Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 413 § 1 Kodeks postępowania karnego

1 017 dokumentów

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Wyrok SA w Lublinie z 12 lipca 2012 r., II AKa 145/12

    …miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie art. 413 1 pkt 6 kpk poprzez błędne powołanie w podstawie wymiaru kary czynów opisanych w pkt II, III, IV, V wyroku przepisu art. 65 § 1 kk stanowiącego podstawę obligatoryjnego obostrzenia kary, w sytuacji, gdy wykluczona jest możliwość jednoczesnego złagodzenia…

    SAOS
  2. Postanowienie SN z 5 lipca 2012 r., IV KK 132/12

    …Również oczywiście bezzasadny jest drugi z zarzutów (dotyczący naruszenia art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.). Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, sąd ponownie rozpoznając sprawę był związany zapatrywaniami prawnymi sądu odwoławczego, a w tych ostatnich mieszczą się także zapatrywania co do kwalifikacji prawnej.

    SAOS
  3. Wyrok SA we Wrocławiu z 27 czerwca 2012 r., II AKa 184/12

    Sygn. akt II AKa 184/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2012 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wiesław Pędziwiatr (sprawozdawca) Sędziowie: SSA Cezariusz Baćkowski SSA Jerzy Skorupka Protokolant: Anna Dziurzyńska przy udziale Prokuratora…

    SAOS
  4. Postanowienie SN z 5 czerwca 2012 r., IV KK 22/12

    Teza1. Nie można podzielić zapatrywania, że uniewinnienie oskarżonego przez sąd odwoławczy i wymierzenie mu nowej kary łącznej, musi prowadzić do obniżenia wysokości kary łącznej w stosunku do tej, jaką wymierzono w pierwszej instancji. Takie podejście do zagadnienia pozbawiałoby nierzadko sąd odwoławczy możliwości…

    SAOS
  5. Wyrok SN z 22 marca 2012 r., IV KK 375/11

    TezaOpis czynu przypisanego w wyroku skazującym powinien zawierać dokładne określenie czasu, miejsca, sposobu i okoliczności popełnienia przestępstwa oraz jego skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody. Z punktu widzenia znamion strony przedmiotowej przestępstwa, dokładne określenie sposobu i okoliczności jego…

    SAOS
  6. Wyrok SN z 9 stycznia 2012 r., V KK 327/11

    TezaPo zmianie treści art. 41 k.k.s. ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 178, poz. 1479), w wypadkach wskazanych w tym przepisie sąd nakłada na sprawcę obowiązek uiszczenia uszczuplonej należności tylko wtedy, gdy jest ona wymagalna. Należność…

    SAOS
  7. Postanowienie SN z 30 grudnia 2011 r., IV KK 403/11

    …przez J. P. w jego apelacji osobistej, przepis art. 413 § 1 i 2 k.p.k. nie zawiera obowiązku rozstrzygania przez sąd w wyroku co do zastosowanych wobec oskarżonego zabezpieczeń majątkowych, dokonanych w związku z grożącymi mu dolegliwościami o charakterze ekonomicznym.

    SAOS
  8. Postanowienie SN z 14 września 2011 r., II KK 51/11

    TezaPrzypadkowe pominięcie w wyroku imion i nazwisk ławników biorących udział w rozprawie głównej, uczestniczących w naradzie nad wyrokiem oraz w jego ogłoszeniu – jakkolwiek stanowi obrazę art. 413 § 1 pkt. 1 k.p.k. – nie jest uchybieniem tego rodzaju, by mogło mieć jakikolwiek wpływ na treść wyroku; uchybienie to stanowi oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 105 k.p.k.

    SAOS
  9. Postanowienie SN z 14 lipca 2011 r., IV KK 139/11

    TezaNie można mówić o tożsamości czynów, jeżeli przestępstwo paserstwa, przypisywane zamiast zarzucanego przestępstwa kradzieży lub kradzieży z włamaniem miało miejsce już w jakiś czas po tej kradzieży i w okolicznościach niemających nic wspólnego z opisem i podstawą faktyczną czynu zarzucanego jako kradzież lub kradzież…

    SAOS
  10. Postanowienie SN z 19 maja 2011 r., I KZP 3/11

    TezaPenalizacją przewidzianą w przepisie art. 297 § 1 k.k. objęte zostały również zachowania polegające na przedstawieniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nierzetelnego, pisemnego oświadczenia dotyczącego okoliczności istotnych dla uzyskania wsparcia finansowego w postaci płatności bezpośrednich, w tym, w aktualnym stanie prawnym, także wyodrębnionych płatności uzupełniających.

