Postanowienie NSA z 6 czerwca 2005 r., FSK 1707/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Olgi i Dariusza W.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 639/03

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Borkowski

Sprawa

w sprawie ze skargi Olgi i Dariusza W. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. z dnia 21 lutego 2003 r. (...) w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Olgi i Dariusza W. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

W dniu 1 czerwca 2004 r. skarżący działając przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że do oceny podatkowych skutków darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą miarodajny jest wyłącznie tekst ustawy podatkowej. Wniesiono o uchylenie przedmiotowego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi. W uzasadnieniu przedstawiony został stan faktyczny sprawy oraz poruszona została kwestia, iż źródłem ulg mogą być także inne akty prawne, w tym ustawy o stosunkach Państwa do poszczególnych Kościołów i związków wyznaniowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaje wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa bądź właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej.

W niniejszej skardze kasacyjnej strona nie wskazała żadnej podstawy kasacyjnej. W treści skargi kasacyjnej nie pojawia się żaden konkretny, naruszony przez Sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego ze wskazaniem na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaką winien był zastosować wykładnię prawidłową bądź właściwie zastosować naruszone przepisy.

Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.