Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczyz 31 stycznia 2014 r., sygn. ITPP3/443-545/13/MD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.

Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2013 r. (data wpływu 12 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz zbycia udziału w budynku na tym gruncie posadowionego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2013 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz zbycia udziału w budynku na tym gruncie posadowionego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 1997 r. – w ramach działalności gospodarczej – nabył (w drodze zakupu) we współwłasności ułamkowej, prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem własności znajdującego się na działce budynku warsztatowego.

Z tytułu dokonanego nabycia miał prawo i odliczył kwotę VAT zawartego w fakturze wystawionej przez sprzedawcę nieruchomości. Opodatkowaniu VAT podlegała dostawa budynku, natomiast zbycie udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu było zwolnione od podatku. Udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz udział we własności budynku warsztatowego zostały ujęte w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej.

W latach 1998-1999 w budynku warsztatowym Wnioskodawca dokonał prac modernizacyjnych, tj. ulepszeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w kwocie przekraczającej 30% wartości początkowej budynku, od których to wydatków miał prawo odliczenia kwot podatku naliczonego. Po dokonanych ulepszeniach budynek był wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia własnej działalności gospodarczej, nie był i nie jest wykorzystywany w żaden sposób przez osoby trzecie. W najbliższym czasie Wnioskodawca chciałby dokonać odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zbycie nieruchomości, tj. udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziału we własności budynku, w stanie faktycznym określonym powyżej, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziału w prawie własności budynku będzie podlegało opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej, tj. 23%, bowiem nie zostały wypełnione przesłanki zwolnienia określone przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarowi usług. Nie została wypełniona przesłana z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Po dokonanych ulepszeniach budynek nie był wydany w celu wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, nie był i nie jest oddany np. w najem, dzierżawę, leasing. Budynek był wykorzystywany do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Nie zostanie także wypełniona przesłanka wynikająca z art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy, bowiem przy nabyciu budynku Wnioskodawcy przysługiwało prawo odliczenia kwoty VAT z tytułu jego nabycia. Także prawo odliczenia kwot podatku naliczonego przysługiwało Wnioskodawcy z tytułu wydatków na ulepszenia. Natomiast zbycie zabudowanego prawa wieczystego użytkowania gruntu podlega opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej ustawa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: (…) 6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Z kolei w myśl art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany albo zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca (zarejestrowany czynny podatnik VAT) w 1997 r. nabył – w ramach działalności gospodarczej – udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem własności znajdującego się na działce budynku warsztatowego. Z tytułu dokonanego zakupu miał prawo i odliczył kwotę VAT zawartego w fakturze wystawionej przez sprzedawcę nieruchomości.

W latach 1998-1999 w budynku dokonał prac modernizacyjnych, tj. ulepszeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w kwocie przekraczającej 30% wartości początkowej budynku, od których to wydatków miał prawo do odliczenia podatku naliczonego. Po dokonanych ulepszeniach budynek był wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Nie był wydany w celu wykonania czynności podlegających opodatkowaniu. Nie był i nie jest oddany np. w najem, dzierżawę, leasing. W najbliższym czasie Wnioskodawca chciałby dokonać odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą opodatkowania zbycia udziału w prawe wieczystego użytkowania gruntu oraz zbycia udziału w budynku na tym gruncie posadowionego. Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz treść powołanych przepisów potwierdzić należy stanowisko Wnioskodawcy, że zbycie udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziału w prawie własności budynku będzie podlegało opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej, tj. 23%, bowiem nie zostały wypełnione przesłanki żadnego ze zwolnień wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarowi usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) . Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.