Uzasadnienie
W postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym przez
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Siedlcach (dalej „zamawiający”) w trybie przetargu nieograniczonego na „Zakup i dostawę programowego rozwiązania informatycznego budującego usługi elektroniczne z zainstalowaniem i wdrożeniem oraz dostawę i zakup składników doposażenia środowiska informatycznego Zamawiającego z rozmieszczeniem, zainstalowaniem i wdrożeniem tego doposażenia niezbędnym dla wytwarzania i udostępniania tych usług w projekcie „eZdrowie SPZPOZ w Siedlcach na miarę XXI wieku” realizowanym przez SPZOZ w Siedlcach”, wykonawca Comarch
Healthcare S.A. z Krakowa (dalej „odwołujący”) złożył odwołanie od:
czynności oceny oferty odwołującego w kryterium „Funkcjonalność" w zakresie tzw. kryteriów premiujących, tj. ocenianych w celu przyznania punktów, poprzez:
• zaniechanie oceny wszystkich kryteriów premiujących określonych w ofercie odwołującego jako „spełniane" oraz zademonstrowanych na prezentacji próbki, tj. zaniechanie oceny funkcjonalności tzw. kryteriów premiujących nr 1,3,13,
• przyznanie ofercie odwołującego w kryterium funkcjonalnym w zakresie kryteriów premiujących zbyt małej liczby punktów, tj. przyznanie 36 punktów, podczas, gdy oferta odwołującego w kryterium funkcjonalnym – premiowanym powinna otrzymać 45 punktów, a tym samym przyznanie ofercie odwołującego w ramach łącznej punktacji przyznanej w ramach wszystkich trzech kryteriów oceny ofert zbyt małej liczy punktów, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 2164 ze. zm.) [dalej „ustawa Pzp”], poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwe] konkurencji w zw. z art. 26 ust. 1 tejże ustawy w zakresie, w jakim reguluje on ocenę ofert zmierzającą do ustalenia oferty najwyżej ocenianej oraz w zw. z art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zakresie, w jakim reguluje on kryteria oceny ofert będące podstawą oceny ofert, czynności prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji oraz z rażącym naruszeniem zasad dokumentowania przebiegu czynności w postępowaniu i obowiązku ich wiarygodnego sformalizowania poprzez:
- rozdzielenie w czasie czynności oceny dwóch ofert złożonych w postępowaniu w ramach kryteriów oceny ofert ponad rozsądny czas konieczny do dokonania oceny
KIO 389/17 ofert, który nie ma uzasadnienia fatycznego, a który utrudnia odwołującemu dokonanie weryfikacji i prawidłowości czynności dokonywanych w postępowaniu,
- anulowanie na rozprawie przed Krajowa Izbą Odwoławczą, która miała miejsce w toku niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia w sprawie o sygn.
KIO 257/17 (rozprawy w dniach 17 i 22 lutego 2017 roku) czynności oceny ofert w ramach wszystkich kryteriów oceny ofert dokonanej odnośnie oceny oferty odwołującego oraz jedynego konkurenta – przystępującego w ramach której w kryterium funkcjonalnym odwołującemu przyznano jedynie 36 punktów, a Asseco maksymalną możliwa liczbę punktów, tj. 55 punktów, poprzez zakomunikowanie do protokołu, iż ocena ta miała jedynie charakter „symulacji" jako czynności nieznanej ustawie Pzp,
- zakomunikowanie na poprzedniej rozprawie (w sprawie o sygn. akt KIO 257/17) odwołującemu o dokonaniu oceny jego oferty w kryterium funkcjonalnym – kryteria premiowane, której wynik pokrywa się z dokonaną „symulacją", tj. 36 punktów co nastąpiło poprzez przekazanie na poprzedniej rozprawie odwołującemu do wglądu sporządzonego w zakresie tej oceny „Raportu" z jednoczesną informacją o braku dokonania takiej oceny w przypadku oferty przystępującego,
- zaniechanie przez blisko dwa miesiące oceny oferty przystępującego w kryterium funkcjonalnym pomimo faktu, iż sama prezentacja trwała jedynie 80 minut, a także pomimo tego, że faktycznie zamawiający nie ma co oceniać w zakresie oferty przystępującego, gdyż brak jest w dokumentacji postępowania jakichkolwiek danych pozwalających na dokonanie tej oceny,
- zaniechanie rzetelnego udokumentowania czynności oceny ofert złożonych w postępowaniu w kryterium Funkcjonalnym – kryteria premiujące, co przejawia się w następujących, ujawnionych przez zamawiającego na poprzedniej rozprawie okolicznościach:
