Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok KIO z 5 listopada 2010 r., KIO 2343/10

WyrokKrajowa Izba Odwoławcza·5 listopada 2010 r.
Wydany
5 listopada 2010 r.
Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza –
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 r. w Warszawie odwołania wniesionego przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia
Skład
przewodniczący Anna Packo protokolant: Agata Dziuban
Przewodniczący

Sentencja

  1. uwzględnia odwołanie i nakazuje przeprowadzenie procedury wyjaśniającej w zakresie określonym w art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych w stosunku do wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o.,
  2. kosztami postępowania obciąża Spółkę Restrukturyzacji Kopalń S.A., 41-914 Bytom ul. Strzelców Bytomskich 207 i nakazuje: sygn. akt KIO 2343/10 2 z 9
  1. zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) z kwoty wpisu uiszczonego przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Karbon Sp. z o.o. 40-833 Katowice, ul Obroki 77 oraz Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Bemar Sp. o.o. 42-500 Będzin, ul. Wolności 104,
  2. dokonać wpłaty kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) przez Spółkę Restrukturyzacji Kopalń S.A., 41-914 Bytom ul. Strzelców Bytomskich 207 na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Karbon Sp. z o.o. 40-833 Katowice, ul Obroki 77 oraz Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Bemar Sp. o.o. 42-500 Będzin, ul. Wolności 104 stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach. ……………………………… sygn. akt KIO 2343/10 3 z 9

sygn. akt KIO 2343/10 1 z 9

r.

KARBON Sp. z o.o. 40-833 Katowice, ul Obroki 77 oraz Przedsiębiorstwo

Wielobranżowe BEMAR Sp. o.o. 42-500 Będzin, ul. Wolności 104 w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego

Spółkę Restrukturyzacji Kopalń S.A., 41-914 Bytom ul. Strzelców

Bytomskich 207 orzeka:

Uzasadnienie

do wyroku KIO 2343/10 z 5 listopada 2010 r.

Zamawiający – Spółka Restrukturyzacji Kopalń S.A. prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na świadczenie usług w zakresie utrzymania ruchu zakładu górniczego w Zakładzie Centralny Zakład Odwodnienia

Kopalń w Czeladzi w tym: Część I – Ruch I; rejony „Saturn”, „Siemianowice”, „Jan

Kanty”, Część II – Ruch II; rejony „Pstrowski”, „Powstańców Śl. – Bytom I”, „Szombierki”, Część III – Ruch III, rejon „Dębieńsko” na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 14 sierpnia 2010 r. w Dz.Urz. UE. Wartość zamówienia jest większa niż kwoty określone na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych.

20 października 2010 r. Odwołujący – wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Karbon Sp. z o.o. i Przedsiębiorstwo Wielobranżowe

Bemar Sp. z o.o. – otrzymał od Zamawiającego informację o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych

Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. oraz o odrzuceniu swojej oferty na podstawie art. 89 ust. l pkt 6 ustawy Prawo zamówień publicznych, na którą to czynność 28 października 2010 r. wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

  1. art. 87 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych i punktu 12.10.

specyfikacji istotnych warunków zamówienia poprzez niepoprawienie w ofercie

Odwołującego oczywistej omyłki polegającej na wskazaniu przy podawaniu ceny roboczodniówki w poszczególnych częściach przetargu nieistniejącej stawki VAT w wysokości 23 %,

  1. art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych i punktu 5.2.1. specyfikacji istotnych warunków zamówienia polegającego na nieodrzuceniu oferty złożonej wspólnie przez Przedsiębiorstwo

Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. mimo, że ww. wykonawcy nie dysponują osobami zdolnymi do wykonania zamówienia sygn. akt KIO 2343/10 4 z 9 i w tym zakresie złożyli nieprawdziwe oświadczenie.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności polegającej na odrzuceniu jego oferty, powtórzenia czynności badania i oceny ofert, unieważnienia czynności wyboru oferty złożonej wspólnie przez

Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o.

i odrzucenie ich oferty, dokonania wyboru oferty Odwołującego, ewentualnie w przypadku uznania, że obie oferty powinny podlegać odrzuceniu o nakazanie

Zamawiającemu unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych.

W uzasadnieniu Odwołujący wskazał, że Zamawiający odrzucił jego ofertę ze względu na zastosowanie w niej niewłaściwej stawki podatku od towarów i usług

Zamawiającego z urzędu w trybie art. 87 ust. 2 pkt 2 lub 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej wskazywano co prawda, że błąd w stawce VAT nie podlega sprostowaniu w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, bowiem nie mamy w tym przypadku do czynienia z omyłką, lecz ze świadomym błędnym złożeniem oświadczenia, ale stanowisko to odnosiło się do sytuacji, w których zastosowano błędną stawkę określoną w przepisach o VAT tj. np. zamiast 22% stawkę 7%.

