Uzasadnienie
6 lipca NSA miał rozpatrzyć dwie sprawy akcyzowe dotyczące działalności gospodarczej osoby fizycznej /zwanej dalej "Podatnikiem"/. U początków obydwu spraw były decyzje z 2001 r., w których organ podatkowy pierwszej instancji określił zaległość w podatku akcyzowym. Decyzje zostały wydane na podstawie przepisu rozporządzenia w sprawie podatku akcyzowego, który swoją treścią odpowiada/ przepisowi par. 16 wcześniejszego rozporządzenia w sprawie podatku akcyzowego z 5.01.1998 r. Ten ostatni przepis został uznany za niezgodny z konstytucją wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2002 r. /P 7/00/. Jeszcze przed wyrokiem Trybunału, Podatnik złożył odpowiednie odwołania lecz izba skarbowa w P. utrzymała w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Po złożeniu skarg do NSA /przed reformą sądownictwa administracyjnego/ - NSA uchylił obydwie decyzje izby skarbowej.
Następnie weszła w życie ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych /tzw. "ustawa konsolidacyjna"/, która przekazała sprawy akcyzowe do właściwości organów celnych. Po wejściu w życie tej ustawy /1.09.2003 r./, dyrektor Izby Celnej w P. złożył skargi kasacyjne od wspomnianych powyżej dwóch wyroków NSA wydanych w pierwszej instancji.
Na początku rozprawy kasacyjnej przed NSA, Przewodnicząca składu powiadomiła, że w orzecznictwie NSA - odnoszącym się do analogicznych sytuacji - doszło do rozbieżności stanowisk w kwestii tego, który organ legitymowany jest do składania skargi kasacyjnej oraz do występowania przed Sądem na rozprawie. Innymi słowy, wyjaśnienia wymaga, czy legitymację procesową ma dyrektor Izby Celnej. Następnie, Przewodnicząca ogłosiła postanowienie o zawieszeniu postępowania kasacyjnego przed NSA do czasu wyjaśnienia powyższej wątpliwości przez uchwałę siedmiu sędziów NSA. Już po ogłoszeniu postanowienia wraz z uzasadnieniem. Przewodnicząca składu poinformowała, że uchwała siedmiu sędziów zostanie wydana nie wcześniej niż we wrześniu 2004 r.