o ujawnieniu, iż istnieje i został sporządzony przez zamawiającego, w przypadku odwołującego nieprzewidziany w ogóle w SIWZ ani w ustawie Pzp „Raport” dotyczący oceny oferty odwołującego w Kryterium Funkcjonalnym, który nie jest opatrzony datą (nie jest znana data jego sporządzenia) i który w zakresie Kryteriów Premiujących posługuje się wyłączenie jednym kolorem (żółtym) – symbolizującym ocenę pozytywną, a który nie zawiera oceny wszystkich wskazanych w ofercie i zademonstrowanych przez odwołującego na prezentacji funkcjonalności premiowanych, jakby w ogóle nie były one oferowane ani prezentowane, ani nie wskazuje dokonanej oceny w ich zakresie,
KIO 389/17 o zapowiedź, iż analogiczny „Raport'' z oceny oferty przystępującego nie został jeszcze sporządzony, lecz zostanie sporządzony pomimo, że nie ma podstaw w ramach dokumentacji przetargowej dokonania takiej oceny, o przyznanie, iż ocena ofert w Kryterium Funkcjonalnym odbywa się w Ramach raportu w oparciu o „notatki" sporządzane przez Komisję, które „nie stanowią dokumentacji przetargowej", których brak było w aktach postępowania przetargowego w toku poprzedniej rozprawy oraz przyznanie, iż notatki te polegały wyłączenie na „zakreślaniu" funkcjonalności w załączniku do SIWZ zawierającym opis badanych funkcjonalności „bez ich komentowania”, skutkiem czego:
nie ma żadnego śladu ani udokumentowanej wiedzy co do przyczyn nieocenienia niektórych funkcjonalności prezentowanych przez odwołującego, a nie zakreślonych kolorem żółtym, ani też wiedzy na temat ewentualnych przyczyn ich nieuwzględnienia,
nie ma żadnego śladu w dokumentacji postępowania, który mógłby stanowić podstawę do dokonania oceny oferty przystępującego w Kryterium Funkcjonalnym - premiowanym, w szczególności iż powołane „notatki" nie istnieją w dokumentacji postępowania, co jest tym bardziej karygodne, iż zamawiający anulował jako „symulowaną" dokonaną już przecież niedługo po prezentacji ocenę oferty przystępującego w tym zakresie, która pierwotnie [w ramach „symulacji"] przyznawała tej ofercie w ramach kryteriów funkcjonalnych premiujących maksymalną liczbę 55 punktów, pomimo że kilka funkcjonalności w ofercie zostało określonych przez przystępującego jako niespełniane przez oferowane oprogramowanie,
odwołującemu przyznano punkty za funkcjonalność premiującą nr 10 (za 1 punkt) oraz funkcjonalność premiującą nr 10 (za 3 punkty), które to funkcjonalności nie zostały zadeklarowane w ofercie przez odwołującego, co stanowi naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, art. 9 ust. 1 ustawy Pzp zobowiązującego zamawiającego do pisemnego udokumentowania każdej czynności podejmowanej w postępowaniu, art. 96 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez brak w protokole postępowania udokumentowania czynności oceny ofert w kryterium funkcjonalnym, w tym podstaw braku przyznania punktów za prezentowaną funkcjonalność i zastąpienie tej czynności „notatkami” (nie stanowiącymi dokumentacji postępowania, a nawet wątpliwymi co do ich istnienia – skoro nie okazano ich na poprzedniej rozprawie).
KIO 389/17
Skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje.
Zarzuty są przedwczesne, ponieważ czynność oceny oferty odwołującego oraz przystępującego w kryterium „Funkcjonalność" w zakresie tzw. kryteriów premiujących nie została przez zamawiającego dokonana.
Już skład orzekający Izby w wyroku zapadłym w sprawie o sygn. akt KIO 257/17 wskazał, że „nie dokonano oceny końcowej prezentowanego rozwiązania przez odwołującego – gdyż zgodnie z pkt 29 Regulaminu prezentacji, lit. a: Ocenę końcową prezentowanego rozwiązania stanowi spełnienie wymagań kryteriów dopuszczających i suma punktów przyznanych dla wszystkich kryteriów premiujących, lit. b: Warunkiem koniecznym ustalenia oceny prezentowanego rozwiązania jest uzyskanie min. 90% ocen prawda dla zbioru weryfikowanych kryteriów dopuszczających; co oznacza, że ocena końcowa prezentowanego rozwiązania odwołującego nie mogła być dokonana wobec braku uzyskania min. 90% ocen prawda dla zbioru weryfikowanych kryteriów dopuszczających”.