W niniejszej sprawie zastosowano nieistniejącą stawkę VAT wynoszącą 23%, pogarszając jednocześnie swoje szanse na uzyskanie zamówienia, w którym jedynym kryterium oceny ofert jest cena.

Ponadto Zamawiający wybierając ofertę złożoną przez Przedsiębiorstwo Usług

Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. nie wziął pod uwagę, że została ona złożona z rażącym naruszeniem art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych i punktu 5.2.1. specyfikacji istotnych warunków zamówienia, zgodnie z którymi wykonawca powinien dysponować osobami zdolnymi do wykonania zamówienia. W specyfikacji istotnych warunków zamówienia, w punktach od 3.3. do 3.4.18 wskazano precyzyjnie nie tylko, jakimi pracownikami powinien dysponować wykonawca, ale również określono kwalifikacje, jakie muszą spełniać pracownicy z uwagi na przedmiot zamówienia.

Wymogi stawiane pracownikom są bardzo wysokie i wynikają przede wszystkim sygn. akt KIO 2343/10 5 z 9 z przepisów prawa górniczego, które znajdują zastosowanie przy realizacji zamówienia. Wybrany wykonawca do swojej oferty załączył wykaz personelu oraz złożył oświadczenie, że realizację przedmiotu zamówienia wykona z ich udziałem, jednak ów wykaz personelu zawiera 16 nazwisk osób, którzy są pracownikami Odwołującego (wymieniono nazwiska) i zamierzają dalej, również w 2011 r. kontynuować zatrudnienie u Odwołującego. Natomiast według oświadczeń ww. pracowników (zostały one załączone do odwołania) nie tylko nie wiąże ich żadna umowa z wybranym wykonawcą, ale również nigdy nie były prowadzone jakikolwiek rozmowy na temat ich zatrudnienia. Ponadto czterech ze wskazanych pracowników łączy z Odwołującym umowa o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wykonawcy

Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o.

nie dysponowali na dzień złożenia oferty jak i obecnie, osobami zdolnymi do wykonania zamówienia, wprowadzili w tym zakresie Zamawiającego w błąd i ich oferta powinna zostać odrzucona.

Zamawiający nie złożył pisemnej odpowiedzi na odwołanie. Podczas rozprawy wniósł o jego oddalenie wskazując, że VAT w ofercie Odwołującego został wskazany jednoznacznie, a to wykonawca, a nie zamawiający wybiera stawkę

VAT. W odniesieniu do wykazu osób wskazanych przez Przedsiębiorstwo Usług

Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. stwierdził, iż obaj wykonawcy złożyli oświadczenia o dysponowaniu osobami, które były dla niego wystarczające do oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu, a Zamawiający nie wnikał, jakie są relacje między wykonawcami a tymi osobami. Same umowy o zakazie konkurencji nie są przeszkodą w podjęciu pracy, pracownik taki może co najwyżej zapłacić karę. Dysponowanie tymi samymi osobami przez obu wykonawców może być związane z tym, iż osoby te zobowiązane są nie tylko posiadać uprawnienia, ale i aktualne doświadczenie wynikające z przepisów górniczych w postaci ostatnich 6 miesięcy przepracowanych na maszynie. Powtarzające się nazwiska tych osób nie wywoływały jego niepokoju, gdyż Karbon Sp. z o.o., Bemar Sp. z o.o.

i Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. przez lata prowadziły wspólną działalność w stosunku do Zamawiającego sygn. akt KIO 2343/10 6 z 9 i Zamawiający znał nazwiska tych osób jako występujących u nich, a nie wie, u kogo te osoby zamierzają pracować.

Przystąpienie po stronie Zamawiającego zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno –

W oparciu o stan faktyczny ustalony na podstawie dokumentacji postępowania, a także na podstawie oświadczeń złożonych podczas rozprawy oraz w przedłożonych dokumentach Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Izba stwierdziła, że nie zachodzi żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania opisanych w art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Izba uznała również, iż Odwołujący ma interes prawny we wniesieniu odwołania.

Izba stwierdziła także, że stan faktyczny przedstawiony przez Strony nie jest sporny pomiędzy Stronami i pokrywa się ze stanem wynikającym z dokumentacji postępowania, zatem nie ma potrzeby jego ponownego przytaczania.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego nieuprawnionego odrzucenia oferty

Odwołującego – zaniechania poprawienia omyłki w ofercie na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 lub 3 ustawy Prawo zamówień publicznych Izba stwierdziła, że zarzut nie potwierdził się.

Zgodnie z przywołanym przez Odwołującego art. 87 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy

Prawo zamówień publicznych zamawiający zobowiązany jest poprawić w ofercie oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji sygn. akt KIO 2343/10 7 z 9 rachunkowych dokonanych poprawek oraz inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty.

