Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2004 r. sygn. akt III SA 3366/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...]nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit.a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o zwrocie wpłaconego wpisu. Sąd uznał, że zachodzą –wymienione w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) – przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na to, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym o skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu w sprawie uzupełnienia braków formalnych tego pisma procesowego został prawidłowo pouczony.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie pełnomocnik strony - doradca podatkowy – wniosła o jej uchylenie, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu powołano się na fakt zastosowania się przez skarżącego w terminie do wezwania Sądu, z dnia 23 grudnia 2003 r. poprzez uiszczenie w dniu 5 stycznia 2004 r. wpisu od skargi.
Wg autorki skargi kasacyjnej w wezwaniu nie było mowy o uzupełnieniu innych braków formalnych skargi, w szczególności o nadesłaniu odpisu skargi dla strony przeciwnej. Wezwanie Sądu zostało przez skarżącego zagubione w Banku, w którym dokonywał wpłat wpisu. Zdaniem skarżącego " zakończenie postępowania przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy z powodu uchybienia, którego nie popełnił, stanowi naruszenie przepisów postępowania".
Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie wniósł na piśmie odpowiedzi na skargę kasacyjną, natomiast obecny na rozprawie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pełnomocnik Dyrektora – radca prawny – wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw. Zarzucono w niej naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., który określa w jakich okolicznościach sąd postanawia o przywróceniu terminu.
Przepis ten nie był podstawą wydania zaskarżonego postanowienia. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 128 kpa w z. art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), obowiązujących w dacie składania skargi (1 grudnia 2003 r.) jak również zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. strona obowiązana jest dołączyć jej odpis oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Skarżący tego nie uczynił, w związku z tym został wezwany przez Sąd pismem z dnia 23.12.03 r. do nadesłania odpisu skargi pod rygorem jej odrzucenia. W tym samym piśmie wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi i wskazania daty otrzymania zaskarżonej decyzji.
Skarżący w odpowiedzi na to wezwanie uregulował jedynie wpis, nie dopełnił natomiast pozostałych obowiązków.
Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zatem wskazanie w skardze kasacyjnej jako jej podstawy zarzutu naruszenia art. 86 § 1 P.p.s.a. dotyczącego możliwości przywrócenia uchybionego terminu na wniosek strony, jest nieuzasadnione.
Wobec tego, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a podstawy skargi kasacyjnej były nieuzasadnione, Sąd – na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.