Postanowienie NSA z 6 września 2004 r., FSK 1176/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ryszarda i Jadwigi L.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt I SA/Łd 865/02

Skład

Sędzia NSA Adam Bącal

Sprawa

w sprawie ze skargi Ryszarda i Jadwigi L. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 11 marca 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 października 2003 r., I SA/Łd 865/02, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi oddalił skargę Ryszarda i Jadwigi L., na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 11 marca 2002 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r.

Dnia 30 marca 2004 r. skarżący działając przez pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zarzucając w nim Sądowi naruszenie art. 385 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez pominięcie istotnych okoliczności sprawy i oparcie wyroku jedynie na części materiału dowodowego. W uzasadnieniu przedmiotowej skargi kasacyjnej został przedstawiony stan faktyczny sprawy i podniesiono naruszenie przez Sąd i organy podatkowe przepisów prawa, które miały wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być - zdaniem skarżącego - wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej.

W niniejszej skardze kasacyjnej strona nie wskazała czy zaskarża przedmiotowe orzeczenie w całości czy w części oraz nie zawarła wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądnego uchylenie lub zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.