Uzasadnienie
PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. (dalej: „zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na wykonanie dokumentacji projektowej i uzyskanie decyzji administracyjnych dla linii kolejowej E 59 na odcinku Poznań Główny – Szczecin Dąbie dla projektu: „Prace na linii kolejowej E 59 na odcinku Poznań Główny – Szczecin Dąbie”. Postępowanie to prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 poz. 2164), zwanej dalej: „ustawą Pzp”. Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejksiej w dniu 4 lutego 2015 r. pod pozycją 2015/S 024-040061.
W postępowaniu tym wykonawca MGGP S.A. (dalej: „odwołujący”) w dniu 8 lutego 2016 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.
W dniu 19 lutego 2016 r. przed otwarciem rozprawy, odwołujący wycofał odwołanie.
Uwzględniając powyższe Izba, działając na podstawie art. 187 ust. 8 oraz art. 192 ust. 1 zdanie drugie ustawy Pzp, postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze wywołane ww. odwołaniem.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do treści art. 187 ust. 8 zdanie drugie ustawy Pzp oraz § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba nie uwzględniła wniosku zamawiającego o przyznanie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z uwagi na okoliczność, iż § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania nie przewiduje możliwości zasądzenia kosztów od odwołującego na rzecz zamawiającego w sytuacji, gdy odwołujący cofnął odwołanie przed otwarciem rozprawy, w przeciwieństwie do dyspozycji § 5 ust. 1 pkt 3 lit. b ww. rozporządzenia odnoszącego się do sytuacji cofnięcia odwołania po otwarciu rozprawy.