INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2015 r. (data wpływu 6 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 4 maja 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 4 maja 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji. We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Dłużnicy: …, …, … są współwłaścicielami nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą … położonej w … (gm. …).
Nieruchomość składa się z działki o nr … o pow. … m². Na nieruchomości usytuowana jest zabudowa mieszkaniowo-usługowa, znajdująca się w stanie likwidacji – stan techniczny obiektów jest bardzo zły, występują ubytki i zapadnięcia, obiekty są zdewastowane. Nieruchomość obecnie nie jest użytkowana, znajdują się na niej pozostałości zakładu obróbki drewna. …: Z informacji uzyskanej od Naczelnika … w … z dnia … lutego 2015 r. wynika, że ww. jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Odnotowano niezamknięte powiązania z działalnością gospodarczą: …. Nie zanotowano dokumentów wymiarowych. Nie notowano deklaracji PIT-36, PIT-38 za ostatnie 5 lat.
Dłużnik figuruje w rejestrze podatników i posiada NIP …. …: Z informacji uzyskanej od Naczelnika … w … z dnia … lutego 2015 r. wynika, że ww. jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Odnotowano niezamknięte powiązania z działalnością gospodarczą: …, prowadzi działalność w zakresie sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego. Ostatnie dokumenty wymiarowe: VAT-7 za 11/2014. Nie odnotowano deklaracji PIT-36, PIT-38. Dłużnik figuruje w rejestrze podatników i posiada NIP …. …: Z informacji uzyskanej od Naczelnika … w … z dnia … lutego 2015 r. wynika, że ww. jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Odnotowano niezamknięte powiązania z działalnością gospodarczą: …. Nie odnotowano deklaracji PIT-36, PIT-38 za ostatnie 5 lat. Odnotowano PIT-11 za rok 2013. Dłużnik figuruje w rejestrze podatników i posiada NIP …. Na podstawie oświadczenia dłużnika … z dnia … kwietnia 2015 r.: Opisana we wniosku nieruchomość …, składająca się z działki o nr … o pow. … m² była wykorzystywana jedynie przez dłużnika … na potrzeby działalności gospodarczej (zakład stolarski) w latach 1999-2004. Nieruchomość nigdy nie była wynajmowana/wydzierżawiana.
Działalność została zakończona w roku 2004 i od daty tamtego okresu nieruchomość nie jest użytkowana; Dłużnicy nabyli nieruchomość w 1997 r. lub w 1998 r. Dłużnikom nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości; Dłużnicy nie zamieszkiwali w części mieszkalnej wskazanej zabudowy. Od momentu nabycia nieruchomości przez dłużników nikt na niej nie zamieszkiwał; Wymieniona we wniosku zabudowa stanowi obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, tzn. posiada fundamenty oraz dach (z ubytkami, budynki są częściowo zawalone).
Nieruchomość w chwili sprzedaży będzie zabudowana – stan likwidacji oznacza w tym przypadku postępujące niszczenie budynków, natomiast do momentu licytacji budynki te nie ulegną rozpadowi. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż zajętej nieruchomości … w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego podlega obowiązkowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż zajętej nieruchomości … w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego nie podlega obowiązkowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.
U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.
U. z 2015 r., poz. 613), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Z kolei w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym zaznaczyć należy, że przewidziane przepisami prawa podatkowego określone konsekwencje wystąpienia pierwszego zasiedlenia odnosić można wyłącznie względem zasiedlonego budynku, budowli lub jego części. Innymi słowy, konsekwencje podatkowoprawne zasiedlenia budynku, budowli, lub jego części odnosić można wyłącznie do zasiedlonej części obiektu (np. całości lub tylko jego części).
Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Stosownie do treści art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. W myśl zapisów art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W złożonym wniosku poinformowano, że Wnioskodawca (komornik) planuje sprzedaż zajętej nieruchomości w drodze licytacji publicznej.
