INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2013 r. (data wpływu 14 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 31 maja 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej częścią schodów terenowych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 marca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości zabudowanej częścią schodów terenowych. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Gmina jest właścicielką nieruchomości, na którą składają się działki nr 790/13 oraz nr 792/19 o łącznej powierzchni 76 m2 (prowadzone są dla nich księgi wieczyste odpowiednio nr … oraz nr …).
Działka nr 790/13 stanowi własność Gminy od 1991 r., zaś działka nr 792/19 co najmniej od 1934 r. Na przedmiotowych działkach znajduje się część powierzchni schodów terenowych (stanowiących budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego) wraz z terenem do nich przyległym, które związane są z prowadzeniem, zabezpieczeniem oraz obsługą ruchu drogi publicznej. Operat geodezyjny z pomiaru schodów pochodzi z 1985 r. Schody pomierzono w maju 1982 r. Zleceniodawcą była Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych w …. Obiekt to droga obwodowa, tj. część krajowej drogi ekspresowej.
Przedmiotowe schody zostały wybudowane przed majem 1982 r. O sprzedaż bezprzetargową tych działek, działając w imieniu Skarbu Państwa …, wystąpił Zastępca Dyrektora Oddziału. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit schody terenowe, które znajdują się na przedmiotowych działkach stanowią własność Gminy. Zatem przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość zabudowana: grunt wraz z opisana budowlą.
Ww. działki zostały wydzielone na wniosek … w celu regulacji stanu prawnego pasów drogowych dróg publicznych, na podstawie decyzji z dnia 28 grudnia 2011 r. (ostatecznej w dniu 16 stycznia 2012 r.), zatwierdzającej podział nieruchomości, tj. działki nr 500/19 na nr 792/19 i 793/19 oraz decyzji o tej samej dacie zatwierdzającej podział działki nr 351/13 na nr 790/13 i 791/13. Dla opisanego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak również Gmina „nie ogłosiła o przystąpieniu do jego sporządzenia”. W ewidencji gruntów przedmiotowe działki stanowią tereny komunikacyjne – drogi, oznaczone symbolem „dr”.
Zgodnie z informacją z Zarządu … (jednostki budżetowej Gminy) ww. działki - zajęte pod obiekt drogowy, tj. zejście do tunelu pieszego - nie są w utrzymaniu tego Zarządu. Obiekt ten znajduje się w ciągu drogi krajowej (obwodnica), będącej w utrzymaniu …. Ww. działki nie były oddawane w najem, dzierżawę lub inną umowę o podobnym charakterze, w związku z tym budowla na nich posadowiona „nie była przedmiotem podlegającym opodatkowaniu”. W związku z ww. budowlą Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług. Ponadto Gmina nie ponosiła nakładów na przedmiotowy obiekt budowlany. W związku z powyższym w uzupełnieniu do wniosku zadano następujące pytanie.
Czy przy sprzedaży działki nr 790/13 oraz działki nr 792/19 Gmina korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Zdaniem Gminy (doprecyzowanym w uzupełnieniu do wniosku) przy sprzedaży ww. działek Gmina korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z regulacji art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, że rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
Zgodnie z art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Według art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 (...). W świetle ust. 5 ww. artykułu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina jest właścicielem działek nr 790/13 oraz nr 792/19, na których znajduje się część powierzchni schodów terenowych, stanowiących budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Działka nr 790/13 stanowi własność Gminy od 1991 r., zaś działka nr 792/19 co najmniej od 1934 r. Przedmiotowe schody zostały wybudowane przed majem 1982 r. Ww. działki nie były oddawane w najem, dzierżawę lub inną umowę o podobnym charakterze, wobec tego budowla na nich posadowiona „nie była przedmiotem podlegającym opodatkowaniu”. W związku z tą budowlą Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.
Ponadto Gmina nie ponosiła nakładów na przedmiotowy obiekt budowlany. Dla opisanego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W ewidencji gruntów ww. działki stanowią tereny komunikacyjne, tj. drogi, oznaczone symbolem „dr”. O bezprzetargową sprzedaż przedmiotowych działek wystąpił …. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit schody terenowe znajdujące się na działkach nr 790/13 i 792/19 stanowią własność Gminy. Przedmiotem sprzedaży będzie zatem nieruchomość zabudowana, tj. grunt wraz z budowlą. Na tym tle Gmina powzięła wątpliwość dotyczącą zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży ww. nieruchomości.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz cytowane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że dostawa części budowli (schodów terenowych) znajdującej się na działkach nr 790/13 i 792/19 nie będzie mogła być zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z treści wniosku złożonego przez Gminę nie wynika bowiem, aby schody terenowe miały status zasiedlonych w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.
Jednak skoro Gminie w stosunku do tego obiektu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ani nie ponosiła na niego żadnych nakładów, planowana dostawa może być zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, o ile do momentu sprzedaży zostanie zachowany stan faktyczny, taki jak opisany w wniosku. Powyższe zwolnienie, w związku z brzmieniem art. 29 ust. 5 ustawy, może mieć również zastosowanie do sprzedaży działek gruntu nr 790/13 i 792/19, na których część ww. budowli jest posadowiona. Zaznaczyć w przy tym należy, że analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.
Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekt, o którym mowa we wniosku, stanowi budowlę w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane. Ponadto wskazać należy, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Gminę. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy, wyczerpujący opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów. W związku z tym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.