Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2004 r. I SA/Wr 3409/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Zenona G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 25 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Sąd nadto orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, że w dniu 12 stycznia 2004 r. skarżący Zenon G. został wezwany do uzupełnienia w terminie tygodniowym braków skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz nadesłanie odpisu skargi z dnia 27 grudnia 2003 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący uiścił wpis sądowy lecz nie przesłał żądanego przez Sąd odpisu skargi. W dniu 30 stycznia 2004 r. ponownie wysłano wezwanie do skarżącego o nadesłanie odpisu skargi. Wezwania tego skarżący nie odebrał, co skutkuje - zgodnie z przepisem art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." - uznaniem doręczenia wezwania za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym skarżący mógł wezwanie to odebrać we wskazanej placówce pocztowej. Samo zaś wezwanie pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Sąd wskazał dalej, że stosownie do przepisu art. 47 par. 1 ustawy p.p.s.a., do pisma skarżący powinien dołączyć jego odpisy i odpisy załączników w celu doręczenia ich innym stronom postępowania. Ponadto, jeżeli w Sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sprawy. Brak odpisu skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skoro pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, skutkować to musiało jej odrzuceniem na podstawie powołanych przepisów i art. 58 ustawy p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 par. 1 ust. 1 lit. "a" i par. 2 ustawy p.p.s.a.
W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika Zenona G., wniesiono o uchylenie omówionego powyżej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając temu orzeczeniu naruszenie art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a.
W motywach skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący na wezwanie Sądu z dnia 12 stycznia 2004 r. przesłał listem poleconym odpis skargi oraz uiścił wpis sądowy, wykonując w ten sposób zarządzenie Sądu. Pismo uzupełniające braki zostało przesłane przesyłką poleconą z dnia 15 stycznia 2004 r. nadaną w Urzędzie Pocztowym G. 4, za numerem 021612.
Skarżący do dnia 30 marca 2004 r., w którym otrzymał zaskarżone postanowienie, nie wiedział, że wysłana przez niego przesyłka nie dotarła do Sądu. Podkreślono, że skarżący wdrożył postępowanie w stosunku do Poczty Polskiej, mające na celu wyjaśnienie nie doręczenia przedmiotowej przesyłki.
Z powyższych przyczyn, z uwagi na brak winy skarżącego co do wypełnienia wezwania Sądu, zaskarżone postanowienie narusza, w ocenie autora skargi kasacyjnej, wskazany w skardze przepis postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Powołany w skardze przepis art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd ma zatem obowiązek odrzucenia skargi w razie stwierdzenia takiego stanu rzeczy. Nadto brzmienie powołanego przepisu prawa wskazuje na to, że brak winy skarżącego, wbrew temu co sugeruje się w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, nie ma żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia sądu w omówionym przedmiocie. Taki aspekt działania lub zaniechania skarżącego może być oceniany jedynie w razie złożenia wniosku o przywrócenie terminu, np. do usunięcia braków skargi /por. art. 86 p.p.s.a./, czego skarżący nie uczynił, a nie w sprawie niniejszej, w której podstawę dla rozstrzygnięcia stanowi ustalenie tylko okoliczności faktycznej w postaci nie uzupełnienia przez skarżącego braków skargi w określonym przez sąd terminie. Taka okoliczność w sprawie niniejszej niewątpliwie wystąpiła, co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.
W oparciu o te akta stwierdzić też trzeba, że przesyłka, którą skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym G. 4 w dniu 15 stycznia 2004 r., została doręczona Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Do pisma procesowego z dnia 15 stycznia 2004 r. nie dołączono jednak załącznika w postaci odpisu skargi z dnia 27 grudnia 2003 r. Świadczy o tym zarówno adnotacja o braku załącznika do wskazanego wyżej pisma procesowego, znajdująca się na nim, jak i fakt ponownego wystąpienia przez Sąd do skarżącego pismem z dnia 30 stycznia 2004 r. o nadesłanie odpisu skargi. Gdyby bowiem skarżący załączył ten odpis do wymienionego pisma z dnia 15 stycznia 2004 r., to ponowne wezwanie Sądu w omówionej kwestii pozbawione byłoby jakiegokolwiek uzasadnienia.
Mając na względzie powyższe ustalenia i stwierdzenia, Naczelny Sąd Administracyjny wobec braku podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.