INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2016 r. (data wpływu 22 marca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 26 kwietnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 26 kwietnia 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości.
We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Urząd Miejski w … jest czynnym podatnikiem VAT. Działka o numerze geodezyjnym … o powierzchni … ha położona w … stanowi własność Gminy …. Zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów miasta … działka wyżej wymieniona posiada zapis - dr (droga). Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta …, zatwierdzony Uchwałą Nr … Rady Miasta w … z dnia … grudnia 1991 r., ogłoszoną w Dz. U. … utracił moc prawną z dniem 31 grudnia 2003 r. W planie tym działka o numerze geodezyjnym … przeznaczona była - pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w większości zainwestowane (symbol w planie B 18 MN).
Zgodnie z zapisami w studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania Gminy … -Uchwała Rady Miasta i Gminy … Nr … z dnia … czerwca 1998 r. działka o numerze geodezyjnym … położona w … posiada przeznaczenie - strefa III - strefa m. … - uzdrowiska głównego ośrodka funkcjonalnego gminy, strefa „B” - ochrony uzdrowiskowej. Obszar do realizacji funkcji towarzyszących uzdrowisku z dopuszczalną zabudową mieszkaniową i pensjonatową. Obecnie działka o numerze geodezyjnym … o powierzchni … ha położona w …, zostanie przeznaczona do sprzedaży w formie przetargu nieograniczonego.
Na działkę o numerze ewidencyjnym … (po podziale w roku 2015 – powstała działka nr … i …) – nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w zapisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również nie była wydana na działkę …. Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że wydano: decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej oraz … szt. przyłączy kanalizacji sanitarnej, przedmiotem których była m.in. działka nr … (po podziale działka nr …) – nr … z dnia … stycznia 2006 r.; decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie sieci gazowej średniego ciśnienia na działce o nr ewid. gruntów …, położonej przy ul. … w … – nr … z dnia … marca 2007 r.; decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie ciagu pieszo-jezdnego do ulicy … w … wraz z budową kanalizacji deszczowej z przykanalikami i wpustami oraz budowy przepustu na działkach m.in. na działce nr … przy ul. … w … – nr … z dnia … lipca 2012 r. Działka o numerze …, położona w …, jest drogą gruntową.
Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta …, zatwierdzony uchwałą nr … Rady Miasta w … z dnia … grudnia 1991 r. ogłoszoną w Dz. U. …. utracił moc prawną z dniem 31 grudnia 2003 r. a Gmina nie przystąpiła do sporządzenia miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego na teren objęty m.in. działką nr …. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy przy sprzedaży działki numer geodezyjny … o powierzchni … ha, położonej w …, w formie przetargu nieograniczonego należy zastosować VAT 23% - zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czy też należy zastosować art. 43 ust. 1 pkt 9 - dotyczący zwolnienia?
Wnioskodawca stoi na stanowisku, aby zastosować VAT 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane − na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy − rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu − zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późn. zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W ust. 2 tego artykułu postanowiono, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
W świetle art. 2 pkt 5 tej ustawy, przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782, z późn. zm.).
Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku – w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego (…).
Według art. 65 ust. 1 ww. ustawy, organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli: inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę; dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji celu publicznego decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji zastępuje decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Tym samym, jeżeli decyzja ta nie wygasa określa ona przeznaczenie terenu (tu: pod inwestycję celu publicznego). Na tle powyższego zauważyć należy, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby opisane we wniosku inwestycje, dla których wydano decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, zostały wykonane (tu: znajdują się) na działce nr …. Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionymi okolicznościami sprawy należy stwierdzić, że w przypadku zbycia przez Gminę opisanej w pytaniu działki o nr geodezyjnym … Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
Natomiast czynność ta – jak słusznie przyjmuje Wnioskodawca – będzie podlegała opodatkowaniu według 23% stawki VAT. Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.