Dłużnicy: …., … i … są współwłaścicielami nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą …, położonej w … (gm. …). Nieruchomość składa się z działki o nr … o pow. … m². Na nieruchomości usytuowana jest zabudowa mieszkaniowo-usługowa, znajdująca się w stanie likwidacji – stan techniczny obiektów jest bardzo zły, występują ubytki i zapadnięcia, obiekty są zdewastowane. Nieruchomość obecnie nie jest użytkowana, znajdują się na niej pozostałości zakładu obróbki drewna.
Opisana we wniosku nieruchomość …, składająca się z działki o nr … o pow. … m² była wykorzystywana jedynie przez dłużnika … na potrzeby działalności gospodarczej (zakład stolarski) w latach 1999-2004. Dłużnik ten, zgodnie z informacją uzyskaną od Naczelnika … w … z dnia … lutego 2015 r., jest podatnikiem podatku od towarów i usług i figuruje w rejestrze podatników (odnotowano niezamknięte powiązania z działalnością gospodarczą: …, nie odnotowano deklaracji PIT-36, PIT-38 za ostatnie 5 lat, Odnotowano PIT-11 za rok 2013). Nieruchomość nigdy nie była wynajmowana/wydzierżawiana. Działalność dłużnika … została zakończona w roku 2004 i od daty tamtego okresu nieruchomość nie jest użytkowana.
Dłużnicy nabyli nieruchomość w 1997 r. lub w 1998 r. Dłużnikom nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości. Dłużnicy nie zamieszkiwali w części mieszkalnej wskazanej zabudowy. Od momentu nabycia nieruchomości przez dłużników nikt na niej nie zamieszkiwał. Wymieniona we wniosku zabudowa stanowi obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, tzn. posiada fundamenty oraz dach (z ubytkami, budynki są częściowo zawalone). Nieruchomość w chwili sprzedaży będzie zabudowana – stan likwidacji oznacza w tym przypadku postępujące niszczenie budynków, natomiast do momentu licytacji budynki te nie ulegną rozpadowi.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że zbycie nieruchomości opisanej we wniosku w drodze licytacji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z treści wniosku wynika, że dłużnik, …, jest podatnikiem VAT i to on prowadził wyłacznie w tej nieruchomości działalność gospodarczą w latach 1999-2004 (zakład stolarski). Zatem sprzedaż wykazuje związek z działalnością gospodarczą tego dłużnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy, jako sprzedaż majątku wykorzystywanego uprzednio w jego działalności gospodarczej.
Dostawa ta korzysta jednak ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, skoro – jak wskazano – w chwili sprzedaży nieruchomość będzie zabudowana (obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane), dłużnikom nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości, a okoliczności sprawy wskazują, że nie dochodziło do ulepszeń budynku (obecnie budynek znajduje się w złym stanie technicznym), a ponadto nie wynika, aby miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, od którego upłynęły dwa lata (nieruchomość nigdy nie była wynajmowana/wydzierżawiana oraz nie wynika, aby została nabyta w 1997 lub 1998 roku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu).
Tym samym nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Reasumując, wskazana czynność sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednak korzysta ze zwolnienia od tego podatku. W rezultacie – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – występuje obowiązek podatkowy dla tej czynności. Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Końcowo zaznacza się, że interpretacji udzielono przy założeniu, że opisany we wniosku budynek – zgodnie z jednoznacznie sprecyzowanymi wskazaniami Wnioskodawcy – faktycznie stanowi obiekt budowlany w myśl przepisów ustawy Prawo budowlane. Podkreślić w tym miejscu należy, że tut. organ nie jest władny do rozstrzygania o statusie danego obiektu w świetle przepisów prawa budowlanego i opiera się w swoim rozstrzygnięciu na opisie sprawy przedstawionym przez Wnioskodawcę.
Definitywna ocena charakteru opisanej we wniosku dostawy nieruchomości, jako zabudowanej, bądź niezabudowanej, będzie mogła być dokonana przez właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej, bowiem postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, opiera się jedynie na interpretacji prawa podatkowego. Przepisy te nie określają konkretnych warunków pozwalających na ocenę statusu wskazanego we wniosku obiektu jako budynku lub budowli. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.