Postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., FSK 1171/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "T." Spółki z o.o. w W.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Wr 616/03

Skład

Sędzia NSA Edmund Łój

Sprawa

w sprawie ze skargi "T." Spółki z o.o. w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 8 grudnia 2001 r., (...) w przedmiocie określenia wymiaru podatku od towarów i usług za październik 1998 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 czerwca 2003 r. - I SA/Wr 616/03 w skutek skargi "T." Sp. z o.o. w W. uchylił decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 8 grudnia 2001 r. (...) umarzającą postępowanie w przedmiocie określenia wymiaru podatku od towarów i usług za październik 1998 r.

W uzasadnieniu wyroku sąd administracyjny stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. - o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, albowiem organ podatkowy nie mógł umorzyć postępowania jako bezprzedmiotowego, jeżeli ustalił, że istniały podstawy do określenia zobowiązania podatkowego za październik 1998 r. w innej wysokości, niż to wynika ze złożonego zeznania przez podatnika.

Za podstawę prawną wyroku powołano przepis art. 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Od powyższego wyroku w trybie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ pełnomocnik spółki wniósł skargę kasacyjną zarzucając zaskarżonemu "orzeczeniu" naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 122 op, art. 180 op, art. 187 par. 1 op. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarto obszerny wywód kwestionujący ustalenia faktyczne Sądu aprobujące stanowisko o braku naruszeń przepisów prawa procesowego przez organy podatkowe w zakresie gromadzenia i rozpatrywania materiału dowodowego w postępowaniu podatkowym.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego wywodząc, iż zarówno sąd administracyjny jak i organy podatkowe dopełniły obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego w stopniu koniecznym dla rozstrzygnięcia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej p.p.s.a. wymaga, aby skarga kasacyjna czyniła nie tylko zadość rygorom formalnym wymienionym w art. 46 i 47 p.p.s.a. lecz także zawierała wymagania szczególne, takie jak:

1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
2. wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
3. przytoczenie podstaw kasacyjnych,
4. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,
5. oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku zawartego w tejże skardze: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w niniejszej sprawie brak jest wskazanych wyżej elementów zarówno w petitum skargi jak i w jej uzasadnieniu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje zdecydowany pogląd, iż brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku /art. 176 p.p.s.a./ powoduje, iż taka skarga - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnoprawnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu /por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r. - FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 13 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 2004 z. 6 poz. 73/.

Z tych przyczyn na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zasadzenia kosztów postępowania kasacyjnego albowiem w myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a. tylko w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona wnosząca tę skargę jest obowiązana zwrócić koszty postępowania poniesione przez organ administracji publicznej.