Uzasadnienie
Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Warszawie (zwane dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Dostawa rękawic chirurgicznych oraz rękawic do procedur wysokiego ryzyka dla UCK WUM”, z podziałem na dwie części, wewnętrzny identyfikator: DZPUCK.262.139.2026 (zwane dalej: „postępowaniem”).
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 sierpnia 2026 r., pod numerem publikacji 569878-2026. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793, zwanej dalej: „ustawą PZP” lub „Pzp”).
W dniu 28 sierpnia 2026 r. wykonawca Skamex Spółka Akcyjna z siedzibą w Łodzi (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec części 1, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
- 1. art. 16 pkt 1 i 3 w zw. z art. 17 ust. 1-2 ustawy PZP – poprzez opisanie w postępowaniu parametrów ograniczających konkurencyjność w postępowaniu i równe traktowanie wykonawców, a także niezapewniających najlepszej jakości uzasadnionej charakterem zamówienia i nieprowadzących do uzyskania najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów, bowiem na rynku funkcjonują produkty równoważne, które przez opis równoważności Zamawiającego nie są możliwe do zaoferowania;
- 2. art. 99 ust. 1 ustawy PZP – poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieuwzględniający rzeczywistych potrzeb Zamawiającego, mający wpływ na sporządzenie oferty i skutkujący opisaniem wymagań wykraczających poza obiektywnie uzasadnione potrzeby Zamawiającego;
- 3. art. 99 ust. 2 ustawy PZP – poprzez sporządzenie Specyfikacji Warunków Zamówienia (zwanej dalej: „SWZ”) w zakresie opisu przedmiotu zamówienia (w zakresie parametrów dotyczących produktu) w sposób utrudniający i ograniczający uczciwą konkurencję, poprzez taki ich dobór, który uniemożliwia złożenie Odwołującemu konkurencyjnej oferty;
- 4. art. 99 ust. 4 ustawy PZP– poprzez opisanie parametrów produktów ograniczający Wykonawców do możliwości zaoferowania tylko jednego produktu, co przy uwzględnieniu treści SWZ, w której nie dopuszczono rozwiązań równoważnych i nie opisano warunków równoważności, co powoduje brak możliwości ubiegania się o przedmiotowe zamówienie Odwołującemu, który oferuje produkt o parametrach nie gorszych niż opisany przez Zamawiającego, jednakże w świetle treści SWZ nie jest w stanie złożyć oferty;
- 5. art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy poprzez wadliwe sporządzenie specyfikacji warunków zamówienia w części dotyczącej opisu przedmiotu zamówienia („OPZ”).
Mając na uwadze powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany opisu przedmiotu zamówienia oraz przedmiotowych środków dowodowych w sposób umożliwiający złożenie oferty przez Odwołującego, a zatem poprzez modyfikację opisu przedmiotu zamówienia w zakresie produktów w pakiecie 1, co szczegółowo Odwołujący wskazał i opisał w odwołaniu.
Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.
W dniu 14 września 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w zakresie nieuznanym, a przedstawionym w odpowiedzi na odwołanie. Jak dalej stwierdził w piśmie Zamawiający, po ponownej analizie części wymagań, uznał za zasadne ich złagodzenie w zakresie wskazanym szczegółowo w odpowiedzi na odwołanie.
W dniu 29 września 2026 r. Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie złożone w przedmiotowej sprawie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje
Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.
Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.
Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.