Tezy
Postępowanie przewidziane ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz.U. nr 179 poz. 1843/ dotyczy eliminowania sytuacji gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Postępowanie to z istoty swojej nie może prowadzić do korekty rozstrzygnięć wynikających z orzeczeń sądowych a tym bardziej ostatecznych i prawomocnych decyzji administracyjnych.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Marianny K. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi Marianny K. na decyzję Ministra Finansów z dnia 8 października 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego w O. z dnia 31 lipca 1996 r. dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania.
Uzasadnienie
Marianna K. działająca za pośrednictwem pełnomocnika Edwarda K. złożyła skargę "na opieszałość działania o wykroczenia skarbowe i zadośćuczynienia poniesionej krzywdy".
Wnosząca pismo wszczynające niniejsze postępowanie jest stroną skarżącą w sprawie sądowoadministracyjnej dotyczącej decyzji Ministra Finansów w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji podatkowej Urzędu Skarbowego w O. Ponieważ żądanie skargi dotyczy usunięcia przewlekłości oraz rekompensaty z tytułu poniesionej krzywdy istota intencji wnoszącej skargę zakwalifikowana została jako wniesienie skargi przewidzianej przez ustawę z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz.U. nr 179 poz. 1843/.
Skarga powyższa nie mogła jednak być podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie. Zgodnie z jej art. 6 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z jego ust. 2 powinna zawierać:
1/ żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy;
2/ przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.
Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.
Rozpoznawana skarga wskazanych wyżej wymagań nie spełnia.
Jednoznacznie wynikającą z wywodów skargi jedyną intencją autora jest usunięcie skutków ostatecznej decyzji podatkowej Urzędu Skarbowego w O. z dnia 31 lipca 1996 r. (...) dotyczącej podatku od towarów i usług za okres od października 1995 r. do kwietnia 1996 r., od której podatniczka nie wniosła odwołania.
Skarżąca uważa za błędne kolejne rozstrzygnięcia zapadające we wszczynanych podatkowych postępowaniach nadzwyczajnych i orzeczeniach sądu administracyjnego badającego ich legalność.
W skardze nie sprecyzowano jakiego postępowania sądowego żądanie dotyczy i jakie czynności nie zostały wykonane we właściwym terminie. Skarga z tego powodu nie spełnia żądnego z wymagań jakie przewiduje art. 6 ust. 2 ustawy.
Wskazać należy, że postępowanie przewidziane ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. dotyczy eliminowania sytuacji gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Postępowanie to z istoty swojej nie może prowadzić do korekty rozstrzygnięć wynikających z orzeczeń sądowych a tym bardziej ostatecznych i prawomocnych decyzji administracyjnych do czego zmierzała skarżąca jako, że ustawa dotyczy wyłącznie postępowań sądowych.