Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Orzeczenia i interpretacje

Sądy powszechne, SN i TK od 1986, NSA i WSA od 1981, KIO od 2019, interpretacje KIS od 1998.

Wyszukiwanie zaawansowane
Przepis: art. 443 Kodeks postępowania karnego

1 437 dokumentów

NajtrafniejszeNajnowsze
  1. Postanowienie SN z 28 września 2006 r., I KZP 20/06

    …lustracyjnej) przepisy dotyczące oskarżonego (a więc także art. 443 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. oraz art. 518 k.p.k.) i nie mógł poddawać w wątpliwość kwestii, których rozstrzygnięcie odmienne od przyjętego w zaskarżonym kasacją wyroku nieuchronnie musiałoby prowadzić do naruszenia tzw. pośredniego zakazu…

    SAOS
  2. Wyrok TK z 7 września 2006 r., SK 60/05

    …tzw. zakaz reformationis in peius (art. 434 k.p.k., art. 443 k.p.k. dotyczący orzekania po uchyleniu wyroku do ponownego rozpoznania). O ile jednak pewne jest, że zakaz ten obowiązuje, gdy chodzi o sam fakt skazania bądź uniewinnienia, a także o wymiar kary, o tyle może budzić wątpliwości ocena pozostałych…

    SAOS
  3. Wyrok SN z 6 lipca 2006 r., V KK 499/05

    TezaW postępowaniu odwoławczym toczącym się w sprawie, w której nie wniesiono środka odwoławczego na niekorzyść, nie narusza zakazu określonego w art. 434 § 1 k.p.k. zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na przyjęciu w opisie czynu, że fakty uznane za udowodnione wypełniają inne, niż wskazane w tym wyroku, alternatywne znamiona przestępstwa tego samego typu.

    SAOS
  4. Postanowienie SN z 7 czerwca 2006 r., III KK 395/05

    TezaOceny i wnioski sądu odwoławczego, oparte na ustaleniach sądu pierwszej instancji, zawarte w części dyspozytywnej i motywacyjnej wyroku, nie stanowią zmiany ustaleń faktycznych w rozumieniu art. 454 § 2 k.p.k.

    SAOS
  5. Wyrok SN z 4 maja 2006 r., V KK 407/05

    TezaPolska procedura karna nie dopuszcza możliwości odmówienia stronom, obrońcom lub pełnomocnikom dostępu do części, ani tym bardziej całości uzasadnienia wyroku.

    SAOS
  6. Wyrok SN z 4 kwietnia 2006 r., III KK 306/05

    Teza1. W wypadku dokonania w wyroku odmiennego niż w akcie oskarżenia określenia daty i miejsca zdarzenia, przy ocenie czy w konkretnej sprawie ramy oskarżenia zostały przekroczone, nie przesądza jeszcze identyczność dobra prawnego będącego przedmiotem zamachu, identyczność oskarżonych i pokrzywdzonych, a nawet identyczna…

    SAOS
  7. Wyrok SN z 1 marca 2006 r., II KK 47/05

    …Zwrócił tez uwagę na to, że w sprawie doszło do obrazy art. 443 k.p.k., albowiem Sąd Rejonowy orzekając wyrokiem z dnia 10 czerwca 2003 r. wydał przy ponownym rozpoznaniu sprawy orzeczenie surowsze niż to, które uchylone zostało wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 29 stycznia 2003 r., który rozpoznawał apelację…

    SAOS
  8. Postanowienie SN z 20 lipca 2005 r., I KZP 20/05

    TezaJeżeli wyrok nie został zaskarżony na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej winy, to sąd odwoławczy, wobec zakazu reformationis in peius, nie może ani dokonywać nowych ustaleń faktycznych, w tym przez zmianę opisu czynu, ani w tym celu uchylać wyroku i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania.

    SAOS
  9. Wyrok SN z 20 stycznia 2005 r., SNO 56/04

    …zawartych w odwołaniach, pamiętając przy tym o treści art. 443 k.p.k.

    SAOS
  10. Wyrok SA w Katowicach z 15 stycznia 2004 r., II AKa 374/03

    …mieć w polu widzenia przy ponownym rozpoznaniu sprawy ( art. 443 kpk ) Wracając do szczegółowego omówienia zarzutów zaprezentowanych w apelacjach, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na to, iż Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotową sprawę włożył duży nakład pracy, obszernie przeprowadzając postępowanie…

    SAOS
  11. Wyrok SN z 12 listopada 2003 r., SNO 70/03

    TezaW postępowaniu dyscyplinarnym stosownie do dyspozycji art. 434 § 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść może spowodować orzeczenie także na korzyść obwinionego.

    SAOS
  12. Postanowienie SN z 2 września 2003 r., II KK 105/03

    Teza1. Sprawca, który ujawnił pewne istotne okoliczności popełnienia przestępstwa, lecz zataił jednak wobec organu powołanego do ścigania przestępstw okoliczności, dotyczące współdziałania z innymi sprawcami w popełnieniu przestępstwa, demaskujące mechanizm funkcjonowania grupy przestępczej, nie korzysta z obligatoryjnego…

    SAOS
  13. Uchwała SN z 29 maja 2003 r., I KZP 14/03

    TezaWydanie „orzeczenia surowszego” w rozumieniu art. 443 k.p.k. – po uchyleniu orzeczenia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania – jest dopuszczalne w dalszym postępowaniu tylko wówczas, gdy uchylenie to nastąpiło na skutek uwzględnienia środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego, i to jedynie w…

    SAOS
  14. Uchwała SN z 26 września 2002 r., I KZP 23/02

    Teza1. W sytuacji gdy postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo o jego umorzeniu zostało zaskarżone wyłącznie na korzyść podejrzanego, obowiązuje zakaz reformationis in peius, przewidziany w art. 434 § 1 oraz w art. 443 k.p.k. 2. W wypadku wniesienia przez prokuratora aktu oskarżenia, mimo że – ze…

    SAOS
  15. Uchwała SN z 7 czerwca 2002 r., I KZP 16/02

    TezaJeżeli w dyspozycji normy określającej typ przestępstwa znamię czynności wykonawczej obejmuje alternatywnie dwie lub więcej postaci, to fakt, iż dokonano pierwotnie ustaleń faktycznych odpowiadających jednej z nich, i tylko w opisie czynu przyjęto błędnie inną postać czynności sprawczej, a nawet określono tę czynność…

    SAOS
  16. Postanowienie SN z 25 lutego 2002 r., I KZP 34/01

    TezaPrzepis art. 310 § 1 k.k. przewiduje jednolitą ochronę, stanowiących papiery wartościowe, dokumentów uprawniających do otrzymania sumy pieniężnej, w tym wszystkich czeków, bez względu na sposób oznaczenia osoby uprawnionej.

    SAOS
  17. Wyrok SN z 15 marca 2001 r., III KKN 492/99

    TezaZbiegnięcie z miejsca zdarzenia w rozumieniu art. 145 § 4 k.k. z 1969 r. (analogicznie: art. 178 k.k.) ma miejsce wówczas, gdy sprawca oddala się z miejsca wypadku w zamiarze uniknięcia odpowiedzialności, w szczególności uniemożliwienia lub utrudnienia ustalenia jego tożsamości, okoliczności zdarzenia i stanu nietrzeźwości (na tle art. 178 k.k. także pozostawania pod wpływem środka odurzającego).

    SAOS