Art. 146 § 3 Kodeks morski
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Odbiorca ładunku, przyjmując go, musi zapłacić przewoźnikowi wszystkie należności związane z przewozem, takie jak fracht (opłata za transport), przestojowe (opłata za postój statku) czy odszkodowanie za przetrzymanie statku. Jeśli ładunek jest przewożony na podstawie konosamentu (dokumentu potwierdzającego przyjęcie ładunku), odbiorca płaci tylko te należności, które są w nim wymienione lub do których konosament odsyła. Przy przewozie z konosamentem przewoźnik nie może żądać od odbiorcy zapłaty za przestój lub przetrzymanie statku w porcie załadowania, chyba że czas tych zdarzeń został wpisany do konosamentu.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 2 § 1 definicjaStatkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.
- art. 146 § 1 zasada ogólnaPrzez przyjęcie ładunku odbiorca zobowiązuje się do zapłaty przewoźnikowi jego należności z tytułu frachtu, przestojowego, odszkodowania za przetrzymanie statku i wszelkich innych należności z tytułu przewozu ładunku.