Wyrok NSA z 31 maja 2004 r., FSK 111/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 31 maja 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "S." Spółka z o.o. w L.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 876/01

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski (spr.), Antoni Hanusz
Elżbieta Winiarska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "S." Spółka z o.o. w L. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1998

Teza

Stanowiący podstawę kasacji zarzut naruszenia przepisów postępowania powinien być ukierunkowany na wykazanie uchybień w postępowaniu sądu a nie Izby Skarbowej.

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, syndyka masy upadłości PPHU "S." Sp. z o.o. w L. na wskazaną w wyroku decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za październik 1998r.

Problemem spornym w sprawie była kwestia, kiedy powstał obowiązek podatkowy w sytuacji, gdy wydanie towaru (miału węglowego) miało miejsce w październiku, listopadzie i grudniu natomiast fakturę za całość dostaw Spółka wystawiła w grudniu i w tymże miesiącu zarejestrowała ją w rejestrze sprzedaży VAT.

Sąd podzielił pogląd organów obu instancji, że podatniczka swoim postępowaniem dopuściła się naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Stanowisko swoje Sąd obszernie uzasadnił wyjaśniając w szczególności kwestię powstania obowiązku podatkowego.

Sąd dopatrzył się jedynie naruszenia przez organ odwoławczy art. 200 § 1 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej poprzez niewyznaczenie stronie trzydniowego terminu na wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Nie miało to jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż organ odwoławczy nie dokonywał żadnych uzupełniających czynności procesowych.

W skardze na powyższą decyzję wniesionej w trybie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271) syndyk podniósł zarzut naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 180 i 200 § 1 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej polegającego na tym, "że organy podatkowe uniemożliwiły skarżącemu wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego, co spowodowało, że skarżący nie mógł przedstawić dowodów w sprawie, które w niewątpliwy sposób mogły wpłynąć na wynik sprawy".

Jakie to miały być dowody – nie podano.

Uzasadnienie skargi kasacyjnej sprowadza się do powołania na "doktrynę NSA" i zacytowania kilku wyroków tego Sądu oraz do zakwestionowania poglądu, że naruszenie przepisów Ordynacji nie miało wpływu na wynik sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej nie złożył odpowiedzi na skargę ani żadnego oświadczenia co do sposobu jej rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna.

Stanowiący podstawę kasacji zarzut naruszenia przepisów postępowania powinien być ukierunkowany na wykazanie uchybień w postępowaniu sądu a nie Izby Skarbowej. Skarżący, mimo że skargę kasacyjną sporządził radca prawny, zdaje się nie dostrzegać różnicy pomiędzy tym środkiem odwoławczym a skargą na decyzję Izby Skarbowej. Sąd nie prowadził postępowania dowodowego i tym samym nie mógł naruszyć art. 180 Ordynacji podatkowej. Rozpoznając skargę Sąd nie wyznacza stronie terminu, o którym mowa w art. 200 tej ustawy.

W tej sytuacji należało na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 pz. 1270) orzec jak w sentencji.