Postanowienie NSA z 31 sierpnia 2004 r., FSK 1177/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finasowa

Rozpoznanie

w dniu 31 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Ryszarda L.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia 16 października 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1304/02

Skład

Sędzia NSA K. Nowak sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi Jadwigi i Ryszarda L. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 27 maja 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 16 października 2003 r. I SA/Łd 1304/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi oddalił skargę Jadwigi i Ryszarda małż. L. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z 27 maja 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r.

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, a taka była sytuacja małż. L., strona mogła, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Art. 174 tej ustawy stanowił, iż skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na dwu podstawach:

• naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
• naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z kolei zgodnie z art. 176 ustawy skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać:

• oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
• przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
• wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem żądanego uchylenia lub zmiany.

Skarga kasacyjna Ryszarda i Jadwigi L., sporządzona przez pełnomocnika wykonującego zawód doradcy podatkowego, który przedstawił wyłącznie pełnomocnictwo Ryszarda L., wskazanych wymagań nie spełniała. Nie wskazywała bowiem zakresu kwestionowania skarżonego orzeczenia /w całości, czy w części/, nie zawierała także wniosku co do rozstrzygnięcia.

Jeśli zaś chodziło o wskazane podstawy zaskarżenia to:

• art. 233 Kpc nie miał w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowania w ogóle, jako, że kwestię oceny dowodów w tym postępowaniu, w sprawach podatkowych, regulowały art. 187 par. 1 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./,
• art. 26a ustawy z dnia 26 maja 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w 1998 r. zawierał wiele norm prawnych. Autor skargi nie sprecyzował, o którą z nich chodziło i na czym polegała niewłaściwa interpretacja bądź niewłaściwe zastosowanie wskazanego przepisu prawa materialnego przez Sąd, a jaka w jego ocenie - winna być ta interpretacja bądź w jaki sposób przepis winien być zastosowany.

Nie mogły zastąpić uzasadnienia zarzutów skargi kasacyjnej zarzuty pod adresem organów podatkowych.

W myśl art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu... Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. Nie mógł zatem domyślać się intencji skarżącego bądź dokonywać swoistej "wykładni" skargi, tak aby nadawała się do merytorycznego rozpoznania.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.