Wyrok NSA z 29 października 2004 r., FSK 1192/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 października 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w S. wniesionej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lutego 2004r. sygn. akt SA/Sz 829/02 wydanego

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Edmund Łój, Sędziowie NSA Bogusław Dauter, Krystyna Nowak (spr.)
Teresa Świderska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi T. spółki z o.o K. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych

Teza

Skoro decyzje "wymiarowe" organów podatkowych, zawierające określenie wysokości zaległości, zostały wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to decyzja określająca wysokość odsetek stała się bezprzedmiotowa. Z tej przyczyny nie można stwierdzić, iż Sąd uchylając tę decyzję naruszył przepis art. 53 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 18 lutego 2004 r. sygn.akt S.A./Sz 829/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Izby Skarbowej w S. z [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych sp. z o.o. T. z K. w podatku od towarów i usług za listopad 1999 r.

Powodem uchylenia decyzji było, co wynikało z uzasadnienia wyroku, uchylenie przez ten Sąd wyrokiem z 11 lutego 2004 r. sygn. akt SA./Sz 817/02 decyzji wskazanych organów, określających Spółce wysokość zaległości w podatku od towarów i usług za listopad 1999 r. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej odsetki są nierozerwalnie związane z istnieniem zaległości podatkowej. Skoro decyzje określające zaległość podatkową zostały uchylone odpadła podstawa do naliczenia odsetek i powstała sytuacja, w której decyzja odsetkowa musiała być potraktowana jako naruszająca prawo materialne.

W skardze kasacyjnej od opisanego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.

Autor skargi wskazał na naruszenie prawa materialnego polegającego na błędnym przyjęciu, że w sprawie ma zastosowanie przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a nie przepis art. 2 ust. 3 pkt b tej ustawy w zw. z art. 53 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając zarzut podniósł, iż wobec złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 2004 r. sygn.akt SA./Sz 817/02 dotyczącego decyzji wymiarowej, koniecznym i uzasadnionym stało się wywiedzenie skargi kasacyjnej od wyroku dotyczącego decyzji "odsetkowej", albowiem nie może ostać się orzeczenie w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych w sytuacji, gdy zaskarżone jest orzeczenie w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 1999 r.

Odpowiadając na skargę kasacyjna Spółka T. wniosła o oddalenie skargi jako, że zaskarżone orzeczenie odpowiadało prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w S. na uwzględnienie nie zasługiwała.

Zgodnie z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu przez Sąd prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Na tę podstawę kasacji wskazał autor skargi w rozpoznawanej sprawie. Tyle tylko, że zgodnie z art. 176 Prawa o postępowaniu... skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w S. nie czyni zadość tym wymaganiom. Nie zawiera bowiem uzasadnienia podstaw kasacji. Nie wskazuje na czym polegała błędna wykładnia (i) lub niewłaściwe zastosowanie przez Sąd wskazanych przepisów prawa materialnego. Nie precyzuje też, który spośród przepisów zawartych w art. 53 Ordynacji podatkowej został naruszony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniał zgodność z prawem "odrębnej" decyzji Izby Skarbowej w S. określającej Spółce T. odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za listopad 1999 r., której wysokość określona została inna decyzją. Powołane w skardze kasacyjnej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a to jej art. 7 ust. 1 pkt 5 i art. 2 ust. 3 pkt b nie miały wpływu na sposób i wysokość ustalenia odsetek, w ogóle nie pozostawały w związku z ocenianą decyzją.

Natomiast wskazany przez autora skargi art. 53 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w § 1 stanowił, że od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

Skoro decyzje "wymiarowe" organów obu instancji zawierające określenie wysokości zaległości, zostały wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lutego 200 4r. sygn.akt S.A./Sz 817/02, to decyzja określająca wysokość odsetek stała się bezprzedmiotowa. Z tej przyczyny nie można stwierdzić, iż Sąd uchylając tę decyzję naruszył powołany przepis art. 53 Ordynacji podatkowej.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.

EL