    SAOS
  11. Postanowienie SN z 4 stycznia 2011 r., III KK 184/10

    Teza1. Nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu – jako wartości przedmiotu zagarnięcia – w sposób alternatywny różnych kwot z oznaczeniem górnej i dolnej granicy; jeżeli sądy, po wyczerpaniu wszystkich dowodów, nie są w stanie dokładnie ustalić wartości zagarniętego mienia powinny przyjąć kwotę niebudzącą wątpliwości…

    SAOS
  12. Postanowienie SN z 4 stycznia 2011 r., SDI 26/10

    …obrony o przesłuchanie w charakterze świadków /…/; 7) art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich przez brak dokładnego opisu czynu przypisanego obwinionemu. III. Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich rażącą…

    SAOS
  13. Wyrok SA w Katowicach z 27 października 2010 r., II AKa 223/10

    Sygn. akt : II AKa 223/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2010 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Alicja Bochenek (spr.) Sędziowie SSA Marek Charuza SSO del. Wiesław Kosowski Protokolant Dariusz Bryła przy udziale Prokuratora Prok. Apel.…

    SAOS
  14. Wyrok SA w Katowicach z 20 maja 2010 r., II AKa 105/10

    …właściwą kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku; – art. 413 § 2 pkt 1 kpk , polegającą na niezamieszczeniu w części dyspozytywnej wyroku skazującego w pkt 2, 4, 5, 7 i 8 dokładnego określenia przypisanych oskarżonemu czynów, a to ze względu na poprzestanie przez Sąd na nader enigmatycznych sformułowaniach, jak…

    SAOS
  15. Wyrok SN z 13 kwietnia 2010 r., SNO 9/10

    …wyrok nie spełnia także wymagań formalnych wskazanych w art. 413 § 1 k.p.k., albowiem wadliwie wskazuje organ, który go wydał). Niewątpliwie rację mają autorzy obydwu rozpoznawanych odwołań, gdy twierdzą, że Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie odniósł się w pełni do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

    SAOS
  16. Uchwała SN z 25 marca 2010 r., I KZP 36/09

    …94 k.p.k. w odniesieniu do postanowień i zarządzeń oraz art. 413 k.p.k. wobec wyroków (stosowany odpowiednio także – poprzez art. 458 k.p.k. – do wyroku sądu odwoławczego) wyraźnie określają części składowe tych decyzji, a jedną z nich jest „rozstrzygnięcie” w przedmiocie nią objętym (art. 94 § 1 pkt 4 i § 2 oraz art.…

    SAOS
  17. Postanowienie SN z 30 września 2009 r., I KZP 13/09

    TezaOgłoszenie wyroku zawsze odbywa się jawnie (publicznie), nawet wówczas, gdy jawność rozprawy wyłączono w całości i w całości wyłączono także jawność przytoczenia powodów wyroku (art. 45 ust. 2 zdanie 2 Konstytucji RP, art. 364 § 2 k.p.k.). Skoro tzw. sentencja wyroku, zawierająca elementy określone w art. 413 k.p.k.,…

    SAOS
  18. Wyrok SN z 25 marca 2009 r., SNO 13/09

    …mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie: art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k., art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k., polegającą na: 1) w odniesieniu do art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k., art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k.: - pominięciu w komparycji wyroku, w…

    SAOS
  19. Uchwała SN z 25 lutego 2009 r., I KZP 33/08

    TezaNa poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów (art. 39 pkt 3 k.k.) podlega zaliczeniu, na podstawie art. 63 § 2 k.k., także okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy lub innego dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów, stosowanego na podstawie art. 137 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 135 ust. 1…

    SAOS
  20. Postanowienie SN z 31 października 2008 r., II KK 64/08

    TezaBłędne oznaczenie w wyroku daty popełnienia czynu zabronionego stanowi oczywistą omyłkę pisarską, o ile jest niewątpliwe, że było następstwem nieuwagi, a nie błędu w ustaleniach faktycznych; omyłka taka powinna być korygowana w trybie określonym w art. 105 k.p.k.

    SAOS