Postanowienie NSA z 17 maja 2004 r., FSK 1122/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. K.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 8 września 2003r., sygn. akt I SA/Ka 1037/02, I SA/Ka 2498-2499/02

Skład

Sędzia NSA Andrzej Kabat

Sprawa

w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...], [...], [...] w przedmiocie: 1/ Rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług 2/ umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług 3/ umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną

Teza

Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 08.09.2003r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach sygn. akt I S.A./Ka 1037/02 w sprawie ze skargi A. K. na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...],[...] oraz [...] w przedmiocie:

• rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług
• umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług
• umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zaniechania poboru podatku oddalił skargę na decyzję z dnia [...] [...] i umorzył postępowanie sądowe w pozostałym zakresie.

W dniu 31.03.2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Izby Finansowej wpłynęła skarga kasacyjna wniesiona w trybie art. 101 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).W skardze kasacyjnej jako podstawę kasacji przytoczono "naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów dotyczących postępowania".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Równocześnie, z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenie: " naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów dotyczących postępowania". Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym – jego zdaniem – polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Naczelny Sąd Administracyjny – poza kwestia nieważności postępowania – rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie, czego domaga się strona określając podstawy kasacji tak ogólnikowo. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 i art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej – kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.