§ 1.Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1)brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2)dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3)podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2.Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1)pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2)dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3.Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności następujące metody:
1)porównawczą wewnętrzną – polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu;
2)porównawczą zewnętrzną – polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach;
3)remanentową – polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu;
4)produkcyjną – polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa;
5)kosztową – polegającą na ustaleniu wysokości obrotu na podstawie wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo, z uwzględnieniem wskaźnika udziałów tych kosztów w obrocie;
6)udziału dochodu w obrocie – polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.
§ 5.Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.
Prostym językiem
Jeśli urząd skarbowy nie ma ksiąg podatkowych, dane z nich są niekompletne albo podatnik złamał warunki ryczałtu, urząd sam szacuje podstawę opodatkowania. Urząd odstępuje od szacowania, gdy mimo braku ksiąg albo z ich uzupełnieniem uda się ustalić podstawę z innych dowodów. Do szacowania urząd może użyć metod takich jak porównanie z poprzednimi okresami, z innymi firmami, remanent, zdolność produkcyjna, koszty lub udział dochodu w obrocie. Szacunek ma być jak najbliższy rzeczywistej podstawie, a urząd musi uzasadnić wybór metody.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Orzeczenia i interpretacje (4195)
Powołują ten przepis: 50 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS), 4144 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA) i 1 orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego od 2016 r.; najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.
od 1.01.2016 do dziśobowiązujetekst ujednolicony ISAPpotwierdzonestały link
… od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) pomimo braku ksiąg podatkowych dowody uzyskane w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania;
2)dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi … 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosującw szczególności następujące metody:
1) porównawczą wewnętrzną -– polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu,;
2) porównawczą zewnętrzną -– polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach,;
3 …
od 1.01.2003 do 1.01.2016z tekstu nowelizacjipotwierdzonestały link
Art. 23. [brzmienie nieustalone]Art. 23.
§ 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:
1) brak jest ksiąg podatkowych lub innych danych niezbędnych do jej określenia lub
2) dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, lub
3) podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując …
od 4.05.2001 do 1.01.2003niepełneniepotwierdzonestały link
Art. 23.
§ 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli brak jest danych niezbędnych do jej określenia, a także gdy dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również w przypadku naruszenia przez podatnika warunków uprawniających do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.
§ 3. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.
§ 4. Jeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, …