebudowę drogi na odcinku w miejscowości M. od km 3+090 do km 4+440, przebudowę przepustów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. Projekt nie generował dochodu. Na drodze nie ma płatnych miejsc parkingowych. Nie ma też świadczenia jakichkolwiek płatnych usług. Nie prowadzono czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Droga jest własnością Powiatu. Jednym z dokumentów przedkładanych Instytucji Zarządzającej jest oświadczenie beneficjenta dotyczące możliwości odzyskania VAT.
Powiat, na etapie składania wniosku o dofinansowanie, złożył oświadczenie, że nie ma możliwości odzyskania VAT, wskazując na art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej i zrealizowany projekt nie generuje dochodu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Powiat ma możliwość odzyskania VAT ze zrealizowanej w 2011 r. inwestycji? Zdaniem Wnioskodawcy, na etapie składania wniosku o dofinansowanie złożono oświadczenie, że nie ma możliwości odzyskania VAT, wskazując na art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej i zrealizowany projekt nie generuje dochodu. W myśl zapisów przytoczonej wyżej ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego Wnioskodawca prosi o interpretację przepisów prawa podatkowego – czy ma możliwość odzyskania VAT?
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Z związku z tym, że wniosek Powiatu dotyczy stanu faktycznego, który zaistniał w latach 2010-2011, niniejszą interpretację wydano na podstawie stanu prawnego obowiązującego w tych latach. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści wskazanego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można więc podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest konieczność określenia wysokości podatku należnego.
Zasada ta wyklucza wobec tego możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w sytuacji ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi. Rozdział 9 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.) przewidywał przypadki, w których kwota podatku naliczonego mogła być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 7 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. powyższa kwestia w sposób tożsamy uregulowana była w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.). Natomiast w okresie od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. powyższa kwestia była w ten sam sposób uregulowana w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z późn. zm.). Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie został spełniony, gdyż poniesione wydatki w ramach projektu nie miały związku z czynnościami opodatkowanymi.
W konsekwencji Powiatowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku naliczonego, bowiem dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, 11-041 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.