Postanowienie NSA z 13 stycznia 2005 r., FSK 1477/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej Wydziale II skargi kasacyjnej Adama L.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2004 r. sygn. akt I SA/Po 1929/02

Skład

Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak

Sprawa

w sprawie ze skargi Adama L. na postanowienie Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 10 lipca 2002 r. (...) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r., I SA/Po 1929/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Adama L. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego.

Dnia 30 kwietnia 2004 r. skarżący działając przez pełnomocnika, będącego radca prawnym, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiony został stan faktyczny sprawy oraz poruszona została kwestia właściwej reprezentacji skarżącego w postępowaniu przed organami podatkowymi.

Następnie pismem procesowym z dnia 25 maja 2004 r. skarżący uzupełnił zarzuty skargi kasacyjnej poprzez stwierdzenie, że w całości podtrzymuje treść uzasadnienia skargi kasacyjnej z dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz, że zaskarża powyższy wyrok w całości i zarzuca mu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 162 Ordynacji podatkowej przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący nie spełnił przesłanek do jego zastosowania. Ponadto wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego na decyzję Izby Skarbowej w P. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa bądź właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej.

W niniejszej skardze kasacyjnej strona nie wskazała czy zaskarża przedmiotowe orzeczenie w całości czy w części oraz nie zawarła wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądnego uchylenie lub zmiany, a także nie wskazała żadnej podstawy kasacyjnej.

Stosownie do art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona może jedynie przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Nie można natomiast uznać, że w piśmie procesowym z dnia 25 maja 2004 r. skarżący jedynie wskazał nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. W piśmie tym wskazano bowiem nowe podstawy kasacyjne, które nie zostały podniesione w skardze kasacyjnej z dnia 30 kwietnia 2004 r. Ponadto zarzutów wskazanych w przedmiotowym piśmie nie można uznać jako uzupełnienia skargi kasacyjnej z uwagi na wniesienie go po upływie terminu przewidzianego do złożenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 183 cytowanej ustawy Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.