Postanowienie NSA z 26 lutego 2004 r., FSK 15/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 22 maja 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 950/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA A. Kabat (spr.), Sędziowie NSA

Sprawa

w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Teza

Skargę kasacyjną Ministra Finansów wniesioną w sprawie, w której Minister ten nie był stroną postępowania należy uznać za złożoną przez podmiot do tego nieuprawniony, a więc niedopuszczalną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, po rozpoznaniu skargi A. F. na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] marca 2002 r., nr [...], wyrokiem z dnia 22 maja 2003 r., sygn. akt I SA/Ka 950/02, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] do [...].

Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 lipca 2003 r., a stronie przeciwnej – Izbie Skarbowej w Katowicach w dniu 24 lipca 2003 r.

W dniu 27 stycznia 2004 r. Minister Finansów, działając na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 127 ze zm.), wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 22 maja 2003 r., sygn. akt I SA/Ka 950/02.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do powołanego w skardze kasacyjnej art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść kasację do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści przytoczonego wyżej art. 101 wynika między innymi, iż przewidziane w tym przepisie uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje jedynie stronie. W tej sytuacji, przy badaniu dopuszczalności skargi kasacyjnej wniesionej na podstawie tego przepisu należy ustalić, czy podmiotem wnoszącym tę skargę jest strona postępowania.

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, zakończonym przytoczonym na wstępie wyrokiem z dnia 22 maja 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 997/02, stroną był skarżący A. F. oraz Izba Skarbowa w Katowicach. Oznacza to, że podmiotami uprawnionym do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej są skarżący A. F. oraz Dyrektor Izby Celnej w Katowicach, który z dniem 1 września 2003 r., to jest z datą wejścia w życie ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz zmiana niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. nr 137, poz. 1302) stał się organem podatkowym właściwym w zakresie podatku akcyzowego.

Wobec tego, że Minister Finansów nie był stroną postępowania w wymienionej wyżej sprawie skargę kasacyjną tego Ministra uznać trzeba za wniesioną przez podmiot do tego nieuprawniony, a więc niedopuszczalną.

Z tych powodów, stosownie do art. 178 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.