Art. 244 § 1 Kodeks morski
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Wynagrodzenie za ratownictwo morskie należy podzielić po połowie między armatora a załogę, ale wcześniej odejmuje się szkody na statku oraz wydatki i straty armatora i załogi spowodowane ratownictwem. Jeśli ratownictwa nie prowadzono ze statku, wynagrodzenie dzieli się między ratującego a jego pracowników na podobnych zasadach. Przepis ten nie dotyczy wynagrodzenia dla zawodowych ratowników oraz jednostek Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji. Część wynagrodzenia dla załogi dzieli się według ich osobistego wkładu w ratownictwo, projekt podziału przygotowuje armator, a udział kapitana nie może być niższy niż 30%.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 2 § 1 definicjaStatkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.
- art. 244 § 2 wyjątek z innego przepisuPrzepisu § 1 nie stosuje się do wynagrodzenia za działania ratownicze prowadzone przez ratowników zawodowych oraz jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej oraz Policji.