Postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., FSK 1170/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "T." Spółki z o.o. w W.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Wr 611/03

Skład

Sędzia NSA Edmund Łój

Sprawa

w sprawie ze skargi "T." Spółki z o.o. w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 28 września 2000 r., (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 1997 r., zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 czerwca 2003 r. - I SA/Wr 611/03 w skutek skargi "T." Sp. z o.o. w W. uchylił decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 28 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za październik 1997 r.

Za podstawę prawną wyroku powołano art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Z uzasadnienia tegoż wyroku wynika, iż sąd administracyjny stwierdził, że organy podatkowe z naruszeniem przepisów prawa materialnego określiły moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania usług budowlanych.

Od powyższego wyroku w trybie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ pełnomocnik spółki wniósł skargę kasacyjną zarzucając zaskarżonemu "orzeczeniu" naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:

• art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym we wrześniu 1997 r. - załącznik Nr 2 do ustawy w poz. 6 poprzez jego niezastosowanie;
• art. 2 ust. 3 pkt 4 i 5 tejże ustawy poprzez ich błędne zastosowanie;
• par. 1 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 16 lipca 1997 r. w sprawie zaniechania ustalenia poboru podatku od towarów i usług /M.P. nr 44 poz. 431/;
• art. 10 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej - jej autor - zawarł wywód dotyczący skutków podatkowych usług wywożenia z ulic i placów miejskich worków z piaskiem, wykonywanych w ramach akcji "powódź 1997 r.".

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej odrzucenie oraz zasądzenie od skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Tenże Dyrektor wywodził, iż skarga nie odpowiada wymaganiom art. 176 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem brak jest określenia żądania skargi, a ponadto strona skarżąca opisuje stan faktyczny i prawny sprawy odnoszący się do innego rozstrzygnięcia podatkowego niż to, które było przedmiotem rozważań zaskarżonego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Dyrektor Izby Skarbowej w W. zasadnie zwrócił uwagę na konieczność zbadania wymagań formalnych skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie.

Otóż art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej p.p.s.a. wymaga, aby skarga kasacyjna czyniła nie tylko zadość rygorom formalnym wymienionym w art. 46 i 47 p.p.s.a. lecz także zawierała wymagania szczególne, takie jak:

1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
2. wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
3. przytoczenie podstaw kasacyjnych,
4. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,
5. oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku zawartego w tejże skardze: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w niniejszej sprawie brak jest wskazanych wyżej elementów zarówno w petitum skargi jak i w jej uzasadnieniu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje zdecydowany pogląd, iż brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku /art. 176 p.p.s.a./ powoduje, iż taka skarga - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnoprawnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu /por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r. - FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 13 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 2004 z. 6 poz. 73/.

Z tych przyczyn na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego albowiem w myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. tylko w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona wnosząca tę skargę jest obowiązana zwrócić koszty postępowania poniesione przez organ administracji publicznej.