Art. 213 § 2 Kodeks karny

obowiązuje od 1.07.2015Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

§ 2.Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut:

1)dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub

2)służący obronie społecznie uzasadnionego interesu. Jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.

Prostym językiem

Ktoś, kto niepublicznie zarzucił komuś coś, co mogłoby go poniżyć w opinii publicznej, nie popełnia przestępstwa zniesławienia, jeśli ten zarzut jest prawdziwy. Ktoś, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut, też nie popełnia tego przestępstwa, jeśli zarzut dotyczy postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną albo służy obronie społecznie uzasadnionego interesu. Jeśli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, można udowodnić jego prawdziwość tylko wtedy, gdy ma zapobiec zagrożeniu życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 28.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Powiązane przepisy

art. 213 § 1 zasada ogólna
Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy.
art. 212 § 1 odesłanie
Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę …
art. 212 § 2 odesłanie
Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Orzeczenia i interpretacje (146)

Powołują ten przepis: 146 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (146) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści

Historia zmian

4 brzmień, obecne od 1.07.2015

od 1.07.2015 do dziśobowiązujetekst ujednolicony ISAPpotwierdzonestały link

Art. 213. § 1. W wypadkach określonych w Kodeksie postępowania karnego tymczasowe aresztowanie wykonuje się poza aresztem śledczym w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej lub zakładzie leczenia odwykowego wskazanym przez organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje. Organ ten określa również warunki umieszczenia tymczasowo aresztowanego we wskazanym zakładzie. § 2. Koszty pobytu tymczasowo aresztowanego w tych zakładach ponosi organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje.§ 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 2 …

Dz.U. 2015 poz. 396 ↗

od 1.01.2012 do 1.07.2015z tekstu nowelizacjiniepotwierdzonestały link

~~Art. 213. [brzmienie nieustalone]~~Art. 213. § 1. W wypadkach określonych w Kodeksie postępowania karnego tymczasowe aresztowanie wykonuje się poza aresztem śledczym w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej lub zakładzie leczenia odwykowego wskazanym przez organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje. Organ ten określa również warunki umieszczenia tymczasowo aresztowanego we wskazanym zakładzie. § 2. Koszty pobytu tymczasowo aresztowanego w tych zakładach ponosi organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje.

Dz.U. 2011 nr 240 poz. 1431 ↗

od 8.06.2010 do 1.01.2012niepełneniepotwierdzonestały link

Art. 213. § 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu; jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.Art. 213. [brzmienie nieustalone]

Dz.U. 2009 nr 206 poz. 1589 ↗

od 1.09.1998 do 8.06.2010tekst pierwotny ustawypotwierdzonestały link

tekst ogłoszony ↗

Odsyła do (2)

Kodeks karny art. 212 § 1 odesłanie
Kodeks karny art. 212 § 2 odesłanie