INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 7 września 2016 r. (daty wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności zamiany działek gruntu – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 września 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności zamiany działek gruntu.
We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. XXX planuje zamianę nieruchomości gruntowych przy ul. S. w G., stanowiących jej własność na stanowiące własność Gminy Miasta, nieruchomości gruntowe, położone przy ul. M. w …. Nieruchomości, które mają być przedmiotem zamiany posiadają różną zabudowę i przeznaczenie.
Nieruchomości gruntowe należące do A…: działka oznaczona numerem 381 (dawna numeracja 1236/237), o powierzchni 3.575 m2, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …, działka oznaczona numerem 370 (dawna numeracja 1232/236), o powierzchni 203 m2, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …, działka oznaczona numerem 374 (dawna numeracja 1234/236), o powierzchni 303 m2, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …, działka oznaczona numerem 368 (dawna numeracja 1239/235), o powierzchni 62 m2, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ....
Działki stanowią funkcjonalną całość obiektu komunikacyjnego w postaci ciągów pieszych i ścieżki rowerowej w sąsiedztwie nieruchomości zabudowanej budynkiem akademika.
Według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nr ...części dzielnicy X. X. w …, uchwalonego Uchwałą Rady Miasta z dnia 22 czerwca 2005 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa (…), działki leżą na terenie oznaczonym następującymi symbolami: działki nr 368 i 370 oznaczone symbolami 84KD-X – wydzielone ciągi piesze, działka nr 381 w części o powierzchni około 2.075 m2 oznaczona symbolem 86KD-X wydzielone ciągi piesze, a w części o powierzchni ZP, KD-X – zieleń urządzona, publiczny ciąg pieszy, działka nr 374 oznaczona symbolem ZP, KD-X – zieleń urządzona, publiczny ciąg pieszy.
Znajdujące się na działkach ciągi piesze to chodniki oraz ścieżka rowerowa – istniejące i wybudowane. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290), przez obiekt budowlany należy rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiektami małej architektury. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Oznacza to, że za budowlę należy uznać obiekty budowlane, które nie mieszczą się w definicji budynku i obiektu małej architektury.
Ww. obiekty powstały w latach sześćdziesiątych, jednakże XXX nie posiada informacji czy wybudowanie ciągów pieszych zostało sfinansowane ze środków XXX, czy przy pomocy środków gminy. Moment powstania obiektów powoduje, że nawet w przypadku pełnego finansowania budowy obiektów, XXX nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług obowiązywała w Polsce od dnia 5 lipca 1993 r. XXX nie ponosiła wydatków na ulepszenie ww. obiektów przewyższających 30% wartości początkowej każdego z nich, od których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.
Czy XXX słusznie uważa, że do zamiany gruntów, która jest traktowana jako sprzedaż działek o numerach 381, 370, 374, 368 może zastosować stawkę „zwolnioną od VAT” w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, działki o numerach 381, 370, 374, 368 mają charakter gruntów niezabudowanych oraz nieprzeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. XXX uważa, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, dostawa tych gruntów podlega zwolnieniu od podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.
Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Jak stanowi art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Według art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane – na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia.
Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.
Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że czynność zamiany działek gruntu nr 381, 370, 374, 368 – wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku – nie będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, który ma zastosowanie do zbycia gruntów niezabudowanych, bowiem jak wskazała XXX w opisie zdarzenia przyszłego, ciągi piesze (chodniki i ścieżka rowerowa) znajdujące się na tych działkach są budowlami w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane. Należy jednak zauważyć, że transakcja ta w odniesieniu do ciągów pieszych i ścieżki rowerowej będzie wypełniała dyspozycję art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Z treści wniosku wynika, że obiekty te zostały wybudowane w latach sześćdziesiątych i od tego czasu do chwili obecnej są używane. W świetle przywołanego orzeczenia NSA sygn. I FSK 382/14 należy zauważyć, że wszelkie używanie budynku czy budowli stanowi ich pierwsze zasiedlenie. Zatem zbycie ww. ciągów pieszych nastąpi po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, będzie więc zwolnione od podatku na podstawie ww. przepisu. W konsekwencji również sprzedaż gruntu związanego z ww. budowlami, z uwagi na treść art. 29a ust. 8 ustawy, będzie podlegała zwolnieniu od podatku. Należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.
Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że ciągi piesze, stanowią – jak wskazała XXX – budowle w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane.
Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.