W przypadku oceny oferty przystępującego skład orzekający Izby w wyroku zapadłym w sprawie o sygn. akt KIO 257/17 wskazał, że: „zarzuty wobec oferty uczestnika postępowania odwoławczego przedstawione w pkt 3-5 w odwołaniu, zostały oparte na tych samych podstawach faktycznych: w toku prezentacji uczestnik postępowania przedstawił rozszerzony zakres funkcjonalności w stosunku do zaoferowanego w ofercie, w sytuacji, gdy wg oświadczenia zamawiającego nie dokonał on jeszcze oceny końcowej prezentowanego rozwiązania, którą stanowi spełnienie wymagań kryteriów dopuszczających i suma punktów przyznanych dla wszystkich kryteriów premiujących
- Izba uznała, że zarzuty przedstawione w odwołaniu w pkt 3-5 dotyczą zaniechania czynności, które może być dopiero ewentualnym skutkiem zakończonej procedury badania i oceny ofert. (…)
W konsekwencji Izba nie oceniała zarzucanego w odwołaniu zaniechania zamawiającego, podzielając stanowisko zamawiającego i uczestnika postępowania, że w przedstawionych okolicznościach, zarzuty wskazane w pkt 3-5 odwołania są przedwczesne.
Izba też uznała, że informacja zamawiającego zamieszczona w piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. o uzyskanej przez wykonawców punktacji, która „przedstawiałaby się (…)”, pomimo odrzucenia oferty odwołującego i niezakończonej procedury badania i oceny oferty uczestnika postępowania odwoławczego, jako hipotetyczna, nie powinna być zamieszczona w tym piśmie na zasadzie symulacyjnej punktacji.” (str. 28-29).
KIO 389/17
Po złożeniu przez odwołującego poprzedniego odwołania (z dnia 6 lutego 2017 r.) zamawiający nie tylko, że nie zakończył procedury badania i oceny ofert (nie podjął żadnych czynności w tym zakresie), ale pismem z dnia 6 marca 2017 r. unieważnił czynność odrzucenia oferty odwołującego (powołując się na wyrok Izby z dnia 24 lutego 2017 r., jaki zapadł w sprawie o sygn. akt KIO 257/17.
Przypomnienia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z przepisem art. 180 ust. 1 ustawy
Pzp „Odwołanie przysługuje wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia (…)”
Skoro jednak – co niewątpliwe – zamawiający nie ocenił jeszcze ani oferty odwołującego, ani oferty przystępującego w kryterium „Funkcjonalność" w zakresie tzw. kryteriów premiujących to uznać należy, że przypisywanie zamawiającemu jakichkolwiek naruszenia przepisów ustawy Pzp w tym zakresie (co do samej oceny i jej dokumentowania) jest bezprzedmiotowe.
Skład orzekający Izby zauważa, że błędnie odwołujący za dokonanie oceny uznał symulację zamawiającego, o czym wypowiedziała się już Izba w wyroku w sprawie o sygn. akt KIO 257/17: „Izba też uznała, że informacja zamawiającego zamieszczona w piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. o uzyskanej przez wykonawców punktacji, która „przedstawiałaby się (…)”, pomimo odrzucenia oferty odwołującego i niezakończonej procedury badania i oceny oferty uczestnika postępowania odwoławczego, jako hipotetyczna, nie powinna być zamieszczona w tym piśmie na zasadzie symulacyjnej punktacji.” (str. 29).
Z powyższych względów skład orzekający Izby zarzutów, jako przedwczesnych, nie oceniał.
Zarzut zaniechanie przez blisko dwa miesiące oceny oferty przystępującego w kryterium funkcjonalnym pomimo faktu, iż sama prezentacja trwała jedynie 80 minut, a także pomimo tego, że faktycznie zamawiający nie ma co oceniać w zakresie oferty przystępującego, gdyż brak jest w dokumentacji postępowania jakichkolwiek danych pozwalających na dokonanie tej oceny nie potwierdził się.
Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przedłożonej Izbie przez zamawiającego w kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem przy piśmie z dnia 6 marca 2017 r., Odpowiedzi na odwołanie zamawiającego (pismo z dnia 12 marca 2017 r.), Pisma procesowego przystępującego (pismo z dnia
KIO 389/17 13 marca 2017 r.), a także stanowisk stron i przystępującego, zaprezentowanych w toku rozprawy skład orzekający Izby ustalił, co następuje.
Termin składania ofert w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego upłynął 12 grudnia 2016 r.
Złożono dwie oferty: odwołującego i przystępującego.
Prezentacje oferowanych przez obu wykonawców rozwiązań odbyły się w dniu 4 stycznia 2017 r.
Protokół z przeprowadzonej prezentacji został przekazany przez zamawiającego do podpisu odwołującego w dniu 16 stycznia 2017 r. i ponownie w dniu 23 stycznia 2017 r.
Pismami z dnia 18 i 23 stycznia 2017 r. protokół ten został zakwestionowany przez odwołującego.
Pismem z dnia 2 lutego 2017 r. zamawiający zawiadomił odwołującego o odrzuceniu jego oferty.
Pismem z dnia 6 lutego 2017 r. odwołujący złożył odwołanie – postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 257/17.
Odwołanie z dnia 6 lutego 2017 r. zostało rozpoznane na dwóch rozprawach: w dniu 17 i 22 lutego 2017 r.
Izba wydała wyrok w dniu 24 lutego 2017 r., uwzględniając odwołanie i nakazując zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz nie uwzględniając pozostałych zarzutów odwołania.
W uzasadnieniu Izba wskazała: „Zatem, uwzględnienie zasadnego w tym zarzucie odwołania, oznacza nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty bez unieważnienia prezentacji próbki, która formalnie odbyła się i nie podlega powtórzeniu.
W tej sytuacji po stronie zamawiającego leży decyzja co do dalszych czynności, których nie podejmował, również wobec oferty drugiego wykonawcy, w tym oceny ofert w kryteriach, uwzględniając zmienioną niniejszym wyrokiem ocenę próbki odwołującego w kryterium 11 i 12.”
Do dnia rozprawy w sprawie o sygn. akt KIO 389/17 zamawiającemu nie doręczono odpisu wyroku z dnia 24 lutego 2017 r.
Skład orzekający Izby zważył, co następuje.
Przepisy ustawy Pzp nie wskazują terminu, w jakim zamawiający zobligowany jest dokonać czynność badania i oceny ofert, wobec czego każdorazowo oceny wymaga, na tle konkretnego stanu faktycznego, czy zamawiający dopuścił się zaniechania.
KIO 389/17
W przedmiotowej sprawie bezsprzecznie od upływu terminu składania ofert (12 grudnia 2017 r.) do dnia złożenia odwołania (27 lutego 2017 r.) minęły ponad dwa miesiące.
Jednak odwołujący, składając w dniu 27 lutego 2017 r. rozpoznawane obecnie przez
Izbę odwołanie, całkowicie pominął istotną okoliczność, tj. że ze względu na wyrok Krajowej
Izby Odwoławczej z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. akt KIO 257/17, nakazujący zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego, zamawiającemu potrzebny jest, po dniu wydania wyroku, dodatkowy czas na badanie i ocenę ofert.
Za uzasadnione skład orzekający Izby uznał wstrzymanie się przez zamawiającego z czynnością badania i oceny ofert ze względu na brak możliwości zapoznania się z uzasadnieniem ww. wyroku (zamawiającemu, jak i odwołującemu, do dnia rozprawy, tj. 13 marca 2017 r. nie doręczono odpisu wyroku) – sam odwołujący w uzasadnieniu odwołania podnosił ścisły związek funkcjonalności premiujących nr 1 i 3 z funkcjonalnościami dopuszczającymi nr 11 i 12 (dotyczą integracji – str. 11 i 13 odwołania). Poznanie argumentacji Izby w tym zakresie jest więc dla zamawiającego istotne dla prawidłowej oceny ofert w kryteriach premiujących.
Podkreślenia wymaga, że w odniesieniu do tego zarzutu odwołujący nie zaprezentował odrębnej argumentacji.
Uwzględniając powyższe skład orzekający Izby uznał, że zarzut nie potwierdził się.
KIO 389/17
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp.
Przewodniczący: ……………………………………….
Członkowie: ……………………………………….
……………………………………….