INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „R.” - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „R.”.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie w okresie od 12 listopada 2013 r. do 25 grudnia 2014 r. realizowało operację pod nazwą „R.” w ramach działania 413 Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013 w zakresie „Małych Projektów”. W ramach projektu zakupiono: Stroje piechoty xxx w tym: Stroje szlachcica: Żupan (błękit) - 6 szt., Delia (błękit) - 6 szt., Szarawary (czarne) - 6 szt., Pasy szlacheckie (żółte) - 6 szt., Buty (żółte) - 6 par, Kołpaki (czerwone) - 6 szt., Ładownice na pas na piersi - 6 szt., Prochownice - 6 szt., Szable z pochwą i rapciami w tym 3 szt. husarskie i 3 szt.
Karabele, Muszkiet lontowy - 4 szt., Krócica skałkowa - 2 szt. Stroje szlachcianki: Spódnica długa, szeroka mocno marszczona - 4 szt., Koszula tzw. giezło płócienne lub lniane, białe - 4 szt., Gorset - wcięty kaftanik bez rękawów, posiadał głęboki dekolt, sznurowany od przodu, w pasie zakończony półkolistymi lub trapezowatymi zębami z wełna i aksamit - 4 szt., Kołpak - czapka, wełna - 4 szt., Jubka - kaftanik z sukna wełnianego z lnianą podszewką - 4 szt., Salopka - długi obszerny wierzchni ubiór, watowany z kapturem i peleryną, lniany - 4 szt., Alamoda - suknia dwuczęściowa - 4 szt., Trzewiki - skórzane obuwie sięgające kostki na płaskiej podeszwie - 4 szt.
Wyposażenie piechoty xxx: Wiata z płótna 3x4 (z nadrukiem loga źródeł finansowania), Namioty dla piechoty (z wyszytymi logami źródeł finansowania) - 5 szt., Naczynia metalowe (miska, kubek, widelec, nóż) - 8 kpl. Stowarzyszenie za ww. zadanie nie będzie pobierać żadnych opłat. W związku z tym prosi o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania VAT w sytuacji, którą opisano powyżej. Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, ani też nie prowadzi działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Stowarzyszenie ma możliwość odzyskania VAT w opisanym zadaniu? Stanowisko Wnioskodawcy.
Stowarzyszenie stoi na stanowisku braku możliwości odzyskania VAT w opisanej sytuacji, w związku z czym do wkładu własnego zadania kwalifikuje się podatek VAT, ponieważ jest on rzeczywiście i ostatecznie poniesiony przez Stowarzyszenie (nie podlega zwrotowi) - zwrot podatku VAT nie będzie przysługiwał na zasadach, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 247, z późn. zm.) Realizacja projektu nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art.
86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy). Do dnia 31 grudnia 2013 r. przepis ten posiadał brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4”.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Wskazać należy, że art. 88 ust. 4 ustawy, do dnia 31 grudnia 2013 r., posiadał następujące brzmienie „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20”.
Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 tego rozporządzenia.
W analogiczny sposób kwestia ta uregulowana była w § 8 ust. 3 i 4 oraz w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), które obowiązywało w okresie od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż towary i usługi nabywane w ramach ww. projektu nie służą sprzedaży opodatkowanej.
W konsekwencji Stowarzyszeniu, które nie jest zarejestrowane, jako podatnik VAT czynny nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki. Stowarzyszeniu nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach. Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.