Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 maja 2005 r. sygn. akt FSK 1804/04 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną K. P. i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt 1 III SA 1517/03, a także poprzedzającą go decyzję Izby Skarbowej w O. OZ w E. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209 i 203 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a.
W dniu 7 października 2005 r. wpłynął do Sądu Kasacyjnego wniosek skarżącego o rozstrzygnięcie wątpliwości, co do treści wyroku w zakresie zasądzonych kosztów. Zdaniem skarżącego wyrok powinien zawierać rozstrzygnięcie o kosztach postępowania także przed Sądem I instancji, ponieważ wyrok uchylono w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając przedstawiony wniosek uznał, iż jest on dopuszczalny w świetle art. 158 u.p.p.s.a. w zw. z art. 193 tej ustawy. Przedstawiona w art. 158 u.p.p.s.a. możliwość rozstrzygnięcia przez Sąd wątpliwości co do treści wyroku może bowiem na zasadzie art. 193 powołanej ustawy dotyczyć również wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd zgadza się z poglądem reprezentowanym przez J.P. Tarno w opracowaniu Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - Lewis Nexis, Warszawa 2004 r.
W niniejszej sprawie uchylono wyrok Sądu I instancji. Orzekając o kosztach oparto się zatem na przepisie art. 203 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Wskazana w sentencji kwota wynika z wyliczenia opartego na wskazaniach art. 205 § 1 u.p.p.s.a. i obejmuje kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz wynagrodzenie pełnomocnika - doradcy podatkowego - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Sądem Kasacyjnym (wyliczone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 lit f) w zw. z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu - Dz.U.
Nr 212 poz. 2075). Zasądzono zatem jedynie koszty postępowania kasacyjnego, nie uwzględniając przy tym kosztów postępowania w I instancji. Zgodnie jednak z utrwalonym poglądem wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (post. SN z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78). Nie jest bowiem możliwe w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści orzeczenia, żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia (A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r.).
Z kolei nawet przy najbardziej korzystnej dla skarżącego interpretacji jego wniosku i w efekcie potraktowaniu go jako wniosek o uzupełnienie wyroku w rozumieniu art. 157 u.p.p.s.a., i tak nie można by było spełnić żądania skarżącego. Stosownie bowiem do art. 157 § 1 u.p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (tak jak to czyni Sąd Kasacyjny) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z akt sprawy wynika, iż wyrok doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 sierpnia 2005 r., a zatem termin do złożenia stosownego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 5 września 2005 r. Swój wniosek skarżący złożył natomiast w dniu 4 października 2005 r. i z tego względu podlegałby on odrzuceniu. Podkreślić przy tym należy, że wszczęcie postępowania retyfikacyjnego, mającego na celu uzupełnienie wyroku nastąpić może tylko na wniosek. Sąd nie może uzupełnić wyroku z urzędu (A. Kabat... Komentarz; Zakamycze 2005 r.).
Powyższe względy legły u podstaw rozstrzygnięcia w oparciu o art. 158 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a.