W okolicznościach zaistniałych w niniejszym postępowaniu art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych w ogóle nie ma zastosowania, gdyż kwestia VAT (oprócz wymogu podania jego kwoty), w ogóle nie została podniesiona w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, zatem nie można mówić o jakiejkolwiek niezgodności, w tym zakresie, oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. (Wskazany w odwołaniu pkt 12.10 jest przytoczeniem art. 87 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych).

Poza tym, aby zamawiający mógł dokonać korekty w oparciu o art. 87 ust. 2 pkt 2 lub 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, musi powziąć on przekonanie, iż zaistniała sytuacja jest omyłką, czy też wynikiem omyłki, a w przypadku omyłki rachunkowej wręcz oczywistą omyłką.

Zgodnie z przyjętymi definicjami oczywistą omyłką rachunkową jest błąd popełniony przez wykonawcę przy obliczaniu ceny, polegający na otrzymaniu nieprawidłowego wyniku działania arytmetycznego. Natomiast przymiotem omyłki jest jej zaistnienie „niechcący”, a nie poprzez celowe działanie podmiotu.

Zdaniem Izby w niniejszym stanie faktycznym nie można mówić o omyłce.

Odwołujący w formularzu oferty podał, zgodnie z wymaganiami

Zamawiającego zryczałtowaną cenę roboczodniówki w postaci: netto, podatek od towarów i usług oraz brutto, każdą z tych kwot liczbowo oraz słownie. Dla każdej z trzech części zamówienia były to odpowiednio netto 217 zł, VAT 49,91 zł, brutto 266,91 zł. Dodatkowo Odwołujący w każdej z części zawarł dopisek „(23%)”, pomimo że Zamawiający nie żądał podania stawki VAT, a jedynie jego kwoty. Zatem nie tylko obliczenia (notabene – prawidłowe arytmetycznie), ale i wskazanie stawki 23%, które należy uznać za celowe, wskazują, iż działania Odwołującego nie były omyłkowe, lecz świadome.

Zdaniem Izby, z takiego oświadczenia Odwołującego można powziąć raczej przypuszczenie nie o omyłce, lecz o uwzględnieniu w ofercie zapowiadanego wzrostu podstawowej stawki podatku od towarów i usług z 22 do 23%.

sygn. akt KIO 2343/10 8 z 9

Ponieważ jednak Odwołujący nie uzasadniał odwołania w powyższy sposób,

Izba nie jest uprawniona do rozszerzania, czy wręcz zmiany zarzutu poprzez samodzielne prowadzenie argumentacji w tym kierunku.

W odniesieniu do zarzutu nieodrzucenia oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Przedsiębiorstwo Usług

Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o., mimo że nie dysponują oni osobami zdolnymi do wykonania zamówienia i w tym zakresie złożyli nieprawdziwe oświadczenie, Izba uznała na wstępie, iż pomimo błędnego przytoczenia podstawy prawnej zarzutu – odrzucenia oferty w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych zamiast wykluczenia na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, zarzut Odwołującego jest jasno sprecyzowany i może zostać rozpoznany.

Izba stwierdziła, że do odwołania Odwołujący załączył oświadczenia części osób wymienionych przez Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno – Technicznych Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. w „Wykazie personelu” (str. 24 i nast. oferty), w których osoby te oświadczyły, iż wykonawcy ci nie proponowali im zatrudnienia, a osoby te nie wyraziły zgody na zatrudnienie u któregoś z tych podmiotów. (Odwołujący załączył również kopie umów dotyczących zakazu konkurencji w odniesieniu do niektórych z tych osób, lecz rzeczywiście, jak wskazał Zamawiający, osoby te mogą się z nich zwolnić poprzez zapłacenie kary umownej, więc nie mają one w tych okolicznościach znaczenia dowodowego). Jednak same przedstawione przez Odwołującego oświadczenia osób uprawdopodobniają twierdzenie

Odwołującego w zakresie tego zarzutu, tj. że wykonawca nie dysponuje wskazanymi osobami i tym samym przedstawił Zamawiającemu nieprawdziwe informacje. Jednak, ze względu na niedopuszczenie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Przedsiębiorstwo Usług Inżynieryjno –

Sp. z o.o. i Gwarex Sp. z o.o. Zamawiający zatem powinien wezwać te podmioty do złożenia stosownych wyjaśnień (wraz z przedstawieniem dowodów na ich poparcie), a dopiero w braku przedstawienia dowodów, że przedstawione informacje są prawdziwe, tego wykonawcę wykluczyć.

Dla porządku Izba zwraca uwagę, iż powyższa procedura odnosi się do art. 24 ust. 2 pkt 3, a nie art. 26 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Ponieważ odwołanie dotyczy okoliczności mających wpływ na wynik postępowania, zgodnie z art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Izba orzekła jak w sentencji odwołanie uwzględniając.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 i § 3 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).

Przewodniczący

…………………………